Ευρετήριο

Ὄρος



ΡΙΖΑ: Πιθ. < ΟΡ-ΝΥ-ΜΙ "εγείρω, παροτρύνω".

ΕΡΜΗΝΕΙΑ: Όρος, βουνό.

ΟΜΟΡΡΙΖΑ: Ὀρεινός Luk 1:39, Ὁρμή Act 14:5.

ΣΥΝΩΝΥΜΑ: Βουνός Luk 3:5, Τόπος Luk 16:17, Ὑψηλός Mat 4:8, Apoc 21:10.

ΑΝΤΙΘΕΤΑ: Πεδινός Luk 16:17.

ΓΡΑΜΜΑΤΙΚΕΣ ΠΑΡΑΤΗΡΗΣΕΙΣ: Ουσιατικό γ΄ κλίσης, ουδετέρου γένους: Ὄρος, -ους.

Για αναλυτική μελέτη βλ. Αρχαιοελληνική Γραμματική ΤΑ ΟΝΟΜΑΤΑ ΟΥΣΙΑΣΤΙΚΑ.

ΤΥΠΟΙ ΤΟΥ ΟΥΣΙΑΣΤΙΚΟΥ ΣΤΟ ΚΕΙΜΕΝΟ:

1) Ὄρει: Δοτική ενικού.

2) Ὄρεσιν: Δοτική πληθυντικού.

3) Ὀρέων: Γενική πληθυντικού.

4) Ὄρη: Ονομαστική ή αιτιατική πληθυντικού.

5) Ὄρος: Ονομαστική ή αιτιατική ενικού.

6) Ὄρους: Γενική ενικού.

ΕΞΕΙΚΟΝΙΣΤΙΚΗ ΛΕΚΤΙΚΗ ΦΡΑΣΕΟΛΟΓΙΑ:

Το Όρος (Σιών) (Apoc 14:1)

Είναι ακριβώς όπως προείπε ο Ιεχωβά: «Εγώ εγκατέστησα το βασιλιά μου πάνω στη Σιών, το άγιο βουνό μου». (Psa 2:6· 110:2). Αυτό δεν αναφέρεται πια στο επίγειο Όρος Σιών, τη γεωγραφική τοποθεσία της επίγειας Ιερουσαλήμ, της πόλης στην οποία βασίλευαν οι ανθρώπινοι βασιλιάδες της γραμμής του Δαβίδ. (1Ch 11:4-7· 2Ch 5:2). Όχι, διότι ο Ιησούς, μετά το θάνατο και την ανάστασή του το 33 Κ.Χ., τοποθετήθηκε ως θεμέλια ακρογωνιαία πέτρα στο ουράνιο Όρος Σιών, στην ουράνια τοποθεσία όπου ο Ιεχωβά αποφάσισε να θέσει την «πόλη του ζωντανού Θεού, την ουράνια Ιερουσαλήμ».

Άρα λοιπόν, το «Όρος Σιών» εδώ αντιπροσωπεύει την εξυψωμένη θέση του Ιησού και των συγκληρονόμων του, οι οποίοι αποτελούν την ουράνια Ιερουσαλήμ, που είναι η Βασιλεία. (Heb 12:22, 28· Eph 3:6) Είναι η ένδοξη βασιλική κατάσταση στην οποία τους εξυψώνει ο Ιεχωβά στη διάρκεια της ημέρας του Κυρίου.

Στο διάβα των αιώνων, οι χρισμένοι Χριστιανοί, ως «ζωντανές πέτρες», απέβλεπαν με ζωηρό ενδιαφέρον να σταθούν σε αυτό το ουράνιο Όρος Σιών, ενωμένοι με τον δοξασμένο Κύριο Ιησού Χριστό στη μεγαλοπρεπή Βασιλεία του. (1Pe 2:4-6· Luk 22:28-30· Joh 14:2, 3).

ΑΞΙΟΣΗΜΕΙΩΤΑ ΕΔΑΦΙΑ:

Apoc 5:1,2,5,9: «Καὶ εἶδον ἐπὶ τὴν δεξιὰν τοῦ καθημένου ἐπὶ τοῦ θρόνου βιβλίον γεγραμμένον ἔσωθεν καὶ ὄπισθεν κατεσφραγισμένον σφραγῖσιν ἑπτά. καὶ εἶδον ἄγγελον ἰσχυρὸν κηρύσσοντα ἐν φωνῇ μεγάλῃ· τίς ἄξιος ἀνοῖξαι τὸ βιβλίον καὶ λῦσαι τὰς σφραγῖδας αὐτοῦ;» «καὶ εἷς ἐκ τῶν πρεσβυτέρων λέγει μοι· μὴ κλαῖε, ἰδοὺ ἐνίκησεν ὁ λέων ὁ ἐκ τῆς φυλῆς Ἰούδα, ἡ ῥίζα Δαυίδ, ἀνοῖξαι τὸ βιβλίον καὶ τὰς ἑπτὰ σφραγῖδας αὐτοῦ.» «καὶ ᾄδουσιν ᾠδὴν καινὴν λέγοντες· ἄξιος εἶ λαβεῖν τὸ βιβλίον καὶ ἀνοῖξαι τὰς σφραγῖδας αὐτοῦ, ὅτι ἐσφάγης καὶ ἠγόρασας τῷ θεῷ ἐν τῷ αἵματί σου ἐκ πάσης φυλῆς καὶ γλώσσης καὶ λαοῦ καὶ ἔθνους».

ΠΑΡΑΠΟΜΠΕΣ:

Apoc 17:9: Jer 51:25

Apoc 21:10: Hsa 2:2  Jek 40:2  Mic 4:1

1) Η λ. Ὄρος στο εδάφιο Luk 3:5 αποτελεί εκπλήρωση προφητείας (παραβ. Ο΄ Hsa 40:3-5).

2) Η λ. Ὄρεσιν στο εδάφιο Luk 19:46 αποτελεί εκπλήρωση προφητείας (παραβ. Ο΄ Ηos 10:8).

3) Η λ. Ὄρει στο εδάφιο Heb 8:5 αποτελεί παραπομπή από σχετικό εδάφιο Εβρ. Γραφ. (Ο΄ Exo 25:40).

1) ΑΓΓΛΙΚΑ: Mountain, Mount, Hill.

Ὄρος, εος, τό, a mountain, Soph. Œd. T. 1106, 1451; a hill; an elevation; the ceiling of a room; the upper part of the foot near the toes; the wooden part of an olive press. Fr. ὄρω or ὄρνυμι.

2) ΛΑΤΙΝΙΚΑ: Mons, Tumulosus.

3) ΓΕΡΜΑΝΙΚΑ: Berg, Hügel.

4) ΙΤΑΛΙΚΑ: Montagna, Monte, Collina.

5) ΓΑΛΛΙΚΑ: Montagne, Mont, Colline.

6) ΙΣΠΑΝΙΚΑ: Montaña, Monte, Colina.

7) ΠΟΡΤΟΓΑΛΙΚΑ: Montanha, Monte, Encosta.

8) ΟΛΛΑΝΔΙΚΑ: Berg, Heuvel.