Ευρετήριο

Ἱερεύς



ΡΙΖΑ: < Ἱερός, βλ.λ. Ἱερός (βλ. ΕΙΔ. ΧΑΡΑΚΤΗΡ. ΤΟΥ ΛΟΓΟΥ 2).

ΕΡΜΗΝΕΙΑ: Ιερέας.

ΟΜΟΡΡΙΖΑ: Ἱερόν Mat 21:23, Joh 5:14, Ἱερός 1Co 9:13, Ἀρχιερεύς Mat 2:4, Ἱεροπρεπής Tit 2:3, Ἱερατικός Act 4:6, Ἱερωσύνη Heb 7:11, Ἱερατεύω Luk 1:8.

ΣΥΝΩΝΥΜΑ: Λειτουργός Rom 13:6, Διακονῶ Mat 4:11, Διάκονος Mat 20:26, Ὑπηρετῶ Act 13:36, 20:34, Ὑπηρέτης Luk 1:2, Act 26:16, 1Co 4:1, Ἐπισκοπῶ 1Pe 5:2, Ἐπίσκοπος Act 20:28, Ἀξίως Rom 16:2, Phl 1:27, Ἁγιάζω Apoc 22:11, Εὐσεβής Act 10:2, 2Pe 2:9, Ὅσιος 1Ti 2:8, Tit 1:8, Ἅγιος 1Pe 1:15,16, Εὐλαβής Luk 2:25.

ΑΝΤΙΘΕΤΑ: Ἱεροσυλῶ Rom 2:22, Ἱερόσυλος Act 19:37.

ΓΡΑΜΜΑΤΙΚΕΣ ΠΑΡΑΤΗΡΗΣΕΙΣ: Ουσιαστικό γ΄ κλίσης, αρσενικού γένους: Ἱερεύς -έως.

Για αναλυτική μελέτη βλ. Αρχαιοελληνική Γραμματική ΤΑ ΟΝΟΜΑΤΑ ΟΥΣΙΑΣΤΙΚΑ.

ΤΥΠΟΙ ΤΟΥ ΟΥΣΙΑΣΤΙΚΟΥ ΣΤΟ ΚΕΙΜΕΝΟ:

1) Ἱερέα: Αιτιατική ενικού.

2) Ἱερεῖ: Δοτική ενικού.

3) Ἱερεῖς: Ονομαστική ή αιτιατική πληθυντικού.

4) Ἱερεύς: Ονομαστική ενικού.

5) Ἱερεῦσιν: Δοτική πληθυντικού.

6) Ἱερέων: Γενική πληθυντικού.

7) Ἱερέως: Γενική ενικού.

ΠΑΡΑΛΛΗΛΕΣ ΣΥΜΦΡΑΖΟΜΕΝΕΣ ΕΚΦΡΑΣΕΙΣ:

Οι 144.000 θα υπηρετούν ως ουράνιοι βασιλιάδες, ιερείς και κριτές στη διάρκεια της Χιλιετούς Βασιλείας. (Apoc 20:4) Ποιους θα κρίνουν και ποιους θα κυβερνούν; Στα εδάφια Mat 19:28 και Luk 22:30, διαβάζουμε ότι θα κρίνουν «τις δώδεκα φυλές του Ισραήλ».

Ποιους εξεικονίζουν οι «δώδεκα φυλές του Ισραήλ» σε αυτά τα συμφραζόμενα; Συμβολίζουν όλους όσους έχουν επίγεια ελπίδα—αυτούς που θέτουν πίστη στη θυσία του Ιησού αλλά δεν περιλαμβάνονται στη βασιλική, ιερατική τάξη. (Η φυλή του Λευί δεν περιλαμβανόταν στον κατάλογο των 12 φυλών του φυσικού Ισραήλ.)

Σε αυτά τα συμφραζόμενα, οι 12 φυλές του Ισραήλ εξεικονίζουν εκείνους που θα λάβουν πνευματικά οφέλη από τις ιερατικές υπηρεσίες των 144.000. Αυτά τα στόμα, που δεν είναι ιερείς, είναι επίσης λαός του Θεού, και ο Θεός τούς αγαπάει και τους δέχεται. Εύλογα, λοιπόν, παραβάλλονται με τον αρχαίο λαό του.»

ΕΝΔΙΑΦΕΡΟΥΣΕΣ ΑΝΑΦΟΡΕΣ:

1) Οι ιερείς εκλέγονταν και ως μέλη του Μ. Συνεδρίου (Σάνχενδριν), ως ισόβια μέλη, όπως και οι Αρχιερείς (ή Πρωθιερείς) (παραβ. Mat 26:59, Joh 11:47, Act 4:15, 5:21, 22:30, 23:1, 24:20).

2) Οι ιερείς ήταν: α) οι αντιπρόσωποι του (εκάστοτε) Αρχιερέα στο Ναό, β) ήταν λειτουργοί και θύτες, γ) είχαν δε κληρονομική την ιεροσύνη, δ) δέχονταν προσφορές, δωρεές, είχαν δε και «τυχερά» τα οποία προέρχονταν και από τα δίδραχμα (των κατά κεφαλήν Ιουδαίων της διασποράς ηλικίας 20 ετών και άνω – παραβ. Mat 17:24, βλ. και Carl Schneider σελ. 165).

3) Οι ιερείς ήταν όργανα της λατρείας και πρωτοστατούσαν: α) στις προσφορές των νενομισμένων θυσιών και β) στο θυμίαμα, το οποίο γινόταν καθημερινά στο «Άγιον» (παραβ. Heb 9:6).

ΑΞΙΟΣΗΜΕΙΩΤΑ ΕΔΑΦΙΑ:

Apoc 5:9,10: «κα δουσιν δν καινν λγοντες· ξιος ε λαβεν τ βιβλον κα νοξαι τς σφραγδας ατο, τι σφγης κα γρασας τ θε ν τ αματ σου κ πσης φυλς κα γλσσης κα λαο κα θνους κα ποησας ατος τ θε μν βασιλεῖς κα ερες, κα βασιλεσουσιν π τς γς.»

Apoc 7:4: «Κα κουσα τν ριθμν τν σφραγισμνων, κατν τεσσερκοντα τσσαρες χιλιδες, σφραγισμνοι κ πσης φυλς υἱῶν σραλ»

Apoc 7:9-17: «Μετ τατα εδον, κα δο χλος πολς, ν ριθμσαι ατν οδες δνατο, κ παντς θνους κα φυλν κα λαν κα γλωσσν σττες νπιον το θρνου κα νπιον το ρνου περιβεβλημνους στολς λευκς κα φονικες ν τας χερσν ατν, κα κρζουσιν φων μεγλ λγοντες· σωτηρα τ θε μν τ καθημν π τ θρν κα τ ρνίῳ. Κα πντες ο γγελοι εστκεισαν κκλ το θρνου κα τν πρεσβυτρων κα τν τεσσρων ζων κα πεσαν νπιον το θρνου π τ πρσωπα ατν κα προσεκνησαν τ θε λγοντες· μν, ελογα κα δξα κα σοφα κα εχαριστα κα τιμ κα δναμις κα σχς τ θε μν ες τος αἰῶνας τν αἰώνων· μν. Κα πεκρθη ες κ τν πρεσβυτρων λγων μοι· οτοι ο περιβεβλημνοι τς στολς τς λευκς τνες εσν κα πθεν λθον; κα ερηκα ατ· κρι μου, σ οδας. κα επν μοι· οτο εσιν ο ρχμενοι κ τς θλψεως τς μεγλης κα πλυναν τς στολς ατν κα λεκαναν ατς ν τ αματι το ρνου. δι τοτ εσιν νπιον το θρνου το θεο κα λατρεουσιν ατ μρας κα νυκτς ν τ να ατο, κα καθμενος π το θρνου σκηνσει π ατος. ο πεινσουσιν τι οδ διψσουσιν τι οδ μ πσ π ατος λιος οδ πν καμα, τι τ ρνον τ ν μσον το θρνου ποιμανε ατος κα δηγσει ατος π ζως πηγς δτων, κα ξαλεψει θες πν δκρυον κ τν φθαλμν ατν.»

Apoc 14:1-3: «Κα εδον, κα δο τ ρνον στς π τ ρος Σιν κα μετ ατο κατν τεσσερκοντα τσσαρες χιλιδες χουσαι τ νομα ατο κα τ νομα το πατρς ατο γεγραμμνον π τν μετπων ατν. κα κουσα φωνν κ το ορανο ς φωνν δτων πολλν κα ς φωνν βροντς μεγλης, κα φων ν κουσα ς κιθαρδν κιθαριζντων ν τας κιθραις ατν. κα δουσιν [ς] δν καινν νπιον το θρνου κα νπιον τν τεσσρων ζων κα τν πρεσβυτρων, κα οδες δνατο μαθεν τν δν ε μ α κατν τεσσερκοντα τσσαρες χιλιδες, ο γορασμνοι π τς γς.»

Apoc 20:6: «μακριος κα γιος χων μρος ν τ ναστσει τ πρτ· π τοτων δετερος θνατος οκ χει ξουσαν, λλ σονται ερες το θεο κα το Χριστο κα βασιλεσουσιν μετ ατο] χλια τη.»

Apoc 21:3,4: «κα κουσα φωνς μεγλης κ το θρνου λεγοσης· δο σκην το θεο μετ τν νθρπων, κα σκηνσει μετ ατν, κα ατο λαο ατο σονται, κα ατς θες μετ ατν σται [ατν θες], κα ξαλεψει πν δκρυον κ τν φθαλμν ατν, κα θνατος οκ σται τι οτε πνθος οτε κραυγ οτε πνος οκ σται τι, [τι] τ πρτα πλθαν.»

Τα εδάφια αυτά αναφέρονται στην πρώτη ομάδα από 144.000 αφιερωμένους και βαπτισμένους αληθινούς Χριστιανούς που έχουν λάβει την ελπίδα να υπηρετούν ως ουράνιοι ιερείς και να κυβερνούν από εκεί τη γη ως «βασιλιάδες» με τον Ιησού Χριστό (σημ.: η δεύτερη ομάδα αποτελείται απ΄ ένα σύμμικτο πλήθος πιστών ανθρώπων που θα κατοικούν στη γη. Το πλήθος αυτό είναι γνωστό και αυτό από την Αγία Γραφή ως «άλλα πρόβατα ή πολύς όχλος» (Joh 10:16, Apoc 7:9).

Μέσω της διευθέτησης αυτής τακτοποιούνται «όλα τα πράγματα που βρίσκονται στους ουρανούς καθώς και όλα τα πράγματα που βρίσκονται πάνω στη γη» (Col 1:19,20, Eph 1:10).

Οι παραπάνω αναφερόμενες θεόπνευστες διευθετήσεις είναι τα μέσα με τα οποία πραγματοποιούνται τα οφέλη από το λύτρο (την απολυτρωτική θυσία του Ιησού Χριστού) τα οποία θα εφαρμοστούν σταδιακά σ’ ολόκληρη την υπάκουη ανθρωπότητα σε μία περίοδο χιλίων ετών (1Co 15:24-26).

Ειδικότερα, όσον αφορά «το μεγάλο πλήθος ή τα άλλα πρόβατα» θα επιζήσουν απ΄την «ερχόμενη μεγάλη θλίψη»(βλ. εδάφια Apoc 7:9-17). Αλλά δεν χρειάζεται να περιμένουν μέχρι τότε για ν’ απολαύσουν τα οφέλη από το λύτρο (την απολυτρωτική θυσία του Ιησού Χριστού).

Όλοι αυτοί έχουν ήδη «πλύνει τις πόλεις τους και τις έχουν κάνει λευκές με το αίμα του Αρνίου. Επειδή ασκούν πίστη στο λύτρο ακόμα και τώρα λαμβάνουν πνευματικά οφέλη από αυτή τη στοργική διευθέτηση. Έχουν ανακηρυχτεί δίκαιοι ως φίλοι του Θεού (Jas 2:23).

Επίσης ως αποτέλεσμα της απολυτρωτικής θυσίας του Ιησού Χριστού, τώρα μπορούν: α) να πλησιάζουν με παρρησία το θρόνο της παρ’ αξίαν καλοσύνης του Θεού (Heb 4:14-16), β) όταν σφάλλουν ή αμαρτάνουν λαμβάνουν απευθείας συγχώρεση (Eph 1:7), γ) απολαμβάνουν μια καθαρισμένη συνείδηση παρ’ όλο ότι είναι ατελείς (Heb 9:9, 10:92, 1Pe 3:21), δ) βρίσκονται συνεχώς σε μια πραγματική εξέλιξη συμφιλίωσης με τον Ιεχωβά Θεό (2Co 5:19,20) και ε) αναμένουν με βεβαιότητα ότι στη χιλιετή Βασιλεία του Θεού «θα ελεθερωθούν από την υποδούλωση στη φθορά» και στ) σταδιακά και τελικά «θα έχουν και θ’ απολαύσουν την ένδοξη ελευθερία των παιδιών του Θεού»(Rom 8:21).

Τι υπέροχες ευλογίες και αίσθημα δέους γι’ αυτή την πραγματική προοπτική χάρις στην απολυτρωτική θυσία του Βασιλιά και Λυτρωτή του ανθρώπινου γένους του Ιησού Χριστού!

ΠΑΡΑΠΟΜΠΕΣ:

Apoc 1:6: 1Pe 2:5  Apoc 5:10  Apoc 20:6

Apoc 5:10: Apoc 1:6  Exo 19:6

Apoc 20:6: 1Pe 2:9  Apoc 1:6

1) Η λ. Ἱερεύς στο Heb 8:1 περιορίζει την έννοια στους Ιουδαίους ιερείς και στον ίδιο τον Χριστό.

2) Η λ. Ἱερεύς προέρχεται από τη λ. Ἱερός ο οποίος στο θρησκευτικό λεξιλόγιο της αρχαίας Ελλην. Γλώσσας χαρακτηρίζει ένα αντικείμενο το οποίο με κάποιο τρόπο έχει σχέση με τους θεούς. Ο ενικός του ουδετέρου του (Ἱεροῦ) χρησιμοποιείται κατά κανόνα με τη σημασία "ιερός χώρος, τέμενος" ενώ ο πληθυντικός (Ἱερός) έχει τη σημασία "τελετές" (ιδίως θυσία). Από τη λ. αυτή προέρχεται η λ. Ἱερεύς. Η λ. (κατά την κλασική χρήση της) δεν έχει καμμιά σχέση με την ευσέβεια η οποία εκφράζεται με τη λ. Εὐσεβής (από το ρήμα Σέβομαι) (παραβ. ρήμα Θύω) (πηγή: Ιστορία Ελλην. Γλώσσας εκδ. Ινστ. Νεοελ. Σπουδών σελ. 800 Ζ).

3) Η λ. Ἱερεύς στο εδάφιο Heb 7:1 αποτελεί παραπομπή από σχετικό εδάφιο Εβρ. Γραφ. (Ο΄ Gen 14:17-20).

ΕΒΔΟΜΗΚΟΝΤΑ (Ο΄): Gen 14:18, 41:45,50, 46:20, 47:22, Lev 1:5, 21:10.

1) α) ΑΓΓΛΙΚΕΣ ΛΕΞΕΙΣ ΜΕ ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΡΙΖΑ: Hierarch.

β) ΑΓΓΛΙΚΑ: Priest.

Ἱερεύς, έως, ὁ, a priest, one who has the care of τὰ ἱερά, i. e. sacred things. Fr. ἱερός.

2) ΛΑΤΙΝΙΚΑ: Sacerdos, Princeps sacerdotum.

3) ΓΕΡΜΑΝΙΚΑ: Minister.

4) ΙΤΑΛΙΚΑ: Ministro, Pastore.

5) ΓΑΛΛΙΚΑ: Ministre.

6) ΙΣΠΑΝΙΚΑ: Ministro.

7) ΠΟΡΤΟΓΑΛΙΚΑ: Ministro.