Ευρετήριο

Πεινάω, -ῶ



ΡΙΖΑ: <ΠΕΙΝΑ, ΑΒΕΒΑΙΟΝ ΕΤΥΜΟΥ, ΙΣΩΣ <*ΠΕΝ-JA, (παραβ. λ. Πένομαι, "είμαι πένης".

ΕΡΜΗΝΕΙΑ:

1) Πεινώ, έχω πείνα, είμαι πεινασμένος, (βλ. συντ. παρατ. 1Α).

2) Έχω σφοδρή επιθυμία, υπερεπιθυμώ, λαχταρώ (βλ. συντ. παρατ. 1Βi).

ΟΜΟΡΡΙΖΑ: Πρόσπεινος Act 10:10.

ΣΥΝΩΝΥΜΑ: Λιμός Mat 24:7.

ΑΝΤΙΘΕΤΑ: Χορτάζω Mat 5:6.

ΓΡΑΜΜΑΤΙΚΕΣ ΠΑΡΑΤΗΡΗΣΕΙΣ: Ρήμα α΄ συζυγίας συνηρημένο σε -άω.

ΑΡΧΙΚΟΙ ΧΡΟΝΟΙ ΤΟΥ ΡΗΜΑΤΟΣ:

Ενεστ. πεινῶ, Πρτ. ἐπείνων, Μέλ. πεινάσω, Αόρ. ἐπείνασα.

Για αναλυτική μελέτη βλ. Αρχαιοελληνική Γραμματική ΤΑ ΡΗΜΑΤΑ.

ΣΥΝΤΑΚΤΙΚΕΣ ΠΑΡΑΤΗΡΗΣΕΙΣ:

1) Πεινώ

Α) Αμετάβατο: πεινώ (Mat 4:2….Ὕστερον ἐπείνασεν…).

Β) Μεταβατικό:

i) + αιτ.: επιθυμώ κάτι, λαχταρώ κάτι (Mat 5:6…Μακάριοι οἱ πεινῶντες την δικαιοσύνην…).

Για αναλυτική μελέτη βλ. Αρχαιοελληνικό Συντακτικό ΣΥΝΤΑΞΙΣ ΤΟΥ ΡΗΜΑΤΟΣ.

ΤΥΠΟΙ ΤΟΥ ΡΗΜΑΤΟΣ ΣΤΟ ΚΕΙΜΕΝΟ:

1) Πεινᾶ: γ΄ ενικό οριστικής ή υποτατικής ενεστώτα Ενεργητικής Φωνής.

2) Ἐπείνασα: α΄ ενικό οριστικής αορίστου Ενεργητικής Φωνής.

3) Ἐπείνασαν: γ΄ πληθυντικό οριστικής αορίστου Ενεργητικής Φωνής.

4) Ἐπείνασεν: γ΄ ενικό οριστικής αορίστου Ενεργητικής Φωνής.

5) Πεινᾶν: απαρέμφατο ενεστώτα Ενεργητικής Φωνής.

6) Πεινάσετε: β΄ πληθυντικό οριστικής μέλλοντα Ενεργητικής Φωνής.

7) Πεινάσῃ: γ΄ ενικό υποτακτικής αορίστου Ενεργητικής Φωνής.

8) Πεινάσουσιν: γ΄ πληθυντικό οριστικής μέλλοντα Ενεργητικής Φωνής.

9) Πεινῶμεν: α΄ πληθυντικό οριστικής ενεστώτα Ενεργητικής Φωνής.

10) Πεινῶντα: αιτιατική ενικού μετοχής αρσενικού γένους του ενεστώτα Ενεργητικής Φωνής.

11) Πεινῶντας: αιτιατική πληθυντικού μετοχής αρσενικού γένους του ενεστώτα Ενεργητικής Φωνής.

12) Πεινῶντες: ονομαστική πληθυντικού μετοχής αρσενικού γένους του ενεστώτα Ενεργητικής Φωνής.

ΑΞΙΟΣΗΜΕΙΩΤΑ ΕΔΑΦΙΑ:

Mat 5:6: «Μακάριοι οἱ πεινῶντες καὶ διψῶντες τὴν δικαιοσύνην, ὅτι αὐτοὶ χορτασθήσονται.».

Apoc 5:9,10: «κα δουσιν δν καινν λγοντες· ξιος ε λαβεν τ βιβλον κα νοξαι τς σφραγδας ατο, τι σφγης κα γρασας τ θε ν τ αματ σου κ πσης φυλς κα γλσσης κα λαο κα θνους κα ποησας ατος τ θε μν βασιλεῖς κα ερες, κα βασιλεσουσιν π τς γς.»

Apoc 7:4: «Κα κουσα τν ριθμν τν σφραγισμνων, κατν τεσσερκοντα τσσαρες χιλιδες, σφραγισμνοι κ πσης φυλς υἱῶν σραλ»

Apoc 7:9-17: «Μετ τατα εδον, κα δο χλος πολς, ν ριθμσαι ατν οδες δνατο, κ παντς θνους κα φυλν κα λαν κα γλωσσν σττες νπιον το θρνου κα νπιον το ρνου περιβεβλημνους στολς λευκς κα φονικες ν τας χερσν ατν, κα κρζουσιν φων μεγλ λγοντες· σωτηρα τ θε μν τ καθημν π τ θρν κα τ ρνίῳ. Κα πντες ο γγελοι εστκεισαν κκλ το θρνου κα τν πρεσβυτρων κα τν τεσσρων ζων κα πεσαν νπιον το θρνου π τ πρσωπα ατν κα προσεκνησαν τ θε λγοντες· μν, ελογα κα δξα κα σοφα κα εχαριστα κα τιμ κα δναμις κα σχς τ θε μν ες τος αἰῶνας τν αἰώνων· μν. Κα πεκρθη ες κ τν πρεσβυτρων λγων μοι· οτοι ο περιβεβλημνοι τς στολς τς λευκς τνες εσν κα πθεν λθον; κα ερηκα ατ· κρι μου, σ οδας. κα επν μοι· οτο εσιν ο ρχμενοι κ τς θλψεως τς μεγλης κα πλυναν τς στολς ατν κα λεκαναν ατς ν τ αματι το ρνου. δι τοτ εσιν νπιον το θρνου το θεο κα λατρεουσιν ατ μρας κα νυκτς ν τ να ατο, κα καθμενος π το θρνου σκηνσει π ατος. ο πεινσουσιν τι οδ διψσουσιν τι οδ μ πσ π ατος λιος οδ πν καμα, τι τ ρνον τ ν μσον το θρνου ποιμανε ατος κα δηγσει ατος π ζως πηγς δτων, κα ξαλεψει θες πν δκρυον κ τν φθαλμν ατν.»

Apoc 14:1-3: «Κα εδον, κα δο τ ρνον στς π τ ρος Σιν κα μετ ατο κατν τεσσερκοντα τσσαρες χιλιδες χουσαι τ νομα ατο κα τ νομα το πατρς ατο γεγραμμνον π τν μετπων ατν. κα κουσα φωνν κ το ορανο ς φωνν δτων πολλν κα ς φωνν βροντς μεγλης, κα φων ν κουσα ς κιθαρδν κιθαριζντων ν τας κιθραις ατν. κα δουσιν [ς] δν καινν νπιον το θρνου κα νπιον τν τεσσρων ζων κα τν πρεσβυτρων, κα οδες δνατο μαθεν τν δν ε μ α κατν τεσσερκοντα τσσαρες χιλιδες, ο γορασμνοι π τς γς.»

Apoc 20:6: «μακριος κα γιος χων μρος ν τ ναστσει τ πρτ· π τοτων δετερος θνατος οκ χει ξουσαν, λλ σονται ερες το θεο κα το Χριστο κα βασιλεσουσιν μετ ατο] χλια τη.»

Apoc 21:3,4: «κα κουσα φωνς μεγλης κ το θρνου λεγοσης· δο σκην το θεο μετ τν νθρπων, κα σκηνσει μετ ατν, κα ατο λαο ατο σονται, κα ατς θες μετ ατν σται [ατν θες], κα ξαλεψει πν δκρυον κ τν φθαλμν ατν, κα θνατος οκ σται τι οτε πνθος οτε κραυγ οτε πνος οκ σται τι, [τι] τ πρτα πλθαν.»

Τα εδάφια αυτά αναφέρονται στην πρώτη ομάδα από 144.000 αφιερωμένους και βαπτισμένους αληθινούς Χριστιανούς που έχουν λάβει την ελπίδα να υπηρετούν ως ουράνιοι ιερείς και να κυβερνούν από εκεί τη γη ως «βασιλιάδες» με τον Ιησού Χριστό (σημ.: η δεύτερη ομάδα αποτελείται απ΄ ένα σύμμικτο πλήθος πιστών ανθρώπων που θα κατοικούν στη γη. Το πλήθος αυτό είναι γνωστό και αυτό από την Αγία Γραφή ως «άλλα πρόβατα ή πολύς όχλος» (Joh 10:16, Apoc 7:9).

Μέσω της διευθέτησης αυτής τακτοποιούνται «όλα τα πράγματα που βρίσκονται στους ουρανούς καθώς και όλα τα πράγματα που βρίσκονται πάνω στη γη» (Col 1:19,20, Eph 1:10).

Οι παραπάνω αναφερόμενες θεόπνευστες διευθετήσεις είναι τα μέσα με τα οποία πραγματοποιούνται τα οφέλη από το λύτρο (την απολυτρωτική θυσία του Ιησού Χριστού) τα οποία θα εφαρμοστούν σταδιακά σ’ ολόκληρη την υπάκουη ανθρωπότητα σε μία περίοδο χιλίων ετών (1Co 15:24-26).

Ειδικότερα, όσον αφορά «το μεγάλο πλήθος ή τα άλλα πρόβατα» θα επιζήσουν απ΄την «ερχόμενη μεγάλη θλίψη»(βλ. εδάφια Apoc 7:9-17). Αλλά δεν χρειάζεται να περιμένουν μέχρι τότε για ν’ απολαύσουν τα οφέλη από το λύτρο (την απολυτρωτική θυσία του Ιησού Χριστού).

Όλοι αυτοί έχουν ήδη «πλύνει τις πόλεις τους και τις έχουν κάνει λευκές με το αίμα του Αρνίου. Επειδή ασκούν πίστη στο λύτρο ακόμα και τώρα λαμβάνουν πνευματικά οφέλη από αυτή τη στοργική διευθέτηση. Έχουν ανακηρυχτεί δίκαιοι ως φίλοι του Θεού (Jas 2:23).

Επίσης ως αποτέλεσμα της απολυτρωτικής θυσίας του Ιησού Χριστού, τώρα μπορούν: α) να πλησιάζουν με παρρησία το θρόνο της παρ’ αξίαν καλοσύνης του Θεού (Heb 4:14-16), β) όταν σφάλλουν ή αμαρτάνουν λαμβάνουν απευθείας συγχώρεση (Eph 1:7), γ) απολαμβάνουν μια καθαρισμένη συνείδηση παρ’ όλο ότι είναι ατελείς (Heb 9:9, 10:92, 1Pe 3:21), δ) βρίσκονται συνεχώς σε μια πραγματική εξέλιξη συμφιλίωσης με τον Ιεχωβά Θεό (2Co 5:19,20) και ε) αναμένουν με βεβαιότητα ότι στη χιλιετή Βασιλεία του Θεού «θα ελεθερωθούν από την υποδούλωση στη φθορά» και στ) σταδιακά και τελικά «θα έχουν και θ’ απολαύσουν την ένδοξη ελευθερία των παιδιών του Θεού»(Rom 8:21).

Τι υπέροχες ευλογίες και αίσθημα δέους γι’ αυτή την πραγματική προοπτική χάρις στην απολυτρωτική θυσία του Βασιλιά και Λυτρωτή του ανθρώπινου γένους του Ιησού Χριστού!

ΠΑΡΑΠΟΜΠΕΣ:

Apoc 7:16: Psa 121:6  Hsa 49:10

1) Η λ. Πεινῶντας στο εδάφιο Luk 1:53 περιλαμβάνεται σε μια περιγραφή με ποιητική έξαρση ως ένας ύμνος χωρίς μέτρο. Πρόκειται για ένα λογοτεχνικό χαρακτηριστικό του (πρωτότυπου) κειμένου των Χριστιανικών Ελληνικών Γραφών (Καινή Διαθήκη).

2) Η λ. Πεινάσουσιν στο εδάφιο Apoc 7:16 περιλαμβάνεται σε μια περιγραφή με ποιητική έξαρση ως ένας ύμνος χωρίς μέτρο. Πρόκειται για ένα λογοτεχνικό χαρακτηριστικό του (πρωτότυπου) κειμένου των Χριστιανικών Ελληνικών Γραφών (Καινή Διαθήκη). Η περιγραφή αυτή αναφέρεται ως ένα λογοτεχνικό χαρακτηριστικό.

3) Η λ. Πεινᾶ στο εδάφιο Rom 12:20 αποτελεί παραπομπή από σχετικό εδάφιο Εβρ. Γραφ. (Ο΄ Pro 25:21, 22).

4) Η λ. Πεινάσουσιν στο εδάφιο Apoc 7:16 αποτελεί παραπομπή από σχετικό εδάφιο Εβρ. Γραφ. (Ο΄ Hsa 49:10).

5) Μεταγεν. με αιτ., «οἱ πεινῶντες καὶ διψῶντες τὴν δικαιοσύνην» Mat 5:6.

1) ΑΓΓΛΙΚΑ: Be Hungry, Hunger.

Πεινάω, ῶ, f. ήσω, pf. πεποίνηκα, Plat. Polit. x, 606, A; to be hungry, to be pressed with hunger, Il. iii, 25; to desire eagerly, to long for; inf. πεινῇν. The contractions of αε and αη are into η. Fr. πεῖνα.

2) ΛΑΤΙΝΙΚΑ: Esurire. CENATURIO

3) ΓΕΡΜΑΝΙΚΑ: Seien Sie hungrig.

4) ΙΤΑΛΙΚΑ: Siate affamati.

5) ΓΑΛΛΙΚΑ: Avoir faim.

6) ΙΣΠΑΝΙΚΑ: Tener hambre.

7) ΠΟΡΤΟΓΑΛΙΚΑ: Seja fome.

8) ΟΛΛΑΝΔΙΚΑ: Honger.