Ευρετήριο

Φόνος




ΡΙΖΑ: <θ. ΦΟΝ-, ετεροιωμένη βαθμ. του Ι.Ε. *gwhen- "φονεύω".

ΕΡΜΗΝΕΙΑ: Φόνος, φονικό, σκοτωμός.

ΟΜΟΡΡΙΖΑ: Φονεύω Mat 19:18, Φονεύς 1Pe 4:15.

ΣΥΝΩΝΥΜΑ: Ἀνθρωποκτόνος Joh 8:44, Σικάριος Act 21:38, Σφαγή Act 8:32, Κακόν Rom 3:8, 12:21.

ΑΝΤΙΘΕΤΑ: Ἀγαθός Rom 2:10, Ἀγαθοποιῶ Luk 6:35.

ΓΡΑΜΜΑΤΙΚΕΣ ΠΑΡΑΤΗΡΗΣΕΙΣ: Ουσιαστικό β΄ κλίσης, αρσενικού γένους: Φόνος, -ου.

Για αναλυτική μελέτη βλ. Αρχαιοελληνική Γραμματική ΤΑ ΟΝΟΜΑΤΑ ΟΥΣΙΑΣΤΙΚΑ.

ΤΥΠΟΙ ΤΟΥ ΟΥΣΙΑΣΤΙΚΟΥ ΣΤΟ ΚΕΙΜΕΝΟ:

1) Φόνοι: ονομαστική πληθυντικού.

2) Φόνον: αιτιατική ενικού.

3) Φόνου: γενική ενικού.

4) Φόνῳ: δοτική ενικού.

5) Φόνων: γενική πληθυντικού.

ΕΞΕΙΚΟΝΙΣΤΙΚΗ ΛΕΚΤΙΚΗ ΦΡΑΣΕΟΛΟΓΙΑ:

Οἱ Φονεῖς (Apoc 22:15)

Ο Ιεχωβά, ο Βασιλιάς της αιωνιότητας, απευθύνεται τώρα στους αναγνώστες της Αποκάλυψης για τελευταία φορά στην προφητεία, λέγοντας: «Δες! Έρχομαι γρήγορα, και την αμοιβή που δίνω την έχω μαζί μου, για να αποδώσω στον καθένα όπως είναι το έργο του. Εγώ είμαι το Άλφα και το Ωμέγα, ο πρώτος και ο τελευταίος, η αρχή και το τέλος. Ευτυχισμένοι είναι εκείνοι που πλένουν τις στολές τους, για να γίνει δική τους η εξουσία να πάνε στα δέντρα της ζωής και για να μπορέσουν να μπουν στην πόλη από τις πύλες της. Έξω είναι οι σκύλοι και εκείνοι που ασκούν πνευματισμό και οι πόρνοι και οι φονιάδες και οι ειδωλολάτρες και ο καθένας που του αρέσει το ψέμα και εμμένει σε αυτό». (Apoc 22:12-15).

Ο Ιεχωβά Θεός, για μια ακόμη φορά, τονίζει την αιώνια κυριαρχία του και το γεγονός ότι αυτό που αποτελούσε από την αρχή σκοπό του πρόκειται επιτέλους να το εκπληρώσει. “Έρχεται γρήγορα” για να εκτελέσει κρίση και να ανταμείψει εκείνους που τον εκζητούν ένθερμα. (Heb 11:6) Οι δικοί του κανόνες καθορίζουν ποιοι θα ανταμειφθούν και ποιοι θα απορριφθούν. Οι κληρικοί του Χριστιανικού κόσμου έχουν ενεργήσει σαν «άλαλοι σκύλοι», εγκρίνοντας σιωπηλά τις φαυλότητες που περιγράφει εδώ ο Ιεχωβά. (Hsa 56:10-12· βλ. επίσης Deu 23:18, υποσημείωση στη ΜΝΚ.).

Ασφαλώς, αυτοί “αρέσκονταν” σε ψεύτικες δοξασίες και δόγματα, “ενέμειναν” σε αυτά και αγνόησαν εντελώς τη συμβουλή του Ιησού προς τις εφτά εκκλησίες. Γι’ αυτό, δεν έχουν καμιά συμμετοχή στη Νέα Ιερουσαλήμ.

ΠΑΡΑΠΟΜΠΕΣ:

Apoc 9:21: Exo 20:13

1) Η λ. Φόνου στο εδάφιο Rom 1:29 (παραβ. Gal 5:21) αποτελεί έκφραση-λογοπαίγνιο (παρονομασία και παρήχηση) της «Κοινής» Ελληνικής γλώσσας που χρησιμοποιείται στο κείμενο των Χριστιανικών Ελληνικών Γραφών (Καινή Διαθήκη).

1) ΑΓΓΛΙΚΑ: Murder, Slaughter.

Φόνος, ου, , murder, homicide, bloodshed, Soph. Œd. T. 100; Eurip. Phœn. 1510; slaughter, Herodt. vii, 170; the place of a murder; death, Il. ii, 352; carnage, Thucyd. i, 108; premeditated murder, φόνος ἐκ προνοίας, Demades. 90, 39; the instrument of death, φόνον ἔμεναι ἡρώεσσιν, Il. xvi, 144; a carcass that was slain, Æschyl. Pers. 412; gore, Id. S. Theb. 44; intentional homicide, ἑκούσιος φόνος, was tried by the Areopagus, Demosth. 641, 17; casual; ἀκούσιος, in the temple of Minerva, ἐπί Παλλαδίῳ, Id. 643, 20; sacred, ὅσιος, in the temple of Apollo at Delphi, Id. 644, 20; also, deserving death. Fr. 2. pf. πέφονα, obsol. of φένω.

Φόνος, ου, , a name applied to several sorts of thistles; perhaps the cnicus sylvestris.

2) ΛΑΤΙΝΙΚΑ: Homicidium, Caedes, Occisio.

3) ΓΕΡΜΑΝΙΚΑ: Mord, Gemetzel.

4) ΙΤΑΛΙΚΑ: Omicidio, Macellazione.

5) ΓΑΛΛΙΚΑ: Assassiner, L'abattage.

6) ΙΣΠΑΝΙΚΑ: Asesinato, Masacre.

7) ΠΟΡΤΟΓΑΛΙΚΑ: Assassinato.

8) ΟΛΛΑΝΔΙΚΑ: Moord, Slachting.