Ευρετήριο

Οὐρανός



ΡΙΖΑ: < *FΟΡΣ-ΑΝΟΣ «ο τόπος από όπου προέρχεται η βροχή», παραβ. σανσκρ. VARSA- «βροχή».

ΕΡΜΗΝΕΙΑ:

1) Ουρανός, το ουράνιο στερέωμα, ο ουράνιος θόλος (Act 2:5: «… Ἀπὸ παντός ἔθνους τῶν ὑπὸ τὸν οὐρανόν»). (Παραβ. και: «…μήτε ἐν τῷ οὐρανῷ ὅτι θρόνος ἐστίν τοῦ Θεοῦ» - Mat 5:35).

2) Η γήινη ατμόσφαιρα (Mat 6:26: «… Τὰ πετεινά τοῦ οὐρανοῦ»).

3) Πνευματικός ουρανός, η κατοικία του Θεού, η κατοικία των πνευματικών όντων (Mat 24:36: «… Οὐδὲ οἱ Ἄγγελοι τῶν Οὐρανῶν...», Heb 9:24: «… [για τον Χριστό] Εἰσῆλθεν εἰς αὐτὸν τὸν Οὐρανόν…»).

4) Οι κάτοικοι του πνευματικού ουρανού, τα πνευματικά όντα (Apoc 12:12: «… Εὐφραίνεσθε (οἱ) Οὐρανοί…»).

ΟΜΟΡΡΙΖΑ: Οὐράνιος Mat 18:35, Ἐπουράνιος 1Co 15:48, Οὐρανόθεν Act 14:17, Μεσουράνημα Apoc 8:13.

ΣΥΝΩΝΥΜΑ: Ἀήρ Act 22:23, Στερέωμα Col 2:5, Μεσουράνημα Apoc 8:13.

ΑΝΤΙΘΕΤΑ: Γῆ Mat 5:35, Χοῦς Apoc 18:19, Χοϊκός 1Co 15:47, Ἐπίγειος 1Co 15:40.

ΓΡΑΜΜΑΤΙΚΕΣ ΠΑΡΑΤΗΡΗΣΕΙΣ: Ουσιαστικό αρσενικού γένους β΄ κλίσης Οὐρανός -οῦ.

Για αναλυτική μελέτη βλ. Αρχαιοελληνική Γραμματική ΤΑ ΟΝΟΜΑΤΑ ΟΥΣΙΑΣΤΙΚΑ.

ΤΥΠΟΙ ΤΟΥ ΟΥΣΙΑΣΤΙΚΟΥ ΣΤΟ ΚΕΙΜΕΝΟ:

1) Οὐρανέ: Κλητική ενικού.

2) Οὐρανοί: Ονομαστική πληθυντικού (βλ. ΕΙΔ. ΧΑΡΑΚΤΗΡ. ΤΟΥ ΛΟΓΟΥ 15).

3) Οὐρανοῖς: Δοτική πληθυντικού (βλ. ΕΙΔ. ΧΑΡΑΚΤΗΡ. ΤΟΥ ΛΟΓΟΥ 1, 4, 7, 19α).

4) Οὐρανόν: Αιτιατική ενικού.

5) Οὐρανός: Ονομαστική ενικού (βλ. ΕΙΔ. ΧΑΡΑΚΤΗΡ. ΤΟΥ ΛΟΓΟΥ 2, 3, 5, 11, 19β).

6) Οὐρανοῦ: Γενική ενικού (βλ. ΕΙΔ. ΧΑΡΑΚΤΗΡ. ΤΟΥ ΛΟΓΟΥ 2, 8, 9, 11, 13, 16, 18).

7) Οὐρανούς: Αιτιατική πληθυντικού (βλ. ΕΙΔ. ΧΑΡΑΚΤΗΡ. ΤΟΥ ΛΟΓΟΥ 17).

8) Οὐρανῷ: Δοτική ενικού (βλ. ΕΙΔ. ΧΑΡΑΚΤΗΡ. ΤΟΥ ΛΟΓΟΥ 6, 10).

9) Οὐρανῶν: Γενική πληθυντικού (βλ. ΕΙΔ. ΧΑΡΑΚΤΗΡ. ΤΟΥ ΛΟΓΟΥ 12).

ΕΞΕΙΚΟΝΙΣΤΙΚΗ ΛΕΚΤΙΚΗ ΦΡΑΣΕΟΛΟΓΙΑ:

Ι. Νέος Ουρανός – Νέα Γη (Apoc 21:1)

Εκατοντάδες χρόνια πριν από την εποχή του Ιωάννη, ο Ιεχωβά είχε πει στον Ησαΐα: «Διότι εγώ δημιουργώ νέους ουρανούς και νέα γη· και τα παλιά δεν θα έρχονται στη μνήμη ούτε θα ανεβαίνουν στην καρδιά». (Hsa 65:17· 66:22) Αυτή η προφητεία εκπληρώθηκε αρχικά όταν οι πιστοί Ιουδαίοι επέστρεψαν στην Ιερουσαλήμ το 537 Π.Κ.Χ. μετά την 70χρονη εξορία τους στη Βαβυλώνα. Σε εκείνη την αποκατάσταση, αυτοί αποτέλεσαν μια καθαρισμένη κοινωνία, μια «νέα γη», κάτω από ένα καινούριο κυβερνητικό σύστημα, δηλαδή «νέους ουρανούς».

Ωστόσο, ο Απόστολος Πέτρος υπέδειξε μια περαιτέρω εφαρμογή της προφητείας, λέγοντας: «Αλλά νέους ουρανούς και νέα γη προσμένουμε σύμφωνα με την υπόσχεσή του, και σε αυτά δικαιοσύνη θα κατοικεί». (2Pe 3:13).

Τώρα ο Ιωάννης δείχνει ότι αυτή η υπόσχεση εκπληρώνεται στη διάρκεια της ημέρας του Κυρίου. «Ο προηγούμενος ουρανός και η προηγούμενη γη», το οργανωμένο σύστημα πραγμάτων του Σατανά με την κυβερνητική του δομή που επηρεάζεται από τον Σατανά και τους δαίμονές του, θα παρέλθουν. Η ταραγμένη «θάλασσα» της πονηρής, στασιαστικής ανθρωπότητας θα εκλείψει. Στη θέση τους θα υπάρξει “νέος ουρανός και νέα γη”—μια νέα επίγεια κοινωνία κάτω από μια νέα κυβέρνηση, τη Βασιλεία του Θεού.—(Παράβ. Apoc 20:11).

ΙΙ. O Ουρανός (Apoc 6:14)

Η κατανόησή μας σχετικά με “τον ουρανό” διευκολύνεται από μια παρόμοια προφητεία που περιγράφει το θυμό του Ιεχωβά ενάντια σε όλα τα έθνη: «Και όλοι όσοι είναι από το στράτευμα του ουρανού θα σαπίσουν. Και οι ουρανοί θα τυλιχτούν σαν ρόλος βιβλίου». (Hsa 34:4) Ιδιαίτερα ο Εδώμ πρέπει να υποφέρει. Πώς; Καταλήφθηκε από τους Βαβυλωνίους λίγο μετά την καταστροφή της Ιερουσαλήμ το 607 Π.Κ.Χ.

Εκείνον τον καιρό, δεν καταγράφηκαν ασυνήθιστα γεγονότα στους κατά γράμμα ουρανούς. Αλλά στους «ουρανούς» του Εδώμ συνέβησαν καταστροφικά γεγονότα. Οι ανθρώπινες κυβερνητικές εξουσίες του υποβιβάστηκαν από την εξυψωμένη, όμοια με ουρανό θέση τους. (Hsa 34:5) “Τυλίχτηκαν” και παραμερίστηκαν, σαν να λέγαμε, όπως ένας παλιός ρόλος που δεν χρησίμευε πια σε κανέναν.

ΕΝΔΙΑΦΕΡΟΥΣΕΣ ΑΝΑΦΟΡΕΣ:

Οι λέξεις και οι φράσεις περιλαμβάνονται στις ακόλουθες παραπομπές, οι οποίες αναφέρονται σύμφωνα με τα Συμφραζόμενα που προκύπτουν (παραβ. επίσης και ΕΙΔ. ΧΑΡΑΚΤ. ΤΟΥ ΛΟΓΟΥ που ακολουθούν).

1) Mat 6:9 (Mat 5:1, Mat 5:5, 2Pe 3:13, Act 24:15, 1Co 15:24, 25, 28, 35, Rom 16:20, Joh 17:3),

2) Mat 18:35 (Col 2:13, 3:13, Eph 2:1-3, 4:32, Jac 3:13, 14, 1Pe 3:10,11, 4:8, Mat 6:12, 14, Luk 11:4),

3) Eph 1:9, 10 (Eph 3:10-12, Joh 10:16, Phl 2:9-11),

4) Mat 13:32//Eze 17:23, Mat 24:29//Joe 2:10, 3:4, 4:15, Joh 6:31// Exo 16:15, Act 2:19//Joe 2:28-29, Act 14:15//Gen 1:1, Exo 20:11, Psa 146:6, Rom 10:6//Deu 9:4, 30:12, Heb 1:10//Psa 102:25-26, Heb 12:26//Agg 2:6, 21, 2Pe 3:13//Hsa 66:22, Apoc 20:9//2Ki 1:10, Eze 38:22.

ΑΞΙΟΣΗΜΕΙΩΤΑ ΕΔΑΦΙΑ:

Apoc 8:1: «Κα ταν νοιξεν τν σφραγδα τν βδμην, γνετο σιγ ν τ οραν ς μιριον

Apoc 13:13: «κα ποιε σημεα μεγλα, να κα πρ ποι κ το ορανο καταβανειν ες τν γν νπιον τν νθρπων»

Apoc 14:7: «λγων ν φων μεγλ· φοβθητε τν θεν κα δτε ατ δξαν, τι λθεν ρα τς κρσεως ατο, κα προσκυνσατε τ ποισαντι τν ορανν κα τν γν κα θλασσαν κα πηγς δτων

Μετά την καταστροφή της ψεύτικης θρησκείας, το θηρίο – το επίγειο πολιτικό σύστημα του Σατανά – θα οδηγηθεί σε επίθεση ενάντια στη Βασιλεία του Θεού. Αδυνατώντας να φτάσουν στον ουρανό, οι βασιλιάδες της γης θα εξαπολύσουν το μένος τους σε όσους υποστηρίζουν τη Βασιλεία του Θεού εδώ στη γη. Το αποτέλεσμα είναι αναπότρεπτο (Apoc 16:13-16, 17:12-14).

Ο Δανιήλ περιγράφει μια πτυχή της τελικής μάχης (Dan 2:44). Το θηρίο του εδαφίου Apoc 13:1, η εικόνα του και το δικέρατο θηρίο θα καταστραφούν. Η Αγγλοαμερικανική Παγκόσμια Δύναμη θα είναι η κυρίαρη παγκόσμια δύναμη όταν ξεριζωθεί η ψεύτικη θρησκεία.

Οι προφητείες του Δανιήλ και του Ιωάννη έχουν εκπληρωθεί ως την παραμικρή λεπτομέρεια. Μπορούμε να είμαστε βέβαιοι ότι η καταστροφή τηςψεύτικης θρησκείας και η μάχη του Αρμαγεδδώνα θα λάβουν χώρα σύντομα.

Ο Θεός έχει αποκαλύψει εκ των προτέρων αυτές τις λεπτομέρειες. Θα δώσουμε εμείς προσοχή στις προφητικές προειδοποιήσεις; (2Pe 1:19) Τώρα είναι ο καιρός να ταχθούμε στο πλευρό του Ιεχωβά και να υποστηρίξουμε τη Βασιλεία Του (Apoc 14:6,7).

Apoc 18:1-5: «Μετ τατα εδον λλον γγελον καταβανοντα κ το ορανο χοντα ξουσαν μεγλην, κα γ φωτσθη κ τς δξης ατο. κα κραξεν ν σχυρ φων λγων· πεσεν πεσεν Βαβυλν μεγλη, κα γνετο κατοικητριον δαιμονων κα φυλακ παντς πνεματος καθρτου κα φυλακ παντς ρνου καθρτου [κα φυλακ παντς θηρου καθρτου] κα μεμισημνου, τι κ το ονου το θυμο τς πορνεας ατς ππωκαν πντα τ θνη κα ο βασιλες τς γς μετ ατς πρνευσαν κα ο μποροι τς γς κ τς δυνμεως το στρνους ατς πλοτησαν. Κα κουσα λλην φωνν κ το ορανο λγουσαν· ξλθατε λας μου ξ ατς να μ συγκοινωνσητε τας μαρταις ατς, κα κ τν πληγν ατς να μ λβητε, τι κολλθησαν ατς α μαρται χρι το ορανο κα μνημνευσεν θες τ δικματα ατς.»

Στα πλαίσια της ενθρόνισής του στην Ουράνια Βασιλεία το 1914, ο Ιησούς Χριστός έστρεψε την προσοχή του στις πνευματικές ανάγκες του πιστού λαού του Θεού πάνω στη γη (Mat 24:45-47). Όπως είχε γίνει και με την απελευθέρωση του υπόλοιπου των Ιουδαίων το 537 π.Χ. από τη Βαβυλώνα μόλις κατακτήθηκε από τον Κύρο, έτσι και ο Ιησούς απελευθέρωσε ένα υπόλοιπο πνευματικών Ιουδαίων (εκείνων που ακολουθούσαν πιστά τα ίχνη του) από την επιρροή της σύγχρονης Βαβυλώνας της Μεγάλης, της παγκόσμιας αυτοκρατορίας της ψεύτικης θρησκείας. Με την απελευθέρωση αυτή αποκαταστάθηκε η αγνή λατρεία που αρμόζει στη ζωή των γνήσιων αφιερωμένων βαπτισμένων Χριστιανών (παραβ. Mat 3:1-5, Rom 2:29).

Apoc 16:14,16: «εσν γρ πνεματα δαιμονων ποιοντα σημεα, κπορεεται π τος βασιλες τς οκουμνης λης συναγαγεν ατος ες τν πλεμον τς μρας τς μεγλης το θεο το παντοκρτορος.» «Κα συνγαγεν ατος ες τν τπον τν καλομενον βραϊστ ρμαγεδδν.»

Apoc 19:11-15: «Κα εδον τν ορανν νεγμνον, κα δο ππος λευκς κα καθμενος π ατν [καλομενος] πιστς κα ληθινς, κα ν δικαιοσν κρνει κα πολεμε. ο δ φθαλμο ατο [ς] φλξ πυρς, κα π τν κεφαλν ατο διαδματα πολλ, χων νομα γεγραμμνον οδες οδεν ε μ ατς, κα περιβεβλημνος μτιον βεβαμμνον αματι, κα κκληται τ νομα ατο λγος το θεο. Κα τ στρατεματα [τ] ν τ οραν κολοθει ατ φ πποις λευκος, νδεδυμνοι βσσινον λευκν καθαρν. κα κ το στματος ατο κπορεεται ομφαα ξεα, να ν ατ πατξ τ θνη, κα ατς ποιμανε ατος ν ῥάβδ σιδηρ, κα ατς πατε τν ληνν το ονου το θυμο τς ργς το θεο το παντοκρτορος»

Σύντομα, όλα τα σημερινά έθνη θα έρθουν αντιμέτωπα με τον Ιησού Χριστό και τις ουράνιες δυνάμεις Του στην τελική μάχη ενάντια στην κυριαρχία του Θεού, μια μάχη που ονομάζεται «στην Εβραϊκή Αρ-Μαγεδών» (Apoc 16:14,16, 19:12-16).

Πριν από 2.500 και πλέον χρόνια, ο προφήτης Δανιήλ προείπε υπό θεϊκή έμπνευση την κατάληξη των ανθρώπινων κυβερνήσεων που θα εναντιώνονταν στο σκοπό του Θεού: «Στις ημέρες εκείνων των βασιλιάδων, ο Θεός του ουρανού θα εγκαθιδρύσει μια βασιλεία η οποία ποτέ δεν θα καταστραφεί. Και η βασιλεία αυτή δεν θα περάσει σε άλλον λαό. Θα συντρίψει και θα βάλει τέλος σε όλες αυτές τις βασιλείες και η ίδια θα παραμείνει στους αιώνες» (Dan 2:44).

Δεν θα υπάρχουν τα ανθρωποποίητα εθνικά σύνορα. Αυτή η συναρπαστική προοπτική πρέπει να μας υποκινεί όλους να αινούμε και να τιμούμε τον Δημιουργό μας, τον Ιεχωβά Θεό, όσο καλύτερα μπορούμε.

Οι πολλές μορφές της αδικίας: Αρκεί να σκεφτεί κανείς μόνο τα πολλά χρήματα και τον τεράστιο χρόνο, που σπαταλιούνται στην παραγωγή πολεμικών όπλων και εφοδίων, και που τελικά προκαλούν εκατομμύρια άσκοπους θανάτους, ιδιαίτερα μεταξύ των νέων ανθρώπων. Όπως και τα κολοσσιαία ποσά που απαιτούν και επιζητούν οι, ποικίλης μορφής, «νόμιμες» και παράνομες απολαύσεις στα πλαίσια ιδιοτελών παρορμήσεων των ανθρώπων.

Όλα αυτά προκαλούν και εξάπτουν το δίκαιο θυμό του Δημιουργού Ιεχωβά Θεού. Για το λόγο αυτό Εκείνος έχει διορίσει τον Γιο Του για να διεξαγάγει έναν κατά πάντα δίκαιο πόλεμο εναντίον ολόκληρου αυτού του πονηρού συστήματος πραγμάτων, προκειμένου να τερματίσει οριστικά και τελεσίδικα τις αδικίες κάθε μορφής.

ΠΑΡΑΠΟΜΠΕΣ:

Apoc 4:2: Psa 11:4  Act 7:55

Apoc 8:10: Hsa 14:12  Luk 10:18  2Co 11:14

Apoc 10:4: Apoc 10:8

Apoc 10:5: Dan 12:7

Apoc 10:6: Psa 146:6  Act 4:24

Apoc 11:6: Luk 4:25

Apoc 11:13: Hsa 26:16

Apoc 11:19: Apoc 14:17

Apoc 13:6: Hsa 14:13  Dan 7:25

Apoc 14:17: Apoc 11:19

Apoc 15:5: Apoc 11:19

Apoc 18:5: Jer 51:9  1Ti 5:24

Apoc 18:20: Jer 51:48  Apoc 12:12

Apoc 19:1: Dan 7:10

Apoc 21:1: 2Pe 3:10  Hsa 65:17  2Pe 3:13

Apoc 21:2: Apoc 3:12  Heb 12:22

Apoc 20:11: 2 Pe 3:7

1) Στο κείμενο (Mat 6:9-13) γνωστό και ως «Κυριακή Προσευχή» ή «Πάτερ ἡμῶν» (ὁ ἐν τοῖς) Οὐρανοῖς, οι φράσεις συνδυάζονται: α) με μια επίκληση (ΠΑΤΕΡ ΗΜΩΝ), β) με τρεις ευχές (ΑΓΙΑΣΘΗΤΩ, ΕΛΘΕΤΩ, ΓΕΝΗΘΗΤΩ), γ) με τρία αιτήματα, παρακλήσεις (ΔΟΣ ΗΜΙΝ, ΑΦΕΣ ΗΜΙΝ, ΜΗ ΕΙΣΕΝΕΓΚΗΣ ΗΜΑΣ). Το όλο κείμενο χαρακτηρίζεται από λιτότητα (στην έκφραση), περιεκτικότητα (στα νοήματα) και ευθυβολία (στα αιτήματα, παρακλήσεις). Λειτουργεί δε με δύο Κεντρικούς Μηχανισμούς της Ελλην. γλώσσας: α) την τροπικότητα και β) την εξειδίκευση (βλ. ΓΡΑΜΜΑΤΙΚΕΣ και ΣΥΝΤΑΚΤΙΚΕΣ ΠΑΡΑΤΗΡΗΣΕΙΣ στη λ. Προσεύχομαι). Στα πλαίσια αυτά χρησιμοποιείται ως ένα ΤΕΛΕΙΟ ΥΠΟΔΕΙΓΜΑ ΠΡΟΣΕΥΧΗΣ με ΑΨΟΓΟ και ΙΔΑΝΙΚΟ ΛΟΓΟ, ο οποίος συνδυάζεται με ΚΑΘΑΡΑ ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑΚΑ και ΓΛΩΣΣΙΚΑ ΚΡΙΤΗΡΙΑ (βλ. επίσης λ. Προσεύχομαι). Τέλος στο ως άνω Κείμενο η έκφραση: «Πάτερ ἡμῶν ὁ ἐν τοῖς οὐρανοῖς» αναφέρεται ότι ουρανός είναι ο θρόνος του Δημιουργού Θεού (παραβ. Mat 5:35).

2) Η λ. Οὐρανός στο Mat 16:2 συναντάται ως «παραλληλισμός των μελών» (parallilismus membrorum) ένα από τα κύρια γνωρίσματα της Εβραϊκής ποίησης. (Παραβ. Mat 4:16, 16:2, 3).

3) Η λ. Οὐρανός αναγράφεται σε πληθ. αντί ενικού με την ίδια έννοια (παραβ. Ο΄ Hsa 65:17, 66:22, με Mat 7:11, 1Pe 3:12). 3α) Στα εδάφια Mat 18:10, 19:21, 21:25, Mar 10:21, 13:32, Luk 17:29, 21:11, Rom 1:18, 2Co 5:2, Gal 1:8, Eph 6:9, Col 4:1, Phl 3:20, 1Pe 1:4, 1Th 1:10, 4:16, 2Th 1:7, Heb 12:25 το ουσιαστικό παραλείπεται (επειδή εννοείται). Το φαινόμενο αυτό είναι σύνηθες στην «Κοινή» Ελλην. Γλώσσα το οποίο περιλαμβάνεται στις Χριστιανικές Ελλην. Γραφές (Καινή Διαθήκη).

4) Οι φράσεις « Ὁ μισθός ὑμῶν πολύς ἐν τοῖς οὐρανοῖς» (Mat 5:12), «Ἐν τῷ οὐρανῷ» (Luk 15:7), «(Πεσοῦνται) ἀπό τοῦ οὐρανοῦ (καὶ αἱ δυνάμεις) τῶν οὐρανῶν…(ἐπί τῶν νεφελῶν) τοῦ οὐρανοῦ» (Mat 24:29,30)· αποτελούν Σημιτισμούς (Εβραϊσμούς/Αραμαϊσμούς) (παραβ. Joe 2:10, Dan 7:13, 27).

5) Η φράση του εδαφίου Mat 16:2,3 «Ὀψίας γενομένης λέγετε εὐδία πυρράζει γὰρ ὁ οὐρανός καὶ πρωΐ σήμερον χειμών πυρράζει γὰρ στυγνάζων ὁ οὐρανός» αποτελεί και «παραλληλισμό των μελών» (βλ. ανωτ. 2).

6) Η φράση του εδαφίου Mat 18:18 «Ὅσα ἐάν δήσητε ἐπί τῆς γῆς ἔσται δεδεμένα ἐν οὐρανῷ καὶ ὅσα ἐάν λύσητε ἐπί τῆς γῆς ἔσται λελυμένα ἐν οὐρανῷ» αποτελεί και «παραλληλισμό των μελών» (parallilismus membrorum) που είναι ένα από τα κύρια γνωρίσματα της Εβραϊκής ποίησης (παραβ. Mat 4:16, 16:2, 3). Το φαινόμενο περιλαμβάνεται και στις Χριστιανικές Ελληνικές Γραφές (Καινή Διαθήκη).

7) Η λ. Οὐρανοῖς στο εδάφιο Phl 3:20 μεταφέρει εικόνα και παρομοίωση από την καθημερινή ζωή των βιβλικών χρόνων (εδώ από την σφαίρα του Αστικού Δικαίου).

8) Η λ. Οὐρανοῦ στο εδάφιο Apoc 20:9 περιλαμβάνεται σε μια περιγραφή με ποιητική έξαρση ως ένας ύμνος χωρίς μέτρο. Η περιγραφή αυτή αναφέρεται ως ένα λογοτεχνικό χαρακτηριστικό στο (πρωτότυπο) κείμενο των Χριστ. Ελλην. Γραφών (Καινή Διαθήκη).

9) Η λ. Οὐρανοῦ στο εδάφιο Joh 6:31 αποτελεί εκπλήρωση προφητείας (παραβ. Ο΄ Exo 16:15).

10) Η λ. Οὐρανῷ στο εδάφιο Act 2:19 αποτελεί εκπλήρωση προφητείας (παραβ. Ο΄ Joe 2:28-29).

11) Η λ. Οὐρανός στο εδάφιο Mat 13:32 αποτελεί παραπομπή από σχετικό εδάφιο Ο΄ Eze 17:23.

12) Η λ. Οὐρανῶν στο εδάφιο Mat 24:29 αποτελεί παραπομπή από σχετικό εδάφιο Ο΄ Joe 2:31.

13) Η λ. Οὐρανοῦ α) στο εδάφιο Act 14:15 αποτελεί παραπομπή από σχετικό εδάφιο Ο΄ Gen 1:1, Exo 20:11, Psa 146:6, β) Στο εδάφιο Mar 11:31 υπάρχει μείξη ορθού και πλάγιου λόγου. Το φαινόμενο είναι «αρχαιοελληνικός ιδιωματισμός» και μάλιστα «αττικισμός» της «Κοινής» Ελληνικής γλώσσας. Πρόκειται για ένα λογοτεχνικό χαρακτηριστικό της «Κοινής» Ελληνικής γλώσσας το οποίο περιλαμβάνεται στις Χριστιανικές Ελληνικές Γραφές (Καινή Διαθήκη).

14) Η λ. Οὐρανόν στο εδάφιο Rom 10:6 αποτελεί παραπομπή από σχετικό εδάφιο Ο΄ Deu 9:4, 30:12.

15) Η λ. Οὐρανοί στο εδάφιο Heb 1:10 αποτελεί παραπομπή από σχετικό εδάφιο Ο΄ Psa 102:25-26.

16) Η λ. Οὐρανοῦ στο εδάφιο Heb 12:26 αποτελεί παραπομπή από σχετικό εδάφιο Ο΄ Agg 2:6.

17) Η λ. Οὐρανούς στο εδάφιο 2Pe 3:13 αποτελεί παραπομπή από σχετικό εδάφιο Ο΄ Hsa 66:22.

18) Η λ. Οὐρανοῦ στο εδάφιο Apoc 20:9 αποτελεί παραπομπή από σχετικό εδάφιο Ο΄ 2Ki 1:10, Eze 38:22.

19) α) Στο εδάφιο Mat 6:9 η λ. Οὐρανοῖς προσδιορίζει εξειδίκευση τόπου, β) στα εδάφια Mat 3:16, 5:12, Mat 6:9, 18:10, 2Co 5:1, Eph 4:10, 6:9, Phl 3:20, Col 1:5, 1Th 1:10, Heb 4:14, 9:23 είναι δοτική πληθυντικού του ουσιαστικού «Οὐρανός» (Οὐρανῷ: Δοτική Ενικού του «Ούρανός») και έχει γραφεί σε πληθυντικό αντί ενικού πράγμα που αποτελεί λογοτεχνικό φαινόμενο της «Κοινής» Ελλην. Γλώσσας, το οποίο περιλαμβάνεται στις Χριστιανικές Ελλην. Γραφές (Καινή Διαθήκη).

20) Στο κείμενο (Mat 6:7,9,11) η εξειδίκευση των ευχών και των αιτημάτων συντάσσεται με τα υποκείμενα και αντικείμενα των παραγράφων με εξαίρεση (εδώ) το αντικείμενο ΔΟΣ ΗΜΙΝ (παραβ. ανωτ. 1).

ΕΒΔΟΜΗΚΟΝΤΑ (Ο'): Gen 1:1,8,9, Pro 8:27-30 (Col 1:16, Joh 1:3), Hsa 65:17, 66:22.

1) α) ΑΓΓΛΙΚΕΣ ΛΕΞΕΙΣ ΜΕ ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΡΙΖΑ: Ouran (Ouranography or Uranography, Uranographic, Uranographical, Uranographist, Uranographer, Uranology, Uranological, Uranometry-Uranometrical), Uranus.

β) ΑΓΓΛΙΚΑ: Air, Heaven(s), Sky, Welkin.

Οὐρανός, οῦ, and Dor. ὠρανός, ὁ, heaven, the firmament; the air; the sky, Xen. Cyr. iv, 2, 8; στρατιώτας τρέφειν ἐκ τοῦ οὐρανοῦ, to feed the soldiers on air, Demosth. 96, 16; a tent with a canopy; οὐράνῳ σκέλη προφαίνων, showing his heels aloft, i. e. turning topsy-turvy, Soph. Electr. 742. From ὅρος, a boundary, an extremity; perhaps rather from ἀείρω, to raise up; as heaven is from the verb to heave up.

οὐρανός, ὁ, Dor. and Boeot. ὠρανός Alcm.23.16, Theoc.2.147, 5.144, Corinn.Supp.2.79, Hymn.Is.19; Aeol. ὄρανος (

ὀράνω Sapph.37, 64, Alc.34, but ὠράνω Sapph.1.11 (s. v.l.), Alc.17 (s. v.l.), and v. Οὐρανία): —never used in pl. by classical writers, v. 1.4: (v. fin.):

heaven: in Hom. and Hes.,

vault or firmament of heaven, sky, γαῖα . . ἐγείνατο ἶσον ἑαυτῇ οὐρανὸν ἀστερόεντα, ἵνα μιν περὶ πάντα καλύπτοι Hes.Th.127; ἔχει δέ τε κίονας αὐτὸς [Ἄτλας] μακράς, αἳ γαῖάν τε καὶ οὐρανὸν ἀμφὶς ἔχουσι Od.1.54, cf. A.Pr.351; χάλκεος Il.17.425; πολύχαλκος 5.504, Od.3.2; σιδήρεος 15.329; wrapped in clouds, Il.15.192, Od.5.303; above the aether, Il.2.458, 17.425, 19.351, cf. Sch.Il.3.3; even Emp. continued to regard it as solid (στερέμνιον), Placit.2.11.2 (Vorsokr. ip.209); defined as αἰθέρος τὸ ἔσχατον by Zeno Stoic.1.33, cf. Ar.Nu.95 sqq.; ἠέλιος δὲ οὐρανοῦ ἐξαπόλωλε, of an eclipse, Od.20.357, cf. S.Aj.845; ἐν δὲ τὰ τείρεα πάντα, τά τ' οὐρανὸς ἐστεφάνωται Il.18.485; Ἕσπερος, ὃς κάλλιστος ἐν οὐρανῷ ἵσταται ἀστήρ 22.318; οὐρανὸς ἀστερόεις 6.108,al.

heaven, as the seat of the gods, outside or above this skyey vault, the portion of Zeus (v. Ὄλυμπος), 15.192, cf.Od.1.67, etc.; οὐ. Οὔλυμπός τε Il.1.497, 8.394; Οὔλυμ πός τε καὶ οὐ. 19.128; πύλαι οὐρανοῦ Heaven-gate, i. e. a thick cloud, which the Ὧραι lifted and put down like a trap-door, 5.749, 8.393; so, later, οἱ ἐξ οὐρανοῦ the gods of heaven, A.Pr.897 (lyr.); οἱ ἐν οὐρανῷ θεοί (viz. Sun, etc.) Pl.R.508a; εὔχετο, χεῖρ' ὀρέγων εἰς οὐ. ἀστερόεντα Il.15.371, Od.9.527; νὴ τὸν οὐ. Ar.Pl.267, 366.

in common language, sky, οὐδέ τις ἄλλη φαίνετο γαιάων, ἀλλ' οὐ. ἠδὲ θάλασσα Od.14.302; σέλας δ' εἰς οὐ. ἵκῃ Il.8.509; κλέος οὐρανὸν ἵκει, κλέος οὐ. εὐρὺν ἱκάνει, renown reaches to heaven, ib.192, Od.19.108; so ὀρυμαγδός, κνίση, σκόπελος οὐρανὸν ἷκεν or ἱκάνει, Il.17.425, 1.317, Od.12.73 (cf. οὐράνιος 11, οὐρανομήκης): metaph., ὕβρις τε βίη τε σιδήρεον οὐ. ἵκει deeds of violence 'cry to heaven', 15.329, 17.565; γῇ τε κοὐρανῷ λέξαι . . τύχας E.Med.57, cf. Philem.79.1; πρὸς οὐρανὸν βιβάζειν τι to exalt to heaven, SOC381; πρὸς τὸν οὐ. ἥλλοντο leaped up on high, X.Cyr.1.4.11; πρὸς τὸν οὐ. βλέπειν Id.Oec.19.9.

in Philos., the heavens, universe, Pl.Plt.269d, Ti.32b, Arist.Cael.278b21, Metaph.990a20, al.: pl. in VT, οἱ οὐρανοί the heavens, LXX Ps.96(97).6, 148.4,al.

a region of heaven, climate, Hdt.1.142.

Pythag. name of 10, Theol.Ar. 59.

anything shaped like the vault of heaven, as,

vaulted roof or ceiling, Hsch.

roof of the mouth, palate, Arist.HA492a20, PA660a14, Ath.8.344b, AP5.104 (Marc. Arg.).

lid, Matro Conv.12.

tent, pavilion, Them.Or.13.166b.

pr. n., Uranos, son of Erebos and Gaia, Hes. Th.127sq.; but husband of Gaia, parent of Cronos and the Titans (cf. Οὐρανίδης), ib.106, h.Hom. 30.17, cf. A.Pr.207. (Acc. to Arist.Mu.400a7, from ὅρος and ἄνω, cf. Pl.Cra.396c. This must be wrong, but the true etym. is doubtful.)

2) ΛΑΤΙΝΙΚΑ: Uranus, Caelum, Divum, Coelum, Polus, Juppiter, Jupiter, Cael, Iupiter, Caelus, Coelus, Caerulum, Nubis, Caeruleum. Luce, Clamorque Uirum.

3) ΓΕΡΜΑΝΙΚΑ: Uranus, Himmel, Von Welkin, Luft.

4) ΙΤΑΛΙΚΑ: Urano, Cielo, Aria.

5) ΓΑΛΛΙΚΑ: Uranus, Ciel, L'air.

6) ΙΣΠΑΝΙΚΑ: Urano, Cielo, Clima, Aire, Cielo, del firmamento.

7) ΠΟΡΤΟΓΑΛΙΚΑ: Urano, Céu, Firmamento, Atmosfera, Paraíso, Abóbada Celeste, Clima, Estado Atmosférico, Ar.

8) ΟΛΛΑΝΔΙΚΑ: Uranus, Lucht, Hemel.