Ευρετήριο

Ἐρημόω, -ῶ



ΡΙΖΑ: < ΕΡΗΜΟΣ, αγν. ετύμου.

ΕΡΜΗΝΕΙΑ: ερημώνω, καθιστώ κάτι έρημο, γυμνώνω, λεηλατώ, καταστρέφω

ΟΜΟΡΡΙΖΑ: Ἔρημος Mat 23:38, Ἐρημιά 2Co 11:26, Ἐρήμωσις Mat 24:15.

ΣΥΝΩΝΥΜΑ: Μονῶ 1ti 5:5, Εγκαταλείπω 2Co 4:9, 2Ti 4:16, Καταστρέφω Mat 21:12, Μερίζω Mat 12:25.

ΑΝΤΙΘΕΤΑ: Διαμένω Luk 11:22, Πόλις 2Co 11:26, Παροικῶ Luk 24:18, Παροικία Act 13:17, 1Pe 1:17.

ΓΡΑΜΜΑΤΙΚΕΣ ΠΑΡΑΤΗΡΗΣΕΙΣ: Ρήμα α΄ συζυγίας συνηρημένο σε -όω.

ΑΡΧΙΚΟΙ ΧΡΟΝΟΙ ΤΟΥ ΡΗΜΑΤΟΣ:

Ενεστ. ἐρημῶ, Πρτ. ἠρήμουν, Μέλ. ἐρημώσω, Αόρ. ἠρήμωσα.

Μέσ. Ενεστ. ἐρημοῦμαι, Πρτ. ἠρημούμην, Μελ. παθ. ἐρημωθήσομαι, Αόρ. παθ. ἠρημώθην, Πρκ. ἠρημῶμαι, Υπερσ. ἠρημώμην.

Για αναλυτική μελέτη βλ. Αρχαιοελληνική Γραμματική ΤΑ ΡΗΜΑΤΑ.

ΣΥΝΤΑΚΤΙΚΕΣ ΠΑΡΑΤΗΡΗΣΕΙΣ:

1) Ἐρημοῦμαι

Α) Αμετάβατο: ερημώνομαι, λεηλατούμαι (…Πᾶσα Βασιλεία μερισθεῖσα καθ’ ἑαυτήν ἐρημοῦται).

Για αναλυτική μελέτη βλ. Αρχαιοελληνικό Συντακτικό ΣΥΝΤΑΞΙΣ ΤΟΥ ΡΗΜΑΤΟΣ.

ΤΥΠΟΙ ΤΟΥ ΡΗΜΑΤΟΣ ΣΤΟ ΚΕΙΜΕΝΟ:

1) Ἐρημοῦται: γ΄ ενικό Οριστικής Ενεστώτα Μεσοπαθητικής Φωνής.

2) Ἠρημώθη: γ΄ ενικό Οριστικής Αορίστου α΄ Μεσοπαθητικής Φωνής.

3) Ἠρημωμένην: Αιτιατική ενικού μετοχής θηλυκού γένους του Παρακειμένου Μεσοπαθητικής Φωνής.

ΕΞΕΙΚΟΝΙΣΤΙΚΗ ΛΕΚΤΙΚΗ ΦΡΑΣΕΟΛΟΓΙΑ:

Το ρήμα χρησιμοποιείται με έμφαση ως ένας σημαντικός παράγοντας στην κατάρριψη και καταστροφή της Βαβυλώνας της Μεγάλης της Παγκόσμιας Αυτοκρατορίας της ψεύτικης θρησκείας-λατρείας, το σύμβολο της πνευματικής πορνείας στο βιβλίο της Αποκάλυψης (Apoc 17:1-5).

Η ερημωτική επίθεση πραγματοποιείται από «τα δέκα κέρατα» του συμβολικού θηρίου. Ακολουθεί η πτώση της ψεύτικης θρησκείας, η οποία συνοδεύεται από το θρήνο και το κλάμα των συντρόφων της στην πορνεία της, τους βασιλιάδες (ηγέτες) της γης, καθώς και από τους εμπόρους και τους προμηθευτές της, οι οποίοι την εφοδίαζαν με είδη πολυτελείας, κοσμήματα και εξαίσια ενδύματα.

Είναι αξιοσημείωτο ότι ενώ αυτοί που εκπροσωπούν -εδώ- την πολιτική και το εμπόριο επιβιώνουν (από την πτώση της ψεύτικης αυτής θρησκείας και την ερήμωσή της), όλοι εκείνοι που εκπροσωπούν τη θρησκεία δεν φαίνεται να συμμετέχουν στο θρήνο για την πτώση, καθώς δεν παραμένουν στο προσκήνιο της επικαιρότητας σχετικά με την πρωτοφανή αυτή ερημωτική επίθεση κατά της Βαβυλώνας της Μεγάλης (Apoc 17:16,17, 18:9-19).

Περαιτέρω η Αγία Γραφή δείχνει ότι οι βασιλιάδες (ηγέτες) της γης υφίστανται και αυτοί την εκτέλεση κρίσης σε κάποια στιγμή μετά τον αφανισμό της μυστηριακής Βαβυλώνας.

Έτσι έρχεται και η δική τους καταστροφή όχι «από τα δέκα κέρατα» αλλά από το σπαθί του βασιλιά των βασιλιάδων του Λόγου του Θεού (Apoc 19:1,2, 11-18).

ΕΝΔΙΑΦΕΡΟΥΣΕΣ ΑΝΑΦΟΡΕΣ:

Apoc 17:16-17: «κα τ δκα κρατα εδες κα τ θηρον οτοι μισσουσιν τν πρνην κα ρημωμνην ποισουσιν ατν κα γυμνν κα τς σρκας ατς φγονται κα ατν κατακασουσιν ν πυρ. 17 γρ θες δωκεν ες τς καρδας ατν ποισαι τν γνμην ατο κα ποισαι μαν γνμην κα δοναι τν βασιλεαν ατν τ θηρίῳ χρι τελεσθσονται ο λγοι το θεο

Η έννοια της λ. εδώ είναι καταλυτική και καθοριστική, καθώς περιλαμβάνει και αναφέρεται στη «Βαβυλώνα τη Μεγάλη της γης» [τη μητέρα των πορνών και των βδελυγμάτων (αηδιαστικών πραγμάτων)] (Apoc 17:5).

Αυτή καταρρίπτεται από τη μυστική επίθεση των δέκα κεράτων του συμβολικού θηρίου. Η πτώση της θρηνείται από τους συντρόφους της στην πορνεία τους βασιλιάδες της γης και τους εμπόρους (προμηθευτές) οι οποίοι είχαν συναλλαγές μαζί της, καθώς την εφοδίαζαν με είδη πολυτελείας, εξαίσια ενδύματα και κοσμήματα. Ενώ αυτοί οι οποίοι εκπροσωπούν την πολιτική και το εμπόριο επιβιώνουν από την ερήμωσή της. Είναι αξιοσημείωτο ότι εκείνοι που εκπροσωπούν τη θρησκεία δεν φαίνεται να παραμένουν στο προσκήνιο για να συμμετάσχουν στο θρήνο για την πτώση της (Apoc 17:16,17, 18:9-19).

Τέλος είναι ενδιαφέρον να αναφερθεί ότι το υπόμνημα δείχνει ότι οι βασιλιάδες της γης καταστρέφονται από το σπαθί του «βασιλέως των βασιλέων και Κυρίου των κυρίων» που δεν είναι άλλος από τον Ιησού Χριστό τον Λόγο του Θεού (Apoc 19:1,2, 11-18) (βλ.λ. Κρίσις).

ΠΑΡΑΠΟΜΠΕΣ:

Apoc 18:19: Hsa 47:11  Jer 51:55

1) Το εδάφιο Mat 24:16 «Ὁ λαός ὁ καθήμενος ἐν σκότει φῶς εἶδεν μέγα καὶ τοῖς καθημένοις ἐν χώρᾳ καὶ σκιᾷ θανάτου φῶς ἀνέτειλεν αὐτοῖς» (παραβ. Esa 9:1-2) αποτελεί και "παραλληλισμό των μελών" (parallelismus membrorum) ένα από τα κύρια γνωρίσματα της Εβραϊκής ποίησης.

2) Η φράση του εδαφίου Mat 12:25. Ἡ πᾶσα Βασιλεία μερισθεῖσα καθ’ ἑαυτῆς ἐρημοῦται καὶ πᾶσα πόλις ἤ οικία μερισθεῖσα καθ’ ἑαυτῆς οὔ σταθήσεται» αποτελεί και "παραλληλισμό των μελών".

3) Η λ. Ἠρημώθη στο εδάφιο Apoc 18:17  περιλαμβάνεται σε μια περιγραφή με ποιητική έξαρση ως ένας ύμνος χωρίς μέτρο. Η περιγραφή αυτή αναφέρεται ως ένα λογοτεχνικό χαρακτηριστικό το οποίο περιλαμβάνεται στο (πρωτότυπο) κείμενο των Χριστ. Ελλην. Γραφών (Καινή Διαθήκη).

1) ΑΓΓΛΙΚΑ: Desolation, Desolate, Nought.

Ἐρημόω, ῶ, f. ώσω, contract. ἐρημῶ· ἐρημοῦτε, Thucyd. iii, 58; to lay waste, desolate, ravage, depopulate, Xen. Ages. I, 20; to deprive of; to keep retired or remote, τούσδ’ ἐρημώσας ἔχε, Eurip. Med. 89; to abandon, forsake, Xen. Hist. v, 3, 27; to bereave of, with gen.; to leave alone; 1. a. ἠρήμωσα· pas. ἐρημόομαι, οῦμαι, to be deserted, Herodt. iv, 135; pf. pas. ἠρήμωμαι, part. pf. pas. ἠρημωμένος, η, ον, made desolate, desolate, waste; with the gen. 1. a. pas. ἠρημώθην, ης, η· ὑμῶν δ’ ἐρημωθείς, but being deprived of you, Xen. Anab. i, 3, 6. Th. ἔρημος.

2) ΛΑΤΙΝΙΚΑ: Vasto, Desolo, Desertum, Reddo, Privo, Rarus.

3) ΓΕΡΜΑΝΙΚΑ: Desolation, Desolate, Nought.

4) ΙΤΑΛΙΚΑ: Desolazione, desolato.

5) ΓΑΛΛΙΚΑ: Désolation, désolé.

6) ΙΣΠΑΝΙΚΑ: Desolación, desolado.

7) ΠΟΡΤΟΓΑΛΙΚΑ: Desolação, desolado.

8) ΟΛΛΑΝΔΙΚΑ: Verlatenheid, Desolate, Nought.