Ευρετήριο

Ὄψις



ΡΙΖΑ: < *ΟΠ-ΣΙΣ < θ. *ΟΠ- < Ι.Ε. *OKW- "βλέπω, μάτι".

ΕΡΜΗΝΕΙΑ: Όψη, θέα, εμφάνιση, εξωτερική εμφάνιση, πρόσωπο, μορφή.

ΟΜΟΡΡΙΖΑ: Ὀπτάνομαι Act 1:3, Ὀπτασία Luk 1:22, 24:23, Ὀπή Jac 3:11.

ΣΥΝΩΝΥΜΑ: Πρόσωπον Act 3:13, Εἰδέα Mat 28:3, Φαντάζω Heb 12:21, Ἀντοφθαλμῶ Act 27:15.

ΑΝΤΙΘΕΤΑ: Κρυφή Eph 5:12, Κρυφαῖον Mat 6:18, Απόκρυφος Mar 4:22.

ΓΡΑΜΜΑΤΙΚΕΣ ΠΑΡΑΤΗΡΗΣΕΙΣ: Ουσιαστικό γ΄ κλίσης, θηλυκού γένους: Ὄψις, -εως.

Για αναλυτική μελέτη βλ. Αρχαιοελληνική Γραμματική ΤΑ ΟΝΟΜΑΤΑ ΟΥΣΙΑΣΤΙΚΑ.

ΤΥΠΟΙ ΤΟΥ ΟΥΣΙΑΣΤΙΚΟΥ ΣΤΟ ΚΕΙΜΕΝΟ:

1) Ὄψιν: Αιτιατική ενικού.

2) Ὄψις: Ονομαστική ενικού.

ΛΕΞΙΚΟΓΡΑΦΙΚΕΣ ΙΣΤΟΡΙΚΕΣ ΑΝΑΦΟΡΕΣ:

Apoc 1:16: «κα χων ν τ δεξι χειρ ατο στρας πτ κα κ το στματος ατο ομφαα δστομος ξεα κπορευομνη κα ψις ατο ς λιος φανει ν τ δυνμει ατο.»

Η λαμπρή φωτεινή όψη του Ιησού Χριστού –εδώ- «κατά την Ημέρα του Κυρίου» μας υπενθυμίζει ότι το πρόσωπο του Μωϋσή ακτινοβολούσε μετά την επικοινωνία που είχε στο όρος Σινά με τον Ιεχωβά Θεό.

Το ίδιο συνέβη και κατά τη μεταμόρφωση του Ιησού – όταν ήταν στη γη – μπροστά σε 3 Αποστόλους (Πέτρο, Ιάκωβο, Ιωάννη), όπου «το πρόσωπό του έλαμψε όπως ο ήλιος και τα εξωτερικά του ενδύματα έγιναν λαμπρά όπως το φως» (Mat 17:2).

Κατ’ επέκταση το πρόσωπο του Ιησού Χριστού αντανακλά (με παρόμοιο τρόπο) την ακτινοβόλα λαμπρότητα κάποιου που έχει βρεθεί στην παρουσία του Ιεχωβά Θεού (παραβ. 2Co 3:18).

Στην πραγματικότητα το όραμα του Ιωάννη μεταδίδει τη γενική εντύπωση της ακτινοβόλας δόξας του Ιησού Χριστού. Τα λευκά σαν χιόνι μαλλιά, τα φλογερά του μάτια, η λαμπερή όψη του σώματός του από το κεφάλι μέχρι τα πυρακτωμένα πόδια «μέσω του οράματος αυτού» αποτελούν την εξαίσια απεικόνιση εκείνου ο οποίος τώρα κατοικεί «σὲ ἀπρόσιτο φῶς» (1Ti 6:16).

Η εικόνα αυτή καθώς εμφανίζεται και παρουσιάζεται με ένα πολύ ρεαλιστικό και ζωντανό τρόπο προκαλεί πράγματι δέος (Apoc 1:17).

Μέρος Β΄

Ο ήλιος και το φως ανέκαθεν προκαλούσαν στον άνθρωπο μια «ακτινοβόλα λαμπρότητα», την οποία απέδιδαν σ’ ένα ανώτερο θεϊκό Ον. Έτσι μέσω διαφόρων μυθολογικών παραδόσεων, οι λαοί της Ασίας και της Μέσης Ανατολής απέδιδαν σ’ έναν «θεάνθρωπο» (Κίνα), «θεόπεμπτο» (Κομφούκιος), «απροσπέλαστο φωτεινό θείο» (Άριοι λαοί), Agni (θεός του πυρός και του ήλιου) (Βεδισμός), Amitabha (απροσμέτρητο φως) (Βουδισμός), Αστήρ Saoshyant (με σώμα που έλαμπε όπως ο ήλιος) (Περσία), Απόλλων (θεός του ήλιου στο Ελληνικό Δωδεκάθεο κ.ά.) (Carl Clemen: Religions geschitliche Erularung Giessen 1924 σελ. 192).

ΠΡΟΣΔΙΟΡΙΣΤΙΚΕΣ ΕΚΦΡΑΣΕΙΣ:

1) «Πολλὰ ἔχων ὑμῖν γράφειν οὐκ ἐβουλήθην διὰ χάρτου καὶ μέλανος, ἀλλὰ ἐλπίζω γενέσθαι πρὸς ὑμᾶς καὶ στμα πρς στμα λαλῆσαι, ἵνα ἡ χαρὰ ἡμῶν πεπληρωμένη ᾖ.» (2Jo 12, 3Jo 14).

ΠΑΡΑΠΟΜΠΕΣ:

Apoc 1:16: Apoc 1:20  Hsa 49:2  Mat 17:2

1) Η λ. Ὄψις χρησιμοποιείται σπάνια στο πρωτότυπο κείμενο των Χριστιανικών Ελληνικών Γραφών (Καινή Διαθήκη).

2) Η φράση του εδαφίου Mat 16:2,3 «Ὀψίας γενομένης λέγετε εὐδία πυρράζει γὰρ ὁ οὐρανός καὶ πρωΐ σήμερον χειμών πυρράζει γὰρ στυγνάζων ὁ οὐρανός» αναφέρεται σε μια έκφραση «παραλληλισμός των μελών» (parallilismus membrorum) που είναι μια από τα κύρια γνωρίσματα της Εβραϊκής ποίησης (παραβ. Mat 4:16, 16:2, 3). Το φαινόμενο περιλαμβάνεται και στις Χριστιανικές Ελληνικές Γραφές (Καινή Διαθήκη).

1) ΑΓΓΛΙΚΑ: Face, Appearance, View, Look, Countenance, Form.

2) ΛΑΤΙΝΙΚΑ: Facies, Vultu, Secundum Faciem, Forma, View visus ecce species faciei.

3) ΓΕΡΜΑΝΙΚΑ: Ansicht, Blick, Aussehen, Gesicht, Form.

4) ΙΤΑΛΙΚΑ: Vista, Aspetto, Volto, Forma, Guarda.

5) ΓΑΛΛΙΚΑ: Voir, Vue, L'apparence, Le Visage, La Forme.

6) ΙΣΠΑΝΙΚΑ: View, Vista, Apariencia, La Cara, La Forma, Mira, Rostro, Formulario.

7) ΠΟΡΤΟΓΑΛΙΚΑ: Ver, Olhar, Aparência, Rosto, Forma, Vista, Semblante.

8) ΟΛΛΑΝΔΙΚΑ: Bekijken, Uitzicht, Uitstraling, Gezicht, Vorm, Vormgeving, Kijk, Aangezicht.