Ευρετήριο

Εὐφραίνω / Εὐφραίνομαι



ΡΙΖΑ: < ΕΥΦΡΩΝ "χαρούμενος" < ΕΥ + -ΦΡΩΝ (βλ. ΕΙΔ. ΑΝΑΦ. 1), -ΦΡΩΝ < ΦΡΗΝ (βλ.λ. Εὖ και Φρήν, φρενός).

ΕΡΜΗΝΕΙΑ: Προξενώ ευφροσύνη, ευφραίνω, χαροποιώ.

ΟΜΟΡΡΙΖΑ: Εὖ Mar 14:7, Φρήν 1Co 14:20, Εὐφροσύνη Act 2:28, 14:17, Εὐθυμῶ Jac 5:13.

ΣΥΝΩΝΥΜΑ: Ρώννυμι Act 15:29, Χαίρω Mat 26:49, Συγχαίρω Luk 15:6,9, Ἡδέως 2Co 11:19, Ἥδιστα 2Co 12:9, Ἀσμένως Act 21:17,

Ἀγαλλιάζω Luk 1:47, Ἀγαλλίασις Luk 1:44, Εὐθυμῶ Jac 5:13.

ΑΝΤΙΘΕΤΑ: Λυπῶ Mat 14:9, Ὀδύνω Rom 9:2, 1Ti 6:10.

ΓΡΑΜΜΑΤΙΚΕΣ ΠΑΡΑΤΗΡΗΣΕΙΣ: Ρήμα α΄ συζυγίας, βαρύτονο.

ΑΡΧΙΚΟΙ ΧΡΟΝΟΙ ΤΟΥ ΡΗΜΑΤΟΣ:

Ενεστ. εὐφραίνω, Πρτ. εὔφραινον, ηὔφραινον, Μέλ. εὐφράνω, Αόρ. εὔφρηνα, ηὔφρηνα.

Μέσ. Ενεστ. Εὐφραίνομαι, Πρτ. εὐφραινόμην, ηὐφραινόμην, Μελ. παθ. εὐφρανθήσομαι, Αόρ. παθ. εὐφράνθην, ηὐφράνθην.

Για αναλυτική μελέτη βλ. Αρχαιοελληνική Γραμματική ΤΑ ΡΗΜΑΤΑ.

ΣΥΝΤΑΚΤΙΚΕΣ ΠΑΡΑΤΗΡΗΣΕΙΣ:

1) Εὐφραίνω

Α) Μεταβατικό

i) + αιτ.: χαροποιώ κάποιον, κάνω κάποιον να χαίρεται, ευφραίνω (2Co 2:2 …Καὶ τίς ἔστιν ὁ εὐφραίνων με…).

2) Εὐφραίνομαι

Α) Αμετάβατο: χαίρομαι, νιώθω ευφροσύνη, ευφραίνομαι (Luk 16:19 …Εὐφραινόμενος καθ’ ἡμέραν λαμπρῶς…).

Για αναλυτική μελέτη βλ. Αρχαιοελληνικό Συντακτικό ΣΥΝΤΑΞΙΣ ΤΟΥ ΡΗΜΑΤΟΣ.

ΤΥΠΟΙ ΤΟΥ ΡΗΜΑΤΟΣ ΣΤΟ ΚΕΙΜΕΝΟ:

1) Εὐφραινέσθαι: Απαρέμφατο Ενεστώτα Μεσοπαθητικής Φωνής.

2) Εὐφραίνεσθε: β΄ πληθυντικό Προστακτικής Ενεστώτα Μεσοπαθητικής Φωνής.

3) Εὐφραινόμενος: Ονομαστική ενικού μετοχής αρσενικού γένους του Ενεστώτα Μεσοπαθητικής Φωνής.

4) Εὐφραίνονται: γ΄ πληθυντικό Οριστικής Ενεστώτα Μεσοπαθητικής Φωνής.

5) Εὐφραίνοντο: γ΄ πληθυντικό Οριστικής Παρατατικού Μεσοπαθητικής Φωνής.

6) Εὐφραίνου: β΄ ενικό Προστακτικής Ενεστώτα Μεσοπαθητικής Φωνής.

7) Εὐφραίνων: Ονομαστική ενικού μετοχής αρσενικού γένους του Ενεστώτα Ενεργητικής Φωνής.

8) Εὐφρανθῆναι: Απαρέμφατο Αορίστου α΄ Μεσοπαθητικής Φωνής.

9) Εὐφρανθῆτε: β΄ πληθυντικό Προστακτικής Αορίστου α΄ Μεσοπαθητικής Φωνής.

10) Εὐφράνθητι: β΄ ενικό Προστακτικής Αορίστου α΄ Μεσοπαθητικής Φωνής.

11) Εὐφρανθῶ: α΄ ενικό Υποτακτικής Αορίστου α΄ Μεσοπαθητικής Φωνής.

12) Εὐφρανθῶμεν: α΄ πληθυντικό Υποτακτικής Αορίστου α΄ Μεσοπαθητικής Φωνής.

13) Ηὐφράνθη: γ΄ ενικό Οριστικής Αορίστου α΄ Μεσοπαθητικής Φωνής.

ΓΡΑΦΙΚΕΣ ΑΡΧΕΣ:

«Θέμα: Αντισταθείτε στο Πνεύμα του Κόσμου

Το να αποφεύγετε την επιβλαβή ψυχαγωγία δεν θα σας καταδικάσει σε μια ζωή χωρίς χαρά. Λατρεύουμε έναν “ευτυχισμένο Θεό”, ο οποίος θέλει να απολαμβάνετε τη νεότητά σας! (1Ti 1:11· Ecc 11:9)

Ωστόσο, η Αγία Γραφή προειδοποιεί: «Αυτός που αγαπάει τις διασκεδάσεις θα καταλήξει στη στέρηση». (Pro 21:17) Ναι, αν κάνετε την ψυχαγωγία το πιο σημαντικό πράγμα στη ζωή σας, θα υποστείτε πνευματική στέρηση. Να ακολουθείτε λοιπόν τις Γραφικές αρχές καθώς επιλέγετε την ψυχαγωγία σας. Υπάρχουν πολλοί τρόποι για να διασκεδάζετε, οι οποίοι θα σας εποικοδομήσουν αντί να σας κατεδαφίσουν.—Ecc 11:10.»

ΠΑΡΑΛΛΗΛΕΣ ΣΥΜΦΡΑΖΟΜΕΝΕΣ ΕΚΦΡΑΣΕΙΣ:

«Αλλ’ ο Ιεχωβά ηθέλησε [ευφράνθηκε, ΜΝΚ να βασανίση αυτόν εταλαιπώρησεν αυτόν. Αφού όμως δώσης την ψυχήν αυτού προσφοράν περί αμαρτίας, θέλει ιδεί έκγονα, θέλει μακρύνει τας ημέρας αυτού, και το θέλημα [ή ευφροσύνη, ΜΝΚ] του Ιεχωβά θέλει ευοδωθή εν τη χειρί αυτού.» (Hsa 53:10) Παρατηρήστε τη σχέση μεταξύ των δύο χρήσεων της λέξεως «ευφροσύνη.» Δεν μπορείτε ν’ αποφύγετε να τις διαχωρίσετε. Η «ευφροσύνη του Ιεχωβά» συγκεντρώνεται στη βασιλεία του. Αυτό θα κάνει να πραγματοποιηθεί επιτυχώς το θέλημα του ή αυτό που τον ευαρεστεί. Πρώτ’ απ’ όλα, όμως, πρέπει να παραμερισθεί η ενοχή του ανθρώπου που οφείλεται στην κληρονομημένη αμαρτία, με τρόπο που να ικανοποιεί τις απαιτήσεις της δικαιοσύνης του Θεού.

Αυτό ανοίγει τον δρόμο για μια αποκατάσταση δικαίας στάσεως ενώπιον του Θεού για αυτούς οι οποίοι δέχονται μ’ ευγνωμοσύνη μια τέτοια σπλαγχνική προμήθεια. Κανένας από τους γιους του Αδάμ δεν θα μπορούσε να κάμει αυτή την προμήθεια. Ο Ιεχωβά επομένως διευθέτησε ώστε ο δούλος του, ο Υιός του, να έλθει στη γη και να δώσει τον εαυτό του ως «αντίλυτρον υπέρ πάντων.»

Ναι, ο Χριστός άπαξ προσεφέρθη να σηκώσει τας αμαρτίας πολλών.» Επί πλέον, ο Ιεχωβά ευηρεστήθη να προμηθεύσει έναν δοκιμασμένο, πιστόν δούλο, ο οποίος θα ήταν απολύτως κατάλληλος να εκπληρώσει όλους τους καλούς σκοπούς της βασιλείας του Θεού. Αυτό θα περιελάμβανε το έργο και τα καθήκοντα ενός βασιλέως, καθώς επίσης και του αρχιερέως ο οποίος θα μπορούσε να μεσιτεύει προς χάριν του ξεπεσμένου ανθρώπου. Ποιος θα μπορούσε καλύτερα από εκείνον που έγινε Ίλασμός για τις αμαρτίες ολοκλήρου του κόσμου; Το να γίνει τέλειος για μια τέτοια βαρεία θέση απαιτούσε να δοκιμασθεί ως το ανώτατο όριο. «Έμαθε την υπακοήν αφ’ όσων έπαθε.» Επειδή υπήρχε ένας ένδοξος και υπέροχος σκοπός υπ’ όψιν, αυτό μας βοηθεί να κατανοήσουμε γιατί ο Ιεχωβά «ευφράνθηκε να βασανίση» τον δούλον του. Δεν επρόκειτο για μια περίπτωση όπου ο σκοπός αγιάζει τα μέσα. Τα μέσα αυτά καθ’ εαυτά, μολονότι τόσο οδυνηρά, ήσαν αξιόλογα μέσα, όπως θα δούμε πληρέστερα. —1Ti 2:6, Heb 9:28, 1Jo 2:2, Heb 5:8-10, Rom 3:25, 26.

Αλλά, παρατηρήστε αμέσως πώς μια περαιτέρω εξέταση των συμφραζομένων επιβεβαιώνει τα ανωτέρω εδάφια και σχόλια, δείχνοντας επίσης ότι ο δούλος του Ιεχωβά θα ήταν ικανοποιημένος από την έκβαση. «Θέλει ιδεί τους καρπούς του πόνου της ψυχής αυτού, και θέλει χορτασθή' ο δίκαιος δούλος μου θέλει δικαιώσει πολλούς δια της επιγνώσεως αυτού' διότι αυτός θέλει βαστάσει τας ανομίας αυτών αυτός εβάστασε τας αμαρτίας πολλών, και θέλει μεσιτεύσει υπέρ των άνομων.»—Hsa 53:11, 12.

Μολονότι είναι παραδεκτόν ότι ο Ιεχωβά Θεός ενέπνευσε το προφητικό υπόμνημα σχετικά με την ευφροσύνη του όσον αφορά τον καθορισμό της πορείας και των παθημάτων του δούλου του, μπορεί ωστόσο να εγερθεί το ερώτημα σχετικά με την άποψη του ίδιου του δούλου επάνω σ’ αυτό το ζήτημα. Μήπως τα παθήματα είχαν επιβληθεί σ’ αυτόν; Εγνώριζε ο Ιησούς, ο δούλος του Θεού, από την αρχή τής διακονίας του το είδος των παθημάτων που του επεφυλάσσοντο; Προεγνώριζε τη δοκιμασία των παθημάτων που θα τερμάτιζαν τη ζωή του στη γη; Αν ναι, εξέφρασε τα ενδόμυχα αισθήματα του, τη διανοητική κατάστασή του σχετικά μ’ αυτό;

Έτσι η διανοητική στάση του Ιησού Χριστού αντικατοπτρίζεται στις θεμελιώδεις αρχές, οι οποίες επηρεάζουν τον καθένα από τους πιστούς δούλους του (βλ. Joh 12:23-28).

Τα εναρκτήρια και τα τελικά λόγια του το αποδεικνύουν με σαφήνεια αυτό, διότι καθώς ανέφερε τη δική του ενδόξαση, κατόπιν όμως κατέληξε στην τελική δόξα του ονόματος του πατρός του Ιεχωβά Θεού.

ΠΑΡΑΠΟΜΠΕΣ:

Apoc 11:10: Psa 35:15  Pro 24:17  Luk 23:12

Apoc 12:2: Ge 3:16

Apoc 18:20: Jer 51:48  Apoc 12:12  Apoc 14:12  1Co 4:9  Deu 32:43  Rom 12:19  Apoc 6:10  Apoc 19:2

1) Η σύνθετη αυτή λ. Εὐφραίνω (βλ. ΡΙΖΑ) αποτελεί (ως σύνθεση) ένα από τα γνωρίσματα της «Κοινής» Ελληνικής γλώσσας τα οποία περιλαμβάνονται στις Χριστιανικές Ελληνικές Γραφές (Καινή Διαθήκη).

2) Η λ. Εὐφράνθητι στο εδάφιο Rom 15:10 αποτελεί εκπλήρωση προφητείας (παραβ. Εβρ. Ο΄Deu 32:43).

3) Η λ. Εὐφράνθητι στο εδάφιο Gal 4:27 αποτελεί εκπλήρωση προφητείας (παραβ. Ο΄ Hsa 54:1).

4) Η λ. Ηὐφράνθη στο εδάφιο Act 2:25 αποτελεί εκπλήρωση προφητείας (παραβ. Ο΄ Psa 16:18-11).

1) ΑΓΓΛΙΚΑ: Fare, Glad, Merry, Rejoice.

2) ΛΑΤΙΝΙΚΑ: Laetificare.

3) ΓΕΡΜΑΝΙΚΑ: Froh, Fröhlich, Joy.

4) ΙΤΑΛΙΚΑ: Contento, Allegro, Joy.

5) ΓΑΛΛΙΚΑ: Tarifs, Heureux, Joyeux, Réjouissez, Joy.

6) ΙΣΠΑΝΙΚΑ: Alegre, Feliz, Alegría.

7) ΠΟΡΤΟΓΑΛΙΚΑ: Contente, Alegre, Alegria.

8) ΟΛΛΑΝΔΙΚΑ: Blij, Vrolijk, Vreugde.