Ευρετήριο

Κεφαλή



ΡΙΖΑ: < Ι.Ε. *GHEBH(E)L "κεφάλι", πβ. λατ. CAPUT, αγγλ. HEAD.

ΕΡΜΗΝΕΙΑ:

1) Το κεφάλι, η κεφαλή.

2) (Μεταφ.) α) ο αρχηγός, ο ηγέτης, β) ο Ιησούς Χριστός, η κεφαλή της εκκλησίας (1Co 11:3).

ΟΜΟΡΡΙΖΑ: Κεφαλή Eph 1:22, 4:15, 5:23, Col 1:18, Κεφαλαίω Mar 12:4, Ἀνακεφαλαίω Rom 13:9, Κεφάλαιον Heb 8:1.

ΣΥΝΩΝΥΜΑ: Σῶμα Rom 12:4, 1Co 12:12,14,18,19,20, Eph 5:30, Ἀρχή Mat 19:4, Μέλος Mat 5:29, Ποῦς 1Co 12:21.

ΑΝΤΙΘΕΤΑ: Διάκονος Mat 20:26, Ἔσχατος Mat 19:30.

ΓΡΑΜΜΑΤΙΚΕΣ ΠΑΡΑΤΗΡΗΣΕΙΣ: Ουσιαστικό α΄ κλίσης, θηλυκού γένους: Κεφαλή, -ῆς.

Για αναλυτική μελέτη βλ. Αρχαιοελληνική Γραμματική ΤΑ ΟΝΟΜΑΤΑ ΟΥΣΙΑΣΤΙΚΑ.

ΤΥΠΟΙ ΤΟΥ ΟΥΣΙΑΣΤΙΚΟΥ ΣΤΟ ΚΕΙΜΕΝΟ:

1) Κεφαλαῖ: Ονομαστική πληθυντικού.

2) Κεφαλάς: Αιτιατική πληθυντικού.

3) Κεφαλή: Ονομαστική ενικού.

4) Κεφαλῇ: Δοτική ενικού.

5) Κεφαλήν: Αιτιατική ενικού.

6) Κεφαλῆς: Γενική ενικού.

7) Κεφαλῶν: Γενική πληθυντικού.

ΕΞΕΙΚΟΝΙΣΤΙΚΗ ΛΕΚΤΙΚΗ ΦΡΑΣΕΟΛΟΓΙΑ:

Τα δέκα κέρατα και τα εφτά κεφάλια

Στην Αγία Γραφή κάποιοι αριθμοί χρησιμοποιούνται συμβολικά. Για παράδειγμα, το δέκα και το εφτά αντιπροσωπεύουν την πληρότητα. Το στοιχείο που μας βοηθάει να καταλάβουμε τι ακριβώς συμβολίζουν «τα δέκα κέρατα και τα εφτά κεφάλια» του θηρίου είναι μια «εικόνα του θηρίου» για την οποία γίνεται λόγος αργότερα στην Αποκάλυψη. Η εικόνα αυτή είναι ένα κατακόκκινο θηρίο με εφτά κεφάλια και δέκα κέρατα (Apoc 13:1,14,15, 17:3). Η Αγία Γραφή λέει ότι τόσο τα κεφάλια όσο και τα κέρατα αυτού του κόκκινου θηρίου αντιπροσωπεύουν «βασιλιάδες», δηλαδή ανθρώπινες κυβερνήσεις (Apoc 17:9,10,12).

Παρόμοια, τα εφτά κεφάλια του θηρίου τα οποία αναφέρονται στο εδάφιο Apoc 13:1 αντιπροσωπεύουν και εκείνα εφτά κυβερνήσεις: τις κυρίαρχες πολιτικές δυνάμεις της ιστορίας οι οποίες πρωτοστάτησαν στην καταπίεση του λαού του Θεού. Αυτές οι πολιτικές παγκόσμιες δυνάμεις της ιστορίας είναι η Αίγυπτος, η Ασσυρία, η Βαβυλώνα, η Μηδοπερσία, η Ελλάδα, η Ρώμη και η Αγγλοαμερικάνικη Συμμαχία. Αν συμπεράνουμε ότι τα δέκα κέρατα αντιπροσωπεύουν όλα τα κράτη, μεγάλα και μικρά, και το γεγονός ότι σε κάθε κέρατο υπάρχει στέμμα ή αλλιώς διάδημα δείχνει ότι το καθένα από αυτά τα κράτη ασκεί κυβερνητική εξουσία παράλληλα με την επικρατούσα κυρίαρχη πολιτική δύναμη της εποχής του.

Apoc 17:9,10: «δε νος χων σοφαν. Α πτ κεφαλα πτ ρη εσν, που γυν κθηται π ατν. κα βασιλες πτ εσιν· 10 ο πντε πεσαν, ες στιν, λλος οπω λθεν, κα ταν λθ λγον ατν δε μεναι.»

Τα εφτά κεφάλια αυτού του άγριου θηρίου αντιπροσωπεύουν εφτά «βουνά», ή αλλιώς εφτά «βασιλιάδες». Και οι δύο αυτοί όροι χρησιμοποιούνται στις Γραφές σε συσχετισμό με κυβερνητικές δυνάμεις. (Jer 51:24, 25· Dan 2:34, 35, 44, 45).

Στη Γραφή αναφέρονται έξι παγκόσμιες δυνάμεις που επηρέασαν τις υποθέσεις του λαού του Θεού: η Αίγυπτος, η Ασσυρία, η Βαβυλώνα, η Μηδοπερσία, η Ελλάδα και η Ρώμη. Από αυτές, οι πέντε είχαν ήδη έρθει και παρέλθει τον καιρό που ο Ιωάννης έλαβε την Αποκάλυψη, ενώ η Ρώμη εξακολουθούσε να ακμάζει ως παγκόσμια δύναμη. Αυτό αντιστοιχεί κάλλιστα με τα λόγια: «Οι πέντε έπεσαν, ο ένας είναι». Αλλά τι θα πούμε για τον “άλλον” που επρόκειτο να έρθει;

ΑΞΙΟΣΗΜΕΙΩΤΑ ΕΔΑΦΙΑ:

Apoc 13:1: «Κα εδον κ τς θαλσσης θηρον ναβανον, χον κρατα δκα κα κεφαλς πτ κα π τν κερτων ατο δκα διαδματα κα π τς κεφαλς ατο νμα[τα] βλασφημας.»

Λίγο μετά την έναρξη της ημέρας του Κυρίου, το έβδομο κεφάλι επιτέθηκε στο λαό του Θεού – τους αδελφούς του Χριστού που απέμεναν στη γη (Mat 25:40).

Ο Ιησούς έδειξε ότι στη διάρκεια της παρουσίας Του ένα υπόλοιπο του σπέρματος θα ήταν δραστήριο πάνω στη γη (Mat 24:45-47, Gal 3:26-29). Η Αγγλοαμερικανική Παγκόσμια Δύναμη διεξήγαγε πόλεμο με αυτούς τους αγίους (Apoc 13:3,7). Κατά τον Α΄ Παγκόσμιο Πόλεμο, καταπίεσε το λαό του Θεού, απαγόρευσε ορισμένα έντυπά τους και έριξε στη φυλακή τους εκπροσώπους της οργάνωσης του Ιεχωβά. Ναι, το έβδομο κεφάλι του θηρίου κατάφερε σχεδόν να νεκρώσει το έργο κηρύγματος για κάποιο περίοδο.

Ο Ιεχωβά προείδε αυτή τη δραματική εξέλιξη και την αποκάλυψε στον Ιωάννη. Είπε επίσης στον Ιωάννη ότι το δευτερεύον μέρος του σπέρματος θα επανερχόταν στη ζωή και θα αναλάμβανε αυξημένη πνευματική δράση (Apoc 11:3, 7-11). Η Ιστορία των σύγχρονων υπηρετών του Ιεχωβά επαληθεύει αυτά τα γεγονότα.

Apoc 18:19: «κα βαλον χον π τς κεφαλς ατν κα κραζον κλαοντες κα πενθοντες λγοντες· οα οα, πλις μεγλη, ν πλοτησαν πντες ο χοντες τ πλοα ν τ θαλσσ κ τς τιμιτητος ατς, τι μι ρ ρημθη.»

Σύμφωνα με τον Ιωάννη, πάνω σ’ ένα κατακόκκινο θηρίο – την εικόνα του θηρίου – κάθεται μια συμβολική πόρνη και το διαφεντεύει. Έχει το όνομα «Βαβυλώνα η Μεγάλη» (Apoc 17:1-6).

Αυτή η πόρνη εξεικονίζει κατάλληλα όλες τις ψεύτικες θρησκείες, με προεξάρχουσες τις εκκλησίες του Χριστιανικού κόσμου. Οι θρησκευτικές οργανώσεις έχουν δώσει την ευλογία τους στην εικόνα του θηρίου και έχουν προσπαθήσει να την χειραγωγήσουν. Εντούτοις στη διάρκεια της ημέρας του Κυρίου, η Βαβυλώνα η Μεγάλη έχει να δει να στερεύουν δραστικά τα νερά της – οι άνθρωποι που την υποστηρίζουν (Apoc 16:12, 17:15).

Ωστόσο, η ψεύτικη θρησκεία δεν θα πέσει έτσι απλά σε παρακμή. Η πόρνη θα διατηρήσει την ισχύ της, επιχειρώντας να υποτάξει βασιλιάδες στη βούλησή της μέχρις ότου ο Θεός εμφυτεύσει μια ιδέα στην καρδιά των κυβερνώντων (Apoc 17:16,17). Σε λίγο ο Ιεχωβά θα ωθήσει τα πολιτικά στοιχεία του συστήματος του Σατανά, όπως αντιπροσωπεύονται από τα Ηνωμένα Έθνη, να επιτεθούν στη ψεύτικη θρησκεία και να καταλύσουν την επιρροή της (Apoc 18:7,8, 15-19).

ΠΑΡΑΠΟΜΠΕΣ:

Apoc 13:1: Apoc 13:3

Apoc 14:14: Act 1:11  Apoc 1:7

Apoc 17:3: Apoc 17:9

Apoc 17:9: Apoc 17:7

Apoc 18:19: 1 Sa 4:12

1) Η φράση: «Κεφαλή γωνίας» (Mat 21:42, Mar 12:10, Luk 20:17 και 1Pe 2:7) είναι παραπομπή από το Psa 118:22 και αποτελεί Σημιτισμό (Εβραϊσμό/Αραμαϊσμό).

2) Η λ. Κεφαλήν αναφέρεται στο εδάφιο Act 18:6 (παραβ. Mat 27:25) στο οποίο η φράση είναι ελλειπτική (επειδή είναι αυτονόητη ή ανθυπονοούμενη η λ. που παραλείπεται). Το φαινόμενο αποτελεί (αρχαιοελληνικό) ιδιωματισμό.

3) Η λ. Κεφαλή στο εδάφιο 1Co 12:21, Col 1:18 μεταφέρει μια εικόνα ανθρώπινου σώματος και μελών με την αρμόζουσα σημασία. Αναφέρεται ως ένα λογοτεχνικό χαρακτηριστικό του (πρωτότυπου) κειμένου των Χριστιαν. Ελλην. Γραφών (Καινής Διαθήκης).

4) Η λ. Κεφαλή στο εδάφιο Mat 21:42 αποτελεί παραπομπή από σχετικό εδάφιο Εβρ. Γραφ. (Ο΄ Psa 118:22, Hsa 28:16).

5) Η λ. Κεφαλή στο εδάφιο Mar 12:10 αποτελεί παραπομπή από σχετικό εδάφιο Εβρ. Γραφ. (Ο΄ Psa 118:22).

6) Η λ. Κεφαλήν στο εδάφιο Rom 12:20 αποτελεί παραπομπή από σχετικό εδάφιο Εβρ. Γραφ. (Ο΄ Pro 25:21, 22).

7) Η σημασία της λ. Κεφαλή σε μερικά εδάφια τροποποιήθηκε ή επεκτάθηκε ανάλογα με την αντίστοιχη Εβραϊκή (ή και Αραμαϊκή) λέξη ακολουθώντας άλλοτε τη βαθύτερη έννοια της (Εβραϊκής ή Αραμαϊκής) λέξης λόγω της στενής σχέσης που υπάρχει με αυτή και άλλοτε τη μετάφραση των Ο' (Εβδομήκοντα).

ΕΒΔΟΜΗΚΟΝΤΑ (Ο'): Gen 3:15,8, 11:4, 28:11,12, Deu 28:13, Psa 117:22, 118:22, Pro 25:22.

1) ΑΓΓΛΙΚΑ: Head, Chief.

Κεφαλή, ῆς, , the head; top; the summit or upper part; the head, chief, or superior in any thing; the end or extremity of a body; the sum, conclusion, or upshot; with an adj., the whole person, as, φίλη κεφαλή, my dear soul, Il. viii, 281, carum caput; ἶσον ἐμῇ κεφαλῇ, equal to myself, Odys. xvii, 82; ἐπὶ κεφαλήν, hee’s over head, Demosth. 322, 23; ἐπὶ κεφαλὴν ὠθεῖ, he drive him headlong, Plat. Polit. viii, 553, B; κακὴ κεφαλή, thou fool; κεφαλαὶ κυνῶν, dogs’ heads; κατὰ κεφαλήν, by the head, i.e. man by man; ἐς κεφαλήν σοι, may it fall on your head, Aristoph. Plut. 526; Plat. Euthyd. 283, E; κακκεφαλῆς for κατὰ κεφαλῆς, Homer.

2) ΛΑΤΙΝΙΚΑ: Caput, Praecipuum.

3) ΓΕΡΜΑΝΙΚΑ: Kopf, Chef.

4) ΙΤΑΛΙΚΑ: Testa, Amministratore, Capo.

5) ΓΑΛΛΙΚΑ: Tête, Chef.

6) ΙΣΠΑΝΙΚΑ: Cabeza, Jefe.

7) ΠΟΡΤΟΓΑΛΙΚΑ: Cabeça Chefe.

8) ΟΛΛΑΝΔΙΚΑ: Hoofd, Leider.