Ευρετήριο

Ἰησοῦς



ΡΙΖΑ: Από το εβρ. Yehosuah (ο Ιεχωβά είναι σωτηρία).

ΕΡΜΗΝΕΙΑ:

1) Από το εβρ. όνομα «Yehosuah» (ο Ιεχωβά είναι Σωτηρία).

2) Ο Ιησούς Χριστός είναι ο Υιός του Θεού, ο Μεσσίας, ο Σωτήρ του κόσμου και ο Ιδρυτής της Χριστιανικής Θρησκείας.

3) Ιησούς Χριστός: ονομασία και τίτλος του Υιού του Θεού. Ως Εβραϊκό όνομα Ιησούς (Γιεχοσινα) σημαίνει ο Ιεχωβά είναι Σωτηρία. Ως δε Χριστός σημαίνει χρισμένος (αρχαιοτ. Κεχρισμένος), μια απόδοση της Εβραϊκής λέξης Μασιαχ (Μεσσίας). Ο Ιησούς Χριστός στις Ελληνικές Χριστιανικές Γραφές (Καινή Διαθήκη) αποκαλείται, επονομάζεται και τιτλοφορείται: Λόγος (1Jo 1:1), Κύριος (Joh 13:13), Μονογενής Υιός (του Θεού) (Joh 1:34 1Jo 4:9), Αρχηγός της Ζωής (Act 3:15), Αρχηγός και Σωτήρας (Luk 2:11, Joh 4:42, Act 5:31), Σωτήρ πάντων των ανθρώπων (1Ti 4:10), Διδάσκαλος (Mat 8:19, Joh 13:13), Καθηγητής (Mat 23:10), Μακάριος και Μόνος Δεσπότης, Κύριος Κυριευόντων (1Ti 6:15), ο Αμήν (2Co 1:19,20) και Προφήτης (Mat 21:11), Πρωτότοκος πάσης Κτίσεως (Col 1:15), Δίκαιος και Άξιος (1Ti 3:16, Apoc 5:9), Αρχιερεύς (Heb 3:1, 9:13,14,25,26), Απόστολος και Αρχιερεύς (Heb 3:1), Θαυμαστός Σύμβουλος (O΄ Esa:9:6, Joh 6:68), Βασιλεύς Βασιλέων (Apoc 17:14), Λυτρωτής (Act 11:15, 17:14, 7:35), Σωτήρ (Luk 2:11, 2Ti 1:10), Σωτήρ του Κόσμου (1Jo 4:14), Αιώνιος Πατέρας, Άρχων Ειρήνης (Ο΄ Esa 9:6), Αρνί του Θεού (Joh 1:29), Υιός του Ανθρώπου (Mat 8:20), Υιός του Θεού (Joh 1:34), Εμμανουήλ (Mat 1:23), Ηγέτης (Mat 23:10), Καλός ποιμένας (Joh 10:11), Κεφαλή της Εκκλησίας (Eph 5:23), Κραταιός Θεός (O΄ Esa 9:6), Κριτής (Act 10: 42), Μεσίτης (1Ti 2:5), Μιχαήλ ο Αρχάγγελος (1Th 4:16, Jud 9), Πιστός Μάρτυρας (Apoc 1:5), Πρώτιστος παράγοντας της ζωής (Act 3:1), Χριστός Μεσσίας (Joh 1:41), Τελευταίος (έσχατος), Αδάμ (1Co 15:45).

ΟΜΟΡΡΙΖΑ: Όλες οι Εβρ. λ. που περιέχουν τη ρίζα του ονόματος του Ιησού (όπως Ιησούς του Ναυή κ.ά.).

ΣΥΝΩΝΥΜΑ: Υἱός τοῦ Θεοῦ Joh 4:42, Υἱός τοῦ Δαβίδ Mat 22:45, Υἱός τοῦ ἀνθρώπου Mat 8:20, Σωτήρ Joh 4:42, Μεσσίας Joh 1:41 Χριστός Mat 16:16 (βλ. και ΕΡΜΗΝΕΙΑ αριθ. 3 Ιησούς Χριστός πώς αποκαλείται, επονομάζεται και τιτλοφορείται).

ΑΝΤΙΘΕΤΑ: Σατανᾶς, Διάβολος Mat 4:10, 16:23, 2Co 11:14, 1Th 2:18, 2Th 2:9, Luk 4:2,3,6,13, Joh 8:44, Eph 6:11.

ΓΡΑΜΜΑΤΙΚΕΣ ΠΑΡΑΤΗΡΗΣΕΙΣ: Κύριο όνομα β΄ κλίσης (κατά τα συνηρημένα επίθετα της β΄ κλίσης): Ἰησοῦς, -οῦ.

Για αναλυτική μελέτη βλ. Αρχαιοελληνική Γραμματική ΤΑ ΟΝΟΜΑΤΑ ΟΥΣΙΑΣΤΙΚΑ.

ΤΥΠΟΙ ΤΟΥ ΟΥΣΙΑΣΤΙΚΟΥ ΣΤΟ ΚΕΙΜΕΝΟ:

1) Ἰησοῦ: Γενική ενικού.

2) Ἰησοῦν: Αιτιατική ενικού.

3) Ἰησοῦς: Ονομαστική ενικού.

1) Η λ. Ἰησοῦς στο εδάφιο Rom 8:33 αποτελεί έκφραση-λογοπαίγνιο (παρονομασία και παρήχηση) της «Κοινής» Ελλην. Γλώσσας που χρησιμοποιείται στο κείμενο των Χριστιανικών Ελληνικών Γραφών (Καινή Διαθήκη).

2) Η λ. Ἰησοῦς στο εδάφιο Act 1:1 αποτελεί έκφραση-λογοπαίγνιο (παρονομασία και παρήχηση) της «Κοινής» Ελληνικής γλώσσας που χρησιμοποιείται στο κείμενο των Χριστιανικών Ελληνικών Γραφών (Καινή Διαθήκη).

3) Η λ. Ἰησοῦ στο εδάφιο Act 20:35 περιλαμβάνεται σε μια φράση με «ύφος όχι ρητορικό» αλλά «με διαλεκτική απλότητα» με σύντομη αναφορά σ’ ένα ρητό ή παροιμία. Πρόκειται για ένα λογοτεχνικό χαρακτηριστικό της «Κοινής» Ελληνικής γλώσσας το οποίο περιλαμβάνεται στις Χριστιανικές Ελληνικές Γραφές (Καινή Διαθήκη).

4) Η λ. Ἰησοῦ στο εδάφιο Rom 1:4 περιλαμβάνεται (με κατάλληλες μετοχές ή αναφορικές προτάσεις) σε μια απαρίθμηση των έργων του Θεού σε αναλογία προς Ελληνιστικές ευλογίες, αρετολογίες και δοξολογίες. Πρόκειται για ένα λογοτεχνικό χαρακτηριστικό του (πρωτότυπου) κειμένου των Χριστιανικών Ελληνικών Γραφών (Καινή Διαθήκη).

5) Η φράση από Ιησού Χριστού, «ὁ μάρτυς ὁ πιστός... τῷ ἀγαπῶντι ἡμᾶς» στο εδάφιο Apoc 1:5 αποτελεί σολοικισμόν (δηλ. εκφραστικό συντακτικό λάθος κατά τη διατύπωση του λόγου) πρόκειται για ένα λογοτεχνικό φαινόμενο της «Κοινής» Ελλην. Γλώσσας το οποίο περιλαμβάνεται στις Χριστιαν. Ελλην. Γραφές (Καινή Διαθήκη).

6) Η λ. Ἰησοῦς στο εδάφιο Mat 15:28 περιλαμβάνεται σε μια πρόταση η οποία διακρίνεται για τη «βραχύτητα της περιόδου» αυτής. Πρόκειται για ένα λογοτεχνικό χαρακτηριστικό της «Κοινής» Ελληνικής γλώσσας το οποίο περιλαμβάνεται στις Χριστιανικές Ελληνικές Γραφές (Καινή Διαθήκη).

7) Ἰησοῦς, γεν. οῦ, δοτ. οῦ (και Ἰησοῖ Ἑβδ.), αιτ. οῦν, κλητ. οῦ Καιν. Διαθ., ὁ Ἰησοῦς, Jesus, Ελλην. τύπος του Εβραϊκού Joshua ή Jehoshua, σωτήρ.

ΕΒΔΟΜΗΚΟΝΤΑ (Ο'): Η λ. Ιησούς (Χριστός) ταυτοποιείται στους Ο΄ με τη λ. σπέρμα (Gen 22:16-18) (Παραβ. Gal 3:19).

1) ΑΓΓΛΙΚΑ: Jesus.

Ἰησοῦς, gen. Ἰησοῦ, dat. Ἰησοῦ, acc. Ἰησοῦν, ὁ, the name of our Lord, Jesus; Hebr., signifying the Saviour; also, Joshua; also, a Jewish convert, surnamed Justus, Coloss. iv, 11; Jesus. Fr. ἰάομαι.

2) ΛΑΤΙΝΙΚΑ: Jesus.

3) ΓΕΡΜΑΝΙΚΑ: Jesus.

4) ΙΤΑΛΙΚΑ: Gesù.

5) ΓΑΛΛΙΚΑ: Jésus.

6) ΙΣΠΑΝΙΚΑ: Jesús.

7) ΠΟΡΤΟΓΑΛΙΚΑ: Jesus.

8) ΟΛΛΑΝΔΙΚΑ: Jezus.