Ευρετήριο

Θέλημα





ΡΙΖΑ: < ΘΕΛΩ / ΕΘΕΛΩ + παραγ. καταλ. -ΜΑ.

ΕΡΜΗΝΕΙΑ:

1) Θέλημα (Joh 5:30:… Οὐ ζητῶ τὸ θέλημα τὸ ἐμόν…).

2) Παράγγελμα, διάταξη, απόφαση, βουλή, σκοπός (Act 13:22:… Ὅς ποιήσει πάντα τα θελήματά μου).

3) Επιθυμία, διάθεση, ορμή (Luk 23:25:… Παρέδωκεν τῷ θελήματι αὐτῶν).

ΟΜΟΡΡΙΖΑ: Θέλω Mat 9:13, Θέλησις Heb 2:4.

ΣΥΝΩΝΥΜΑ: Θέλησις Heb 2:4, Θέλω Mat 9:13, Βουλή Act 13:36, Βούλημα Rom 9:19, Βούλομαι Luk 22:42, Εὐδοκία Eph 1:5,9, Εὐδοκῶ 2Co 5:8, Ἐπιθυμία Phl 1:23, Ἐπιθυμῶ Luk 16:21, Ἐπιπόθια Rom 15:23, Ἐπιπόθησις 2Co 7:7, Ἐπιποθῶ 2Co 5:2, Ὄρεξις Rom 1:27, Ὀρέγομαι 1Ti 3:1, Ὀμείρομαι 1Th 2:8, Ἑκών Rom 8:20, Ἄκων 1Co 9:17, Εὔνοια Eph 6:7.

ΑΝΤΙΘΕΤΑ: Ἀρνοῦμαι Mat 10:33, Luk 9:23.

ΓΡΑΜΜΑΤΙΚΕΣ ΠΑΡΑΤΗΡΗΣΕΙΣ: Ουσιαστικό γ΄ κλίσης ουδετέρου γένους: Θέλημα -ατος.

Για αναλυτική μελέτη βλ. Αρχαιοελληνική Γραμματική ΤΑ ΟΝΟΜΑΤΑ ΟΥΣΙΑΣΤΙΚΑ.

ΤΥΠΟΙ ΤΟΥ ΟΥΣΙΑΣΤΙΚΟΥ ΣΤΟ ΚΕΙΜΕΝΟ:

1) Θέλημα: Ονομαστική-Αιτιατική ενικού (βλ. ΕΙΔ. ΧΑΡΑΚΤΗΡ. ΤΟΥ ΛΟΓΟΥ 1-6).

2) Θελήματα: Αιτιατική πληθυντικού.

3) Θελήματι: Δοτική ενικού.

4) Θελήματος: Γενική ενικού.


ΓΡΑΦΙΚΕΣ ΑΡΧΕΣ (θέλημα Θεού):

«Είναι η Αναψυχή σας Ωφέλιμη;

Ωστόσο, αντιλαμβανόμαστε επίσης ότι η αποδοχή της ποικιλίας στην αναψυχή δεν μας δίνει την άδεια να εντρυφούμε σε κάθε είδους απόλαυση. Για να το κατανοήσουμε αυτό καλύτερα, ας εξετάσουμε ξανά το παράδειγμα του φαγητού. Αν και μπορεί να είμαστε πρόθυμοι να δοκιμάσουμε διάφορα φαγητά, δεν θα τρώγαμε οικειοθελώς χαλασμένη τροφή. Κάτι τέτοιο αντιβαίνει στην κοινή λογική και θέτει σε κίνδυνο την υγεία μας. Παρόμοια, αν και μπορεί να είμαστε δεκτικοί σε διάφορες μορφές υγιούς ψυχαγωγίας, δεν θα επιδιώκαμε να διασκεδάζουμε με δραστηριότητες που είναι επικίνδυνες για τη ζωή, βίαιες ή ηθικά διεφθαρμένες. Η συμμετοχή σε τέτοιες δραστηριότητες αντιβαίνει στις Γραφικές αρχές και θέτει σε κίνδυνο τη σωματική ή την πνευματική μας υγεία. Για να είμαστε βέβαιοι ότι παραμένουμε μέσα σε λογικά όρια, χρειάζεται να καθορίσουμε εκ των προτέρων αν το είδος της αναψυχής που μας αρέσει είναι ωφέλιμο ή όχι. (Eph 5:10).

Πώς μπορούμε να το κάνουμε αυτό;

Προκειμένου να είναι η αναψυχή μας ωφέλιμη και να ευαρεστεί τον Ιεχωβά, πρέπει να ανταποκρίνεται σε συγκεκριμένα κριτήρια τα οποία εκτίθενται στο Λόγο του Θεού. (Psa 86:11) Για να καθορίσετε αν αυτό αληθεύει αναφορικά με κάποιο είδος αναψυχής που ίσως σας αρέσει, μπορείτε να το υποβάλετε σε έναν απλό έλεγχο. Αυτός συνίσταται σε τρία ερωτήματα τα οποία συνοψίζονται στις λέξεις τι, πότε, ποιοι. Ας τα εξετάσουμε ένα ένα.

Τι Περιλαμβάνει;

Προτού συμμετάσχετε σε κάποια μορφή ψυχαγωγίας, το πρώτο ερώτημα που πρέπει να θέσετε στον εαυτό σας είναι: Τι;—δηλαδή, “Τι περιλαμβάνει η ψυχαγωγική δραστηριότητα την οποία βρίσκω ελκυστική;” Καθώς αναζητάτε την απάντηση, είναι χρήσιμο να θυμάστε ότι στην ουσία υπάρχουν δύο κατηγορίες ψυχαγωγίας. Στην πρώτη λέμε όχι· στη δεύτερη, ίσως. Ποια είναι η πρώτη; Σε αυτόν τον πονηρό κόσμο, μεγάλο μέρος της ψυχαγωγίας χαρακτηρίζεται από δραστηριότητες που παραβιάζουν κατάφωρα τις Γραφικές αρχές ή τους νόμους του Θεού. (1Jo 5:19).

Οι αληθινοί Χριστιανοί λένε αποφασιστικά όχι σε κάθε τέτοια ψυχαγωγία. Σε αυτήν συγκαταλέγεται οτιδήποτε περιέχει στοιχεία σαδισμού, δαιμονισμού, ομοφυλοφιλίας, πορνογραφίας και βίας ή εκθειάζει άλλες κακοήθεις, ανήθικες πράξεις. (1Co 6:9, 10· διαβάστε Apoc 21:8) Όπου και αν βρισκόμαστε, αποδεικνύουμε στον Ιεχωβά πως “αποστρεφόμαστε ό,τι είναι πονηρό” αρνούμενοι να πλησιάσουμε τέτοιου είδους ψυχαγωγία. (Rom 12:9· 1Jo 1:5, 6).

Η δεύτερη κατηγορία ψυχαγωγικών δραστηριοτήτων αποτελείται από μορφές ψυχαγωγίας που δεν επικεντρώνονται σε πράξεις τις οποίες καταδικάζει ρητά ο Λόγος του Θεού. Σε τέτοιες περιπτώσεις, προτού επιλέξουμε την εν λόγω ψυχαγωγία, πρέπει να την αξιολογήσουμε προσεκτικά με βάση αυτό που ο Ιεχωβά θεωρεί υγιές, όπως γίνεται φανερό από τις Γραφικές αρχές. (Pro 4:10, 11).

Στη συνέχεια, χρειάζεται να πάρουμε προσωπικά μια απόφαση που μας επιτρέπει να διατηρούμε αγαθή συνείδηση. (Gal 6:5· 1Ti 1:19) Πώς μπορούμε να το κάνουμε αυτό; Σκεφτείτε το εξής: Προτού δοκιμάσουμε ένα καινούριο πιάτο, θα θέλαμε πρώτα να μάθουμε ποια είναι τα κύρια συστατικά του. Παρόμοια, προτού συμμετάσχουμε σε μια μορφή ψυχαγωγίας, χρειάζεται να διερευνήσουμε ποια είναι τα κύρια χαρακτηριστικά της.—Eph 5:17».

ΑΞΙΟΣΗΜΕΙΩΤΑ ΕΔΑΦΙΑ:

Apoc 4:11: «ξιος ε, κριος κα θες μν, λαβεν τν δξαν κα τν τιμν κα τν δναμιν, τι σ κτισας τ πντα κα δι τ θλημ σου σαν κα κτσθησαν.»

Ο Δημιουργός και Πλάστης μας, ο Ιεχωβά Θεός αξίζει δικαιωματικά τη λατρεία όλων των πιστών δούλων Του «ἐν πνεύματι και ἀληθείᾳ» (Job 4:24).

Η απόδοση της αληθινής αυτής λατρείας συνδέεται με την αποδοχή της κυριαρχίας Του, καθώς Αυτός κατέχει Υπέρτατη Εξουσία ή Απόλυτη Κυριότητα του Σύμπαντος κόσμου (Psa 47:9) λόγω της ιδιότητάς Του ως Δημιουργού, της Θειότητάς Του και της υπεροχής Του ως Παντοδύναμου (Παντοκράτορος) (Gen 17:1, Exo 6:3, Apoc 14).

Αυτός είναι ο Ιδιοκτήτης των πάντων, η πηγή κάθε Εξουσίας και Δύναμης, ο Υπέρτατος Άρχοντας ως προς τη διακυβέρνηση (Psa 24:1, 103:19m 145:13, Hsa 40:21-23, Apoc 4:11).

ΠΑΡΑΠΟΜΠΕΣ:

Apoc 4:11: Mat 6:10  Mat 26:39  1Pe 4:2  1 Jo 2:17




1)
Στο κείμενο (Mat 6:9-13) γνωστό και ως «Κυριακή Προσευχή» ή «Πάτερ ἡμῶν» οι φράσεις συνδυάζονται: α) με μια επίκληση (Πάτερ ἡμῶν), β) με τρεις ευχές Ἁγιασθήτων, Ἐλθέτω, Γενηθήτω), γ) με τρία αιτήματα, παρακλήσεις (Δός ἡμῖν, Ἄφες ἡμῖν, Μὴ εἰσενέγκης ἡμᾶς). Το όλο κείμενο χαρακτηρίζεται από λιτότητα (στην έκφραση), περιεκτικότητα (στα νοήματα) και ευθυβολία (στα αιτήματα, παρακλήσεις). Λειτουργεί δε με δύο Κεντρικούς Μηχανισμούς της Ελλην. γλώσσας: α) την τροπικότητα και β) την εξειδίκευση (βλ. ΓΡΑΜΜΑΤΙΚΕΣ και ΣΥΝΤΑΚΤΙΚΕΣ ΠΑΡΑΤ/ΣΕΙΣ στη λ. Προσεύχομαι). 1β) Στο κείμενο (Mat 6:9, 10) η εξειδίκευση των ευχών και των αιτημάτων συντάσσεται με τα υποκείμενα και αντικείμενα των παραγράφων με εξαίρεση (εδώ) το αντικείμενο Δός ἡμῖν. Στα πλαίσια αυτά χρησιμοποιείται ως ένα ΤΕΛΕΙΟ ΥΠΟΔΕΙΓΜΑ ΠΡΟΣΕΥΧΗΣ με ΑΨΟΓΟ και ΙΔΑΝΙΚΟ ΛΟΓΟ, ο οποίος συνδυάζεται με ΚΑΘΑΡΑ ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑΚΑ και ΓΛΩΣΣΙΚΑ ΚΡΙΤΗΡΙΑ (παραβ. λ. Προσεύχομαι).

2) Λέξεις σε κατάληξη -μα (Θέλημα - Mat 6:10, 7:2, 12:50 κα.) στον τομέα της παραγωγικής μορφολογίας της «Κοινής» Ελλην. γλώσσας συναντώνται μέσα σ' ένα εξαιρετικό παραγωγικό σχηματισμό νέων εννοιών και λέξεων στο κείμενο των Χριστιαν. Ελλην. Γραφών (Καινή Διαθήκη) (παραβ. Γένημα Mat 26:29, 2Co 9:10 Ἔνδυμα Mat 3:4, 6:25, Καύχημα 1Co 5:6, 9:15, Σῶμα Mat 5:29,30 κά.) (βλ. και ΕΡΜΗΝΕΙΑ).

3) Η λ. Θέλημα στο εδάφιο Apoc 4:11 περιλαμβάνεται σε μια περιγραφή με ποιητική έξαρση ως ένας ύμνος χωρίς μέτρο. Η περιγραφή αυτή αναφέρεται ως ένα λογοτεχνικό χαρακτηριστικό.

4) Η λ. Θέλημα στο εδάφιο Heb 10:7 αποτελεί παραπομπή από σχετικό εδάφιο Εβρ. Γραφ. (Ο΄ Psa 40:6-8).

5) Θέλημα: η λ. στο Mat 6:10 προηγείται της αντωνυμίας ΣΟΥ η οποία εμφανίζεται μ' ένα ομοιόμορφο τρόπο στο Mat 6:9, 10 και στις λ. Ὄνομα (Σου) και Βασιλεία (Σου) ως ονοματικό υποκείμενο επειδή ο Θεός είναι ΕΝΑΣ (βλ. επίσης Γενηθήτω στο ρήμα Γίνομαι).

6) Το ουσιαστικό αυτό (Θέλημα) ως υποκείμενο του ρήματος Γίνομαι (εδώ Γενηθήτω στο Mat 6:10) μπορεί να λειτουργήσει είτε ως αίτημα (να γίνει το Θείο Θέλημα τόσο στον ουρανό όσο και στη γη) είτε ως παράκληση (με εκπλήρωση του Θείου Θελήματος στη γη όπως γίνεται και στον ουρανό).

7) Θέλημα, τό, (θέλω) θέλησις, Mat 7:21, ἐστί μοι θ. ἔν τινι, εὐχαρίστησις ἔν τινι, O΄ Ecc 5:3, (παραβ. 12:1).

ΕΒΔΟΜΗΚΟΝΤΑ (Ο’): Psa 40:6,8, 102:21, 143:10.




1) ΑΓΓΛΙΚΑ: Will, Desire, Lust; Errand.

θέλημα, ατος, τό, (θέλω) will, desire, N. T.; pleasure; lust;

will, Antipho Soph.58 (pl.), Aen.Tact. 18.19, LXX Es.1.8, al., Ev.Matt.7.21, POxy.924.8 (iv A.D.).

ἔστιν μοι θ. ἔν τινι pleasure in . . , LXX Ec.12.1, cf. 5.3:—also θελ-ήμη, ἡ, Theognost.Can.112.

2) ΛΑΤΙΝΙΚΑ: Mandatum.

3) ΓΕΡΜΑΝΙΚΑ: Auftrag, Botengang, Besorgung, Gang, Weg.

4) ΙΤΑΛΙΚΑ: Commissione, Incarico.

5) ΓΑΛΛΙΚΑ: Course, Commission, Mission, Verbal Message.

6) ΙΣΠΑΝΙΚΑ: Encargo, Recado.

7) ΠΟΡΤΟΓΑΛΙΚΑ: Incumbência, Recado, Mensagem, Mandado.

8) ΟΛΛΑΝΔΙΚΑ: Orde, boodschap, boodschap, natuurlijk, manier.