Ευρετήριο

Ὀργίζω / Ὀργίζομαι



ΡΙΖΑ: < ΟΡΓΗ + κατάληξη -ΙΖΩ (βλ.λ. Ὀργή).

ΕΡΜΗΝΕΙΑ:

1) Κάνω κάποιον να οργιστεί, εξοργίζω, εξαγριώνω.

2) (Στο κείμενο μόνο στη Μεσοπαθητική Φωνή) εξοργίζομαι, εξαγριώνομαι, θυμώνω.

ΟΜΟΡΡΙΖΑ: Ὀργή Col 3:8, Παροργίζω Rom 10:19, Παροργισμός Eph 4:26, Ὀργίλος Tit 1:7.

ΣΥΝΩΝΥΜΑ: Θυμῶ Mat 2:16, Θυμομαχῶ Act 12:20, Θυμός Rom 2:8, Ἀγανακτῶ Mat 20:24, Ἀγανάκτησις 2Co 7:11, Ἐρεθίζω Col 3:21, Χολῶ Joh 7:23, Παροξύνομαι Act 17:16.

ΑΝΤΙΘΕΤΑ: Ἤπιος 2Ti 2:24, Εἰρηνοποιῶ Mat 5:9.

ΓΡΑΜΜΑΤΙΚΕΣ ΠΑΡΑΤΗΡΗΣΕΙΣ: Ρήμα α΄ συζυγίας, βαρύτονο.

ΑΡΧΙΚΟΙ ΧΡΟΝΟΙ ΤΟΥ ΡΗΜΑΤΟΣ:

Ενεστ. ὀργίζω, Πρτ. ὤργιζον, Μέλ. ὀργιῶ, Αόρ. ὤργισα.

Μέσ. Ενεστ. ὀργίζομαι, Πρτ. ὠργιζόμην, Μελ. παθ. ὀργισθήσομαι, Αόρ. παθ. ὠργίσθην, Πρκ. ὤργισμαι, Υπερσ. ὠργίσμην.

Για αναλυτική μελέτη βλ. Αρχαιοελληνική Γραμματική ΤΑ ΡΗΜΑΤΑ.

ΣΥΝΤΑΚΤΙΚΕΣ ΠΑΡΑΤΗΡΗΣΕΙΣ:

1) Ὀργίζομαι

Α) Αμετάβατο: οργίζομαι (Mat 5:22 …Πᾶς ὁ ὀργιζόμενος τῷ ἀδελφῷ…).

Για αναλυτική μελέτη βλ. Αρχαιοελληνικό Συντακτικό ΣΥΝΤΑΞΙΣ ΤΟΥ ΡΗΜΑΤΟΣ.

ΤΥΠΟΙ ΤΟΥ ΡΗΜΑΤΟΣ ΣΤΟ ΚΕΙΜΕΝΟ:

1) Ὀργίζεσθε: β΄ πληθυντικό Προστακτικής Ενεστώτα Μεσοπαθητικής Φωνής.

2) Ὀργιζόμενος: Ονομαστική ενικού μετοχής αρσενικού γένους του Ενεστώτα Μεσοπαθητικής Φωνής.

3) Ὀργισθείς: Ονομαστική ενικού μετοχής αρσενικού γένους του Αορίστου α΄ Μεσοπαθητικής Φωνής.

4) Ὠργίσθη: γ΄ ενικό Οριστικής Αορίστου α΄ Μεσοπαθητικής Φωνής.

5) Ὠργίσθησαν: γ΄ πληθυντικό Οριστικής Αορίστου α΄ Μεσοπαθητικής Φωνής.

ΑΞΙΟΣΗΜΕΙΩΤΑ ΕΔΑΦΙΑ:

Apoc 11:18: «κα τ θνη ργσθησαν, κα λθεν ργ σου κα καιρς τν νεκρν κριθναι κα δοναι τν μισθν τος δολοις σου τος προφταις κα τος γοις κα τος φοβουμνοις τ νομ σου, τος μικρος κα τος μεγλους, κα διαφθεραι τος διαφθεροντας τν γν.»

Η λ. ως ουσιαστικό του ρήματος θυμώνω σημαίνει οργίζομαι, καταλαμβάνομαι από θυμό. Έτσι το πρωτότυπο ΚΕΙΜ. των Ελληνικών Χριστιανικών Γραφών (Κ.Δ.) χρησιμοποιεί στα εδάφιά του τις λέξεις οργή και θυμός.

Στα πλαίσια αυτά, τόσο η οργή όσο και ο θυμός προκαλούνται κάτω από συνθήκες δυνατής, έντονης, νευρικής κίνησης. Τα έντονα αυτά ψυχικά συναισθήματα με εκδηλώσεις, ανάλογα, λόγου ή έργου και εν γένει αγανάκτησης, με βίαιη και απότομη συμπεριφορά, εκδηλώνονται από ένα εξοργισμένο πρόσωπο ή άτομο.

Επισημαίνεται ότι σε κάθε οργισμένη εκδήλωση αγανάκτησης δεν είναι απαραίτητο να υποκρύπτεται μνησικακία, μια πικρία αργή, νευρική, γνωστή ως «φούσκωμα». Εν τούτοις μπορεί να εκδηλωθεί με άμεσο ή έμμεσο τρόπο όπως ο Θεός εκδηλώνει το θυμό Του.

Ο θυμός Του στρέφεται εναντίον όσων παραβιάζουν τους ηθικούς νόμους, γι’ αυτό τίθενται κάτω από την οργή Του και λαμβάνουν για τον εαυτό τους «την πλήρη ανταπόδοση που τους αξίζει για την πλάνη τους».

Επίσης όλοι αυτοί υπόκεινται σε μια αποδοκιμασμένη διανοητική κατάσταση με αρρώστιες, έριδες, ξεπεσμό και θάνατο (Rom 1:18,24,27-32). Κλασικές περιπτώσεις εκδήλωσης οργής και θυμού αναφέρονται στα εδάφια της Γένεσης (Gen) 44:18 49:7.

Τέλος, επισημαίνεται ότι ο Ιησούς Χριστός είναι ο κύριος εκτελεστής του θυμού του Θεού και θα εκδηλώσει ολοκληρωτικά την οργή του Θεού σε κάθε αποδοκιμασμένη κατάσταση, για να υλοποιήσει πλήρως το θυμό Του ενάντια στους πονηρούς που εκδηλώνουν το κακό αυτό συναίσθημα.

Apoc 12:17: «κα ργσθη δρκων π τ γυναικ κα πλθεν ποισαι πλεμον μετ τν λοιπν το σπρματος ατς τν τηροντων τς ντολς το θεο κα χντων τν μαρτυραν ησο. 18 Κα στθη π τν μμον τς θαλσσης.»

Ας υποθέσουμε ότι είστε στο δικαστήριο και καταθέτετε ως μάρτυρας ενάντια σε μια παγκόσμια εγκληματική οργάνωση. Αρχηγός της είναι ένας πολύ ευφυής, ισχυρός και αδίστακτος δολοφόνος. Πώς θα νοιώθατε βγαίνοντας από το δικαστήριο στο τέλος της ημέρας; Ασφαλής; Κάθε άλλο! Στην πραγματικότητα, θα είχατε βάσιμο λόγο να ζητάτε προστασία.

Αυτό το σενάριο δείχνει παραστατικά την κατάσταση των υπηρετών του Ιεχωβά, οι οποίοι δίνουν μαρτυρία με θάρρος υπέρ του Ιεχωβά και εκθέτουν με αφοβία τον πρώτιστο εχθρό Του, τον μοχθηρό Σατανά. Αλλά έχει κατορθώσει ο Σατανάς να φιμώσει το λαό του Θεού; Όχι! Αντιθέτως, εξακολουθεί να ακμάζει πνευματικά – γεγονός που αποδέχεται μία μόνο ερμηνεία: Ο Ιεχωβά παραμένει το καταφύγιο του λαού Του, «πραγματική κατοικία», ιδιαίτερα σε αυτές τις τελευταίες ημέρες (Psa 90:1, Hsa 54:14,17).

ΠΑΡΑΠΟΜΠΕΣ:

Apoc 11:18: 1Th 4:16  Heb 11:6  Apoc 14:13  Ho 12:10  Am 3:7  Mat 3:18  Rom 1:2  heb 1:1  Jas 5:10  1Pe 1:10  Psa 115:13  Act 26:22  Hsa 6:11  Jer 4:7  Jer 26:18  Mic 3:12  Ge 6:11  Psa 53:1  Jer 6:28  Jer 51:25  Sop 3:7

Apoc 12:17: Ge 3:15  Mat 24:9  Act 1:8  Apoc 1:9  Apoc 6:9

1) Η λ. Ὀργίζεσθε στο εδάφιο Eph 4:26 αποτελεί παραπομπή από σχετικό εδάφιο Εβρ. Γραφ. (Ο΄ Psa 4:4).

1) ΑΓΓΛΙΚΑ: Angry (Be), To Irritate, Wroth (Be).

Ὀργίζω, f. ίσω, Att. ιω, to excite or provoke to anger, to irritate, Aristoph. Vesp. 223; pas. ὀργίζομαι, to be angry, Eurip. Med. 129; Soph. Œd. T. 339; with dat. f. m. ὀργίσομαι, Att. ὀργιοῦμαι, Xen. Anab. vi, 1, 20; παροξύνω, synonymous, Demosth. 514, 10; 1. a. pas. ὠργίσθην, ης, η, part. ὀργισθείς, έντος, 1. f. pas. ὀργισθήσομαι, pf. pas. ὤργισμαι. See ὀργαίνω. Th. ὀργή.

2) ΛΑΤΙΝΙΚΑ: Incito, Irrito, Ira Accendo, Inflammo, Iram Facio, Vrascor, Ira Accendor, Irasci, Indignari, Miff, Iratus (sit), Ad Irritandum Dominum, Princeps (Esse).

3) ΓΕΡΜΑΝΙΚΑ: Miff, Wütend, irritieren, Zürner.

4) ΙΤΑΛΙΚΑ: Battibecco, Arrabbiato, Per Irritare.

5) ΓΑΛΛΙΚΑ: Fâcherie, Colère, D'irriter, Wroth De.

6) ΙΣΠΑΝΙΚΑ: Disgusto, Enojado, Para Irritar.

7) ΠΟΡΤΟΓΑΛΙΚΑ: Questiúncula, Zangado, Para Irrita.

8) ΟΛΛΑΝΔΙΚΑ: Ruzietje, Boos, Irriteren, Toornig.