Ευρετήριο

Θρόνος



ΡΙΖΑ: < *DHR-ONOS, μηδενισμ. βαθμ. του I.E. *DHER- "συγκρατώ", πβ. σανσκρ. DODHARA "έχω καθίσει".

ΕΡΜΗΝΕΙΑ:

1) Θρόνος, πολυτελές κάθισμα ανθρώπων εξουσίας και αρχόντων της πολιτείας και της εκκλησιαστικής αρχής. Συνήθως βρίσκεται σε μια αίθουσα τελετών.

2) Κάθισμα ή έδρα.

3) (Μεταφ.) η εξουσία, η θέση εξουσίας.

4) Ο θρόνος του Θεού και των κεχρισμένων πρεσβυτέρων ως ιερέων και βασιλέων βρίσκεται στον Ουρανό στα πλαίσια της ουράνιας εξουσίας και Βασιλείας του Θεού.

ΟΜΟΡΡΙΖΑ:

ΣΥΝΩΝΥΜΑ: Καθέδρα Mat 21:12, Πρωτοκαθεδρία Mat 23:6, Κάθημαι Luk 22:69, Βῆμα Act 12:21.

ΑΝΤΙΘΕΤΑ: Ἐγείρομαι Mat 8:15, Act 9:8

ΓΡΑΜΜΑΤΙΚΕΣ ΠΑΡΑΤΗΡΗΣΕΙΣ: Ουσιατικό β΄ κλίσης, αρσενικού γένους: Θρόνος, -ου.

Για αναλυτική μελέτη βλ. Αρχαιοελληνική Γραμματική ΤΑ ΟΝΟΜΑΤΑ ΟΥΣΙΑΣΤΙΚΑ.

ΤΥΠΟΙ ΤΟΥ ΟΥΣΙΑΣΤΙΚΟΥ ΣΤΟ ΚΕΙΜΕΝΟ:

1) Θρόνοι: Ονομαστική πληθυντικού.

2) Θρόνον: Αιτιατική ενικού.

3) Θρόνος: Ονομαστική ενικού.

4) Θρόνου: Γενική ενικού.

5) Θρόνους: Αιτιατική πληθυντικού.

6) Θρόνῳ: Δοτική ενικού.

7) Θρόνων: Γενική πληθυντικού.

ΓΡΑΦΙΚΕΣ ΑΡΧΕΣ:

«Διατήρηση Καλής Διαγωγής Ανάμεσα στα Έθνη (Ενώπιον θρόνου - Apoc 7:9,14-17)

Ως Χριστιανοί, έχουμε επίσης ευθύνες απέναντι στους ομοπίστους μας στην εκκλησία και, τελικά, απέναντι σε εκείνους που αποτελούν «ολόκληρη την αδελφότητα ... στον κόσμο». (1Pe 5:9) Η σχέση μας με την εκκλησία είναι ζωτική για την πνευματική μας υγεία. Όταν συναναστρεφόμαστε με συγχριστιανούς μας, απολαμβάνουμε την ενισχυτική τους συντροφιά καθώς και θρεπτική πνευματική τροφή από “τον πιστό και φρόνιμο δούλο”. (Mat 24:45-47) Αν έχουμε προβλήματα, μπορούμε να απευθυνόμαστε στους αδελφούς μας για ωφέλιμες συμβουλές που βασίζονται στις Γραφικές αρχές. (Pro 17:17· Ecc 4:9· Jas 5:13-18) Όταν βρισκόμαστε σε ανάγκη, οι αδελφοί μας δεν μας εγκαταλείπουν. Τι ευλογία είναι να αποτελούμε μέρος της οργάνωσης του Θεού!

Ωστόσο, δεν βρισκόμαστε στην εκκλησία μόνο για να λαβαίνουμε, πρέπει και να δίνουμε. Πράγματι, ο Ιησούς είπε: «Υπάρχει περισσότερη ευτυχία στο να δίνει κανείς παρά στο να λαβαίνει». (Act 20:35) Ο Απόστολος Παύλος έδωσε έμφαση στο γενναιόδωρο πνεύμα όταν έγραψε: «Ας κρατάμε γερά τη δημόσια διακήρυξη της ελπίδας μας χωρίς να αμφιταλαντευόμαστε, γιατί είναι πιστός εκείνος που υποσχέθηκε. Και ας σκεφτόμαστε ο ένας τον άλλον ώστε να παρακινούμε σε αγάπη και καλά έργα, μη παύοντας να συναθροιζόμαστε, όπως έχουν συνήθεια μερικοί, αλλά ενθαρρύνοντας ο ένας τον άλλον, και τόσο περισσότερο όσο βλέπετε την ημέρα να πλησιάζει». (Heb 10:23-25).

Μέσα στην εκκλησία, κάνουμε «διακήρυξη της ελπίδας μας» όταν σχολιάζουμε στη διάρκεια της συνάθροισης ή συμμετέχουμε στο πρόγραμμα με άλλους τρόπους. Αυτή η συμβολή είναι βέβαιο ότι ενθαρρύνει τους αδελφούς μας. Τους ενθαρρύνουμε επίσης με τις συζητήσεις μας πριν και μετά τη συνάθροιση. Αυτές είναι ώρες στις οποίες μπορούμε να ενισχύουμε τους αδύναμους, να παρηγορούμε τους καταθλιμμένους και να συμπαραστεκόμαστε στους ασθενείς. (1Th 5:14).

Οι ειλικρινείς Χριστιανοί είναι γενναιόδωροι καθώς δίνουν με αυτόν τον τρόπο, πράγμα που εξηγεί γιατί τόσο πολλά άτομα τα οποία παρακολουθούν τις συναθροίσεις μας για πρώτη φορά εντυπωσιάζονται από την αγάπη που διακρίνουν ανάμεσά μας. (Psa 37:21· Joh 15:12· 1Co 14:25).

Ωστόσο, η αγάπη μας δεν περιορίζεται στη δική μας εκκλησία. Αγκαλιάζει ολόκληρη την αδελφότητά μας παγκόσμια. Να γιατί, λόγου χάρη, υπάρχει ένα κουτί συνεισφορών για το Λογαριασμό για Αίθουσες Βασιλείας σε κάθε Αίθουσα Βασιλείας. Η δική μας Αίθουσα Βασιλείας μπορεί να είναι σε καλή κατάσταση, αλλά γνωρίζουμε ότι χιλιάδες συγχριστιανοί μας σε άλλες χώρες δεν έχουν κατάλληλο χώρο για τις συναθροίσεις τους. Όταν συνεισφέρουμε στο Λογαριασμό για Αίθουσες Βασιλείας, δείχνουμε την αγάπη μας για τέτοια άτομα παρότι ίσως να μην τα γνωρίζουμε προσωπικά.

Γιατί αγαπούν οι Μάρτυρες του Ιεχωβά ο ένας τον άλλον; Ο Ιησούς τούς πρόσταξε να το κάνουν αυτό. (Joh 15:17) Επίσης, η αγάπη που έχουν ο ένας για τον άλλον αποδεικνύει ότι το πνεύμα του Θεού επενεργεί σε αυτούς ως άτομα και ως ομάδα. Η αγάπη είναι μέρος “των καρπών του πνεύματος”. (Gal 5:22, 23) Καθώς οι Μάρτυρες του Ιεχωβά μελετούν τη Γραφή, παρακολουθούν τις Χριστιανικές συναθροίσεις και προσεύχονται διαρκώς στον Θεό, η αγάπη γίνεται κάτι το φυσιολογικό για αυτούς μολονότι ζουν σε έναν κόσμο όπου “η αγάπη των περισσοτέρων έχει ψυχρανθεί”. (Mat 24:12).

Οι Σχέσεις μας με τον Κόσμο που μας Περιβάλλει

Η αναφορά που έκανε ο Παύλος “στη δημόσια διακήρυξη της ελπίδας μας” μάς θυμίζει μια άλλη ευθύνη. Αυτή η δημόσια διακήρυξη περιλαμβάνει το έργο κηρύγματος των καλών νέων σε όσους δεν είναι ακόμη Χριστιανοί αδελφοί μας. (Mat 24:14· 28:19, 20· Rom 10:9, 10, 13-15).

Αυτό το κήρυγμα είναι μια ακόμη πράξη γενναιοδωρίας. Η συμμετοχή σε αυτό απαιτεί χρόνο, ενεργητικότητα, προετοιμασία, εκπαίδευση και τη χρήση προσωπικών πόρων. Εντούτοις, ο Παύλος έγραψε επίσης: «Και σε Έλληνες και σε Βάρβαρους, και σε σοφούς και σε ασύνετους είμαι χρεώστης· γι’ αυτό υπάρχει προθυμία από μέρους μου να διακηρύξω τα καλά νέα και σε εσάς εκεί στη Ρώμη». (Rom 1:14, 15) Όπως ο Παύλος, είθε και εμείς να μην ξεπληρώνουμε με φειδωλία αυτό το «χρέος».

Έχουμε άλλες ευθύνες απέναντι σε όσους δεν είναι ομόπιστοί μας; Ασφαλώς. Αναγνωρίζουμε, βεβαίως, ότι «ολόκληρος ο κόσμος βρίσκεται στην εξουσία του πονηρού». (1Jo 5:19) Γνωρίζουμε ότι ο Ιησούς είπε για τους μαθητές του: «Δεν είναι μέρος του κόσμου, όπως εγώ δεν είμαι μέρος του κόσμου». Ωστόσο, ζούμε και κερδίζουμε τα προς το ζην μέσα στον κόσμο και λαβαίνουμε υπηρεσίες από αυτόν. (Joh 17:11, 15, 16).

Επομένως, έχουμε υποχρεώσεις στον κόσμο που μας περιβάλλει. Ποιες είναι αυτές; Ο Απόστολος Πέτρος απάντησε σε αυτό το ερώτημα. Λίγο καιρό πριν την καταστροφή της Ιερουσαλήμ, έγραψε κάποια επιστολή στους Χριστιανούς της Μικράς Ασίας, και μια περικοπή σε εκείνη την επιστολή μάς βοηθάει να έχουμε ισορροπημένη σχέση με τον κόσμο.

Κατ’ αρχάς, ο Πέτρος είπε: «Αγαπητοί, σας προτρέπω ως ξένους και προσωρινούς κατοίκους να απέχετε από σαρκικές επιθυμίες, οι οποίες είναι αυτές που συγκρούονται με την ψυχή». (1Pe 2:11).

Από πνευματική άποψη, οι αληθινοί Χριστιανοί είναι “ξένοι και προσωρινοί κάτοικοι” με την έννοια ότι το πραγματικό επίκεντρο της ζωής τους είναι η ελπίδα της αιώνιας ζωής—στον ουρανό οι χρισμένοι με το πνεύμα και σε έναν μελλοντικό επίγειο παράδεισο τα «άλλα πρόβατα». (Joh 10:16· Phl 3:20, 21· Heb 11:13· Apoc 7:9, 14-17). Ποιες είναι, όμως, οι σαρκικές επιθυμίες; Μεταξύ αυτών είναι η επιθυμία για πλουτισμό, η επιθυμία για εξοχότητα, οι ανήθικες σεξουαλικές επιθυμίες και οι επιθυμίες που περιγράφονται ως «φθόνος» και «πλεονεξία».—Col 3:5· 1Ti 6:4, 9· 1Jo 2:15, 16.»

ΕΞΕΙΚΟΝΙΣΤΙΚΗ ΛΕΚΤΙΚΗ ΦΡΑΣΕΟΛΟΓΙΑ:

I. Θρόνος (Apoc 4:6)

Τι εξεικονίζουν αυτά τα πλάσματα; Ένα όραμα κάποιου άλλου προφήτη, του Ιεζεκιήλ, μας βοηθάει να βρούμε την απάντηση. Ο Ιεζεκιήλ είδε τον Ιεχωβά ενθρονισμένο σε ένα ουράνιο άρμα, το οποίο συνοδευόταν από ζωντανά πλάσματα που είχαν χαρακτηριστικά όμοια με εκείνα τα οποία περιγράφει ο Ιωάννης. (Jek 1:5-11, 22-28) Αργότερα, ο Ιεζεκιήλ είδε και πάλι αυτόν το θρόνο που έμοιαζε με άρμα να συνοδεύεται από τα ζωντανά πλάσματα. Αυτή τη φορά, όμως, αναφέρθηκε στα ζωντανά πλάσματα ως χερουβείμ. (Jek 10:9-15).

Τα τέσσερα ζωντανά πλάσματα που βλέπει ο Ιωάννης πρέπει να αντιπροσωπεύουν τα πολυάριθμα χερουβείμ του Θεού—πλάσματα με υψηλή θέση στην πνευματική Του οργάνωση. Ο Ιωάννης δεν θα θεώρησε ασυνήθιστο να δει χερουβείμ τόσο κοντά στον ίδιο τον Ιεχωβά, αφού στην αρχαία διευθέτηση της σκηνής, πάνω στο κάλυμμα της κιβωτού της διαθήκης η οποία αντιπροσώπευε το θρόνο του Ιεχωβά, υπήρχαν δύο χρυσά χερουβείμ. Ανάμεσα από αυτά τα χερουβείμ, η φωνή του Ιεχωβά έδινε εντολές στο έθνος. (Exo 25:22· Psa 80:1).

II. Θρόνος (θηρίου) (Apoc 16:10)

Πάνω σε τι αδειάζει την κούπα του ο επόμενος άγγελος; «Και ο πέμπτος άδειασε την κούπα του στο θρόνο του θηρίου». (Apoc 16:10α) Το “θηρίο” είναι το κυβερνητικό σύστημα του Σατανά. Δεν έχει κάποιον κατά γράμμα θρόνο, ακριβώς όπως και το ίδιο το θηρίο δεν είναι κατά γράμμα θηρίο. Ωστόσο, η αναφορά σε θρόνο δείχνει ότι το θηρίο έχει ασκήσει βασιλική εξουσία πάνω στην ανθρωπότητα. Αυτό βρίσκεται σε αρμονία με το γεγονός ότι στο καθένα από τα κέρατα του θηρίου υπάρχει ένα βασιλικό διάδημα. Στην ουσία, “ο θρόνος του θηρίου” είναι η βάση ή η πηγή αυτής της εξουσίας. Η Αγία Γραφή αποκαλύπτει την πραγματική υπόσταση της βασιλικής εξουσίας του θηρίου όταν λέει ότι «ο δράκοντας έδωσε στο θηρίο τη δύναμή του και το θρόνο του και μεγάλη εξουσία». (Apoc 13:1, 2· 1Jo 5:19)

Επομένως, η έκχυση της κούπας στο θρόνο του θηρίου περιλαμβάνει μια διακήρυξη η οποία αποκαλύπτει τον πραγματικό ρόλο που έχει παίξει και εξακολουθεί να παίζει ο Σατανάς καθώς υποστηρίζει και προωθεί το θηρίο.

III. Θρόνος (μέγας) (Apoc 20:11)

Ο θρόνος του Θεού είναι “μεγάλος”, δίνοντας έμφαση στη μεγαλοπρέπεια του Ιεχωβά ως Υπέρτατου Κυρίου, και είναι “λευκός”, εφιστώντας την προσοχή στην άψογη δικαιοσύνη του. Αυτός είναι ο ύψιστος Κριτής της ανθρωπότητας. (Psa 19:7-11· Hsa 33:22· 51:5,8) Εντούτοις, έχει αναθέσει το έργο της κρίσης στον Ιησού Χριστό: «Ο Πατέρας δεν κρίνει κανέναν απολύτως, αλλά έχει παραδώσει όλη την κρίση στον Γιο». (Joh 5:22).

Μαζί με τον Ιησού βρίσκονται οι 144.000 σύντροφοί του, στους οποίους «δόθηκε εξουσία να κρίνουν ... χίλια χρόνια». (Apoc 20:4) Παρ’ όλα αυτά, οι κανόνες του Ιεχωβά είναι εκείνοι που καθορίζουν τι θα συμβεί στο κάθε άτομο στη διάρκεια της Ημέρας Κρίσης.

Εντούτοις, ο Ιωάννης παρατηρεί ένα πλήθος εξαιρετικά πιο πολυάριθμο από το μεγάλο πλήθος που έχει επιζήσει. Θα αριθμεί δισεκατομμύρια! «Και είδα τους νεκρούς, τους μεγάλους και τους μικρούς, να στέκονται μπροστά στο θρόνο, και ανοίχτηκαν ρόλοι». (Apoc 20:12α) “Οι μεγάλοι και οι μικροί” περιλαμβάνουν τους εξέχοντες καθώς και τους λιγότερο εξέχοντες ανθρώπους που έχουν ζήσει και πεθάνει σε αυτή τη γη τα περασμένα 6.000 χρόνια.

Στο Ευαγγέλιο που έγραψε ο Απόστολος Ιωάννης λίγο μετά την Αποκάλυψη, ο Ιησούς είπε σχετικά με τον Πατέρα: «Του έχει δώσει [του Ιησού] εξουσία να κάνει κρίση, επειδή είναι Γιος ανθρώπου. Μη θαυμάζετε για αυτό, επειδή έρχεται η ώρα κατά την οποία όλοι όσοι είναι στα μνημεία θα ακούσουν τη φωνή του και θα βγουν». (Joh 5:27-29).

Τι τεράστιο έργο—η αντιστροφή των θανάτων και των ενταφιασμών που έχουν λάβει χώρα σε όλη τη διάρκεια της ιστορίας! Αναμφίβολα, αυτά τα αμέτρητα εκατομμύρια τα οποία βρίσκονται στη μνήμη του Θεού θα επανέλθουν σταδιακά ώστε το μεγάλο πλήθος—τα μέλη του οποίου θα είναι πολύ λίγα σε αναλογία—να μπορεί να χειριστεί τα προβλήματα που ενδέχεται να ανακύψουν εξαιτίας της τάσης την οποία μπορεί να έχουν στην αρχή οι αναστημένοι να ακολουθήσουν τον παλιό τους τρόπο ζωής, με τις σαρκικές του αδυναμίες και απόψεις.

IV. Θρόνος (Θεού) (Apoc 22:1)

Η περίλαμπρη Νέα Ιερουσαλήμ θα διοχετεύσει μεγαλειώδεις ευλογίες στο ανθρώπινο γένος στη γη. Αυτό μαθαίνει κατόπιν ο Ιωάννης: «Και μου έδειξε ποταμό νερού ζωής, καθαρό σαν κρύσταλλο, που έρρεε από το θρόνο του Θεού και του Αρνιού στη μέση του πλατιού δρόμου της». (Apoc 22:1, 2α).

Πότε ρέει αυτός ο “ποταμός”; Εφόσον ρέει «από το θρόνο του Θεού και του Αρνιού», αυτό θα μπορούσε να συμβεί μόνο μετά την έναρξη της ημέρας του Κυρίου το 1914. Εκείνος ήταν ο καιρός για να λάβει χώρα το γεγονός που αναγγέλθηκε από το έβδομο σάλπισμα και από τη μεγαλειώδη ανακοίνωση: «Τώρα πραγματοποιήθηκε η σωτηρία και η δύναμη και η βασιλεία του Θεού μας και η εξουσία του Χριστού του». (Apoc 11:15· 12:10).

Στη διάρκεια του καιρού του τέλους, το πνεύμα και η νύφη προσκαλούν τα άτομα που έχουν τη σωστή διάθεση να πάρουν νερό ζωής δωρεάν. Το νερό από αυτόν τον ποταμό θα εξακολουθήσει να είναι διαθέσιμο σε τέτοια άτομα ως το τέλος αυτού του συστήματος πραγμάτων καθώς και έπειτα, στο νέο κόσμο, όταν η Νέα Ιερουσαλήμ “κατεβεί από τον ουρανό, από τον Θεό”. (Apoc 21:2).

Αυτή δεν είναι η πρώτη φορά που προσφέρεται ζωοπάροχο νερό στην ανθρωπότητα. Όταν ο Ιησούς ήταν στη γη, μίλησε για το νερό που μετέδιδε αιώνια ζωή. (Joh 4:10-14· 7:37, 38). Παρακάτω, ο Ιωάννης πρόκειται να ακούσει τη στοργική πρόσκληση: «Το πνεύμα και η νύφη λένε: “Έλα!” Και όποιος ακούει ας πει: “Έλα!” Και όποιος διψάει ας έρθει· και όποιος θέλει ας πάρει νερό ζωής δωρεάν». (Apoc 22:17).

Αυτή η πρόσκληση ηχεί ακόμα και τώρα, δείχνοντας ότι κάποια ποσότητα από το νερό της ζωής είναι ήδη διαθέσιμη. Αλλά στο νέο κόσμο, αυτά τα νερά θα ρέουν από το θρόνο του Θεού και μέσω της Νέας Ιερουσαλήμ σαν αληθινό ποτάμι.

ΕΝΔΙΑΦΕΡΟΥΣΕΣ ΑΝΑΦΟΡΕΣ:

«Στο Θρόνο του Θηρίου» (Apoc 16:10)

Οι Μάρτυρες του Ιεχωβά έχουν εκθέσει το θρόνο του θηρίου και έχουν κάνει δημόσια γνωστή την καταδίκη του Ιεχωβά εναντίον του με δηλώσεις όπως οι ακόλουθες:

«Οι άρχοντες και οι πολιτικοί ηγέται των εθνών επηρεάζονται από κακεντρεχείς υπερανθρώπινες δυνάμεις, οι οποίες τους παρασύρουν χωρίς αντίστασι σε μια πορεία αυτοκτονίας προς την αποφασιστική σύρραξι του Αρμαγεδδώνος». (Βλ. Μετά τον Αρμαγεδδώνα - Ο Νέος Κόσμος του Θεού, 1954, σελ. 8).

«Το «θηρίον» της αντιθεοκρατικής ανθρωπίνης κυβερνήσεως απέκτησε τη δύναμι, την εξουσία και τον θρόνο του από τον Δράκοντα. Πρέπει, λοιπόν, να ενεργή σύμφωνα μ’ αυτή τη γραμμή, τη γραμμή του Δράκοντος». (Βλ. Μετά τον Αρμαγεδδώνα - Ο Νέος Κόσμος του Θεού, 1954, σελ. 15).

«Τα έθνη ... παίρνουν κατ’ ανάγκην θέσι ... με το μέρος του μεγαλυτέρου Αντιπάλου του Θεού, του Σατανά ή Διαβόλου». (Υπόψη η Απόφαση που υιοθετήθηκε στη Διεθνή Συνέλευση «Θεία Νίκη», 1973).

ΠΡΟΣΔΙΟΡΙΣΤΙΚΕΣ ΛΕΞΕΙΣ-ΕΚΦΡΑΣΕΙΣ:

Θρόνος:

α) Ένα πολυτελές κάθισμα με βραχίονες, ερεισίνωτο (μέρος του καθίσματος ή καναπέ που στήριζε την πλάτη) και υποπόδιο.

Προορίζεται για κάθισμα αρχόντων, ανθρώπων εξουσίας, βασιλέων, ηγεμόνων. Συνήθως βρίσκεται στο μέσο μιας πολυτελούς αίθουσας (του θρόνου).

β) (Μεταφ.) υποδηλώνει έδρα και υπόσταση εξουσίας ή μια αυτή καθ’ εαυτή βασιλική εξουσία και κυριαρχία (όπως ο ουρανός για τον Παγκόσμιο Κυρίαρχο Ιεχωβά Θεό - 2Ki 8:27).

γ) Στην Αγία Γραφή η λ. αναφέρεται σε συνδυασμό με το θρόνο:

1) Του Ιεχωβά Θεού ως Δημιουργού και Παγκόσμιου Κυρίαρχου Μεγαλειότητας στους Ουρανούς (Apoc 7:15). Κατ’ επέκταση στους Κυβερνήτες του Ισραήλ, τους οποίους εξέλεγε ο Θεός για να κυβερνήσουν (προ Χριστού) το λαό Του (Deu 17:14-18, 1Ch 29:23).

2) Του Ιησού Χριστού (Apoc 3:21) ως έχοντα Βασιλική οντότητα, εξουσία και κυριαρχία που πηγάζει από τον Ιεχωβά Θεό (Psa 45:6, Mat 25:31, 28:18, Heb 8:1).

3) Του θηρίου (Apoc 13:1,2, 16:10, 1Jo 5:19). Υποδηλώνει εδώ ότι το θηρίο ασκεί βασιλική εξουσία πάνω στην ανθρωπότητα. Έτσι ο θρόνος του είναι η βάση και πηγή της εξουσίας.

4) (Πληθ.) θρόνοι υποδηλώνουν και αναφέρονται σε βασιλική εξουσία, όπως είναι τα μέλη της πιστής Χριστιανικής εκκλησίας που κυβερνούν με τον Ιησού Χριστό χίλια χρόνια (Col 1:16, Apoc 3:21, 11:16, 20:4,6, παραβ. 1Pe 2:5).

ΑΞΙΟΣΗΜΕΙΩΤΑ ΕΔΑΦΙΑ:

Apoc 7:9: «Μετ τατα εδον, κα δο χλος πολς, ν ριθμσαι ατν οδες δνατο, κ παντς θνους κα φυλν κα λαν κα γλωσσν σττες νπιον το θρνου κα νπιον το ρνου περιβεβλημνους στολς λευκς κα φονικες ν τας χερσν ατν,»

Μετά το 1914, η Σκοπιά έκανε την εξής δήλωση: «Αδελφοί, όσοι από εμάς έχουμε τη σωστή στάση σε ό,τι αφορά τον Θεό δεν απογοητευόμαστε με καμία από τις διευθετήσεις Του. Δεν θέλαμε να γίνει το δικό μας θέλημα· όταν λοιπόν διαπιστώσαμε ότι δεν περιμέναμε τις σωστές εξελίξεις τον Οκτώβριο του 1914, τότε χαρήκαμε που ο Κύριος δεν άλλαξε το Σχέδιό Του έτσι ώστε αυτό να ταιριάζει σε εμάς. Δεν θέλαμε να κάνει κάτι τέτοιο. Θέλουμε μόνο να είμαστε σε θέση να κατανοούμε τα σχέδια και τους σκοπούς Του».

Αυτό το πνεύμα ταπεινοφροσύνης και αφοσίωσης εξακολουθεί να χαρακτηρίζει τους χρισμένους του Κυρίου. Οι χρισμένοι προσκολλούνται στον αγωγό που έχει διορίσει ο Θεός για τη διανομή της πνευματικής τροφής. Και τώρα, ένα «μεγάλο πλήθος άλλων προβάτων», οι Χριστιανοί που έχουν επίγεια ελπίδα, μιμούνται την εγρήγορση και το ζήλο τους (Joh 10:16).

Apoc 7:17: «τι τ ρνον τ ν μσον το θρνου ποιμανε ατος κα δηγσει ατος π ζως πηγς δτων, κα ξαλεψει θες πν δκρυον κ τν φθαλμν ατν.»

Καθώς όλοι οι συμβασιλείς και συνιερείς του θα έχουν σφραγιστεί και τα πρόβατα θα έχουν προσδιοριστεί και τοποθετηθεί στα δεξιά του για σωτηρία, ο Χριστός θα μπορεί να προχωρήσει «για να ολοκληρώσει τη νίκη του» (Apoc 5:9,10, 6:2).

Έχοντας υπό τις διαταγές του ένα στράτευμα πανίσχυρων αγγέλων θα καταστρέψει ολόκληρο το πολιτικό, στρατιωτικό και εμπορικό σύστημα του Σατανά στη γη (Apoc 2:26,27, 19:11-21). Τότε θα κλείσει στην Άβυσσο τον Σατανά και τους δαίμονές του για χίλια χρόνια (Apoc 20:1-3).

Ο Απόστολος Ιωάννης μιλώντας για το μεγάλο πλήθος των άλλων «προβάτων» που θα επιζήσει από τη μεγάλη θλίψη, προφήτευσε χρησιμοποιώντας τα λόγια του σημερινού εδαφίου (Apoc 7:9).

Ναι, σε όλη τη Χιλιετή Βασιλεία του, ο Χριστός θα συνεχίσει να ηγείται των άλλων προβάτων, που ακούν πραγματικά τη φωνή του, και να τα οδηγεί στην αιώνια ζωή (Joh 10:16,26-28).

Είθε να ακολουθούμε πιστά τον Βασιλιά και Ηγέτη μας – τώρα αλλά και στον υποσχεμένο νέο κόσμο του Ιεχωβά!

Apoc 21:5: «Κα επεν καθμενος π τ θρν· δο καιν ποι πντα κα λγει· γρψον, τι οτοι ο λγοι πιστο κα ληθινο εσιν.»

Γιατί προοδεύει το έργο κηρύγματος παρά την επιδείνωση των παγκόσμιων συνθηκών; Γιατί προσφέρουμε αφειδώς το χρόνο και τις δυνάμεις μας παρότι υπάρχουν τόσες οικονομικές δυσχέρειες στον κόσμο; Πώς μπορούμε να παραμένουμε θαρραλέοι όταν τόσο άλλοι φοβούνται το μέλλον;

Ένας θεόπνευστος ύμνος του Βασιλιά Δαβίδ, που είναι καταγραμμένος στον 27ο Ψαλμό, μας δίνει τις απαντήσεις. Ο Δαβίδ αρχίζει αυτόν τον ψαλμό ως εξής: «Ο Ιεχωβά είναι το φως μου και η σωτηρία μου. Ποιόν θα φοβηθώ; Ο Ιεχωβά είναι το οχυρό της ζωής μου. Από ποιόν θα τρομάξω;» (Psa 27:1).

Ενώ ο φόβος μπορεί να κάνει κάποιον να χάσει τη δύναμή του, το αίσθημα του τρόμου είναι ακόμη πιο έντονο. Αλλά κανένας τρόμος δεν πρέπει να ταράζει εκείνους που φοβούνται τον Ιεχωβά (1Pe 3:14).

Αν κάνουμε τον Ιεχωβά οχυρό μας, «θα κατοικούμε με ασφάλεια και θα είμαστε αδιατάρακτοι από τον τρόμο της συμφοράς» (Pro 1:33, 3:25).

Ολόκληρη η γη μετατρέπεται πλέον σε παράδεισο με μια μνημειώδη και μεγαλειώδη φράση για την εποχή εκείνη: «Ἰδού καινά ποιῶ πάντα» (δείτε, κάνω νέα τα πάντα). Καθώς έχει καταστραφεί το παλαιό ασεβές πονηρό σύστημα πραγμάτων, θα παραμείνουν «οι νέοι ουρανοί και η νέα γη» όπου θα εφαρμόζεται πλέον δικαιοσύνη σε ολόκληρη τη γη (παραβ. Mat 6:9-10, 3:10).

ΠΑΡΑΠΟΜΠΕΣ:

Apoc 3:21: Apoc 12:11  Luk 22:30  Heb 10:12  Hsa 66:1

Apoc 4:2: Jek 1:26  Dan 7:9  1Ki 22:19  Hsa 6:1

Apoc 4:4: Apoc 3:21  Apoc 20:4

Apoc 4:9: Psa 47:8  Apoc 21:5

Apoc 5:1: Apoc 4:2  Eph 1:20

Apoc 5:7: Psa 47:8  Hsa 6:1

Apoc 5:13: 1 Ki 22:19  Apoc 4:2

Apoc 6:16: Apoc 4:2

Apoc 7:9: Psa 11:4

Apoc 7:10: Apoc 4:2

Apoc 7:15: Apoc 4:2  Psa 15:1  Psa 11:4

Apoc 12:5: Psa 2:6  Psa 110:1

Apoc 20:4: Luk 22:30

Apoc 21:5: 2Ch 18:18  Hsa 6:1  Apoc 4:2

1) Η λ. Θρόνῳ στο εδάφιο Apoc 5:13 μεταφέρει μια εικόνα και παρομοίωση από την καθημερινή ζωή των βιβλικών χρόνων. Πρόκειται για ένα λογοτεχνικό χαρακτηριστικό της «Κοινής» Ελληνικής γλώσσας το οποίο περιλαμβάνεται στις Χριστιανικές Ελληνικές Γραφές (Καινή Διαθήκη).

2) Η λ. Θρόνος στο εδάφιο Heb 1:8 αποτελεί παραπομπή από σχετικό εδάφιο Εβρ. Γραφ. (Ο΄ Psa 45:6-7).

1) α) ΑΓΓΛΙΚΕΣ ΛΕΞΕΙΣ ΜΕ ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΡΙΖΑ: Throne.

β) ΑΓΓΛΙΚΑ: Seat, Throne.

Θρόνος, ου, , a throne, an elevated seat with a footstool, used by judges and kings; the dwellingplace, pavilion, palace of a king, as heaven is called θρόνος τοῦ θεοῦ, Matt. v, 34; Acts vii, 49; Apoc. xxii, 3; as also Soph. in his Anatigone calls heaven Διὸς θρόνους· Theocr. vii, 93; in Demosth. 772, 27, we have justice sitting παρὰ τὸν τοῦ Διὸς θρόνον. By a metonymy of the sign for the thing signified, it denotes the authority, dignity, majesty, power, rule, and empire to which any one has been raised, Soph. Œd. C. 1382; and in the N. T. it is so applied to God, and to Christ. Schleusn. Lex.

2) ΛΑΤΙΝΙΚΑ: Sedes, Thronus, Sedile.

3) ΓΕΡΜΑΝΙΚΑ: Throne, Stuhl.

4) ΙΤΑΛΙΚΑ: Trono

5) ΓΑΛΛΙΚΑ: Trône.

6) ΙΣΠΑΝΙΚΑ: Trono.

7) ΠΟΡΤΟΓΑΛΙΚΑ: Trono.

8) ΟΛΛΑΝΔΙΚΑ: Troon.