Ευρετήριο

Ὀργή



ΡΙΖΑ: Αβεβαίου ετύμου, πιθ. < Ι.Ε. *WORG-, ετεροιωμ. βαθμ. του *WERG- "φουσκώνω από οργή".

ΕΡΜΗΝΕΙΑ: Θυμός, οργή, παραφορά, έξαψη.

ΟΜΟΡΡΙΖΑ: Ὀργίζω Mat 5:22, Παροργίζω Eph 6:4, Παροργισμός Eph 4:26, Ὀργίλος Tit 1:7.

ΣΥΝΩΝΥΜΑ: Θυμός Rom 2:8, Ἀγανακτῶ Mat 20:24, Ἀγανάκτησις 2Co 7:11, Ἐρεθίζω Col 3:21, Ἐκδίκησις Rom 12:19.

ΑΝΤΙΘΕΤΑ: Πραΰτης 1Co 4:21, 2Co 10:1, Gal 5:23, Πραΰς Mat 5:5, 11:29, Νωθρός Heb 5:11, 6:12.

ΓΡΑΜΜΑΤΙΚΕΣ ΠΑΡΑΤΗΡΗΣΕΙΣ: Ουσιαστικό α΄ κλίσης, θηλυκού γένους: Ὀργή, -ῆς.

Για αναλυτική μελέτη βλ. Αρχαιοελληνική Γραμματική ΤΑ ΟΝΟΜΑΤΑ ΟΥΣΙΑΣΤΙΚΑ.

ΤΥΠΟΙ ΤΟΥ ΟΥΣΙΑΣΤΙΚΟΥ ΣΤΟ ΚΕΙΜΕΝΟ:

1) Ὀργή: Ονομαστική ενικού.

2) Ὀργήν: Αιτιατική ενικού.

3) Ὀργῆς: Γενική ενικού.

ΑΞΙΟΣΗΜΕΙΩΤΑ ΕΔΑΦΙΑ:

Apoc 11:18: «κα τ θνη ργσθησαν, κα λθεν ργ σου κα καιρς τν νεκρν κριθναι κα δοναι τν μισθν τος δολοις σου τος προφταις κα τος γοις κα τος φοβουμνοις τ νομ σου, τος μικρος κα τος μεγλους, κα διαφθεραι τος διαφθεροντας τν γν.»

Η λ. ως ουσιαστικό του ρήματος θυμώνω σημαίνει οργίζομαι, καταλαμβάνομαι από θυμό. Έτσι το πρωτότυπο ΚΕΙΜ. των Ελληνικών Χριστιανικών Γραφών (Κ.Δ.) χρησιμοποιεί στα εδάφιά του τις λέξεις οργή και θυμός.

Στα πλαίσια αυτά, τόσο η οργή όσο και ο θυμός προκαλούνται κάτω από συνθήκες δυνατής, έντονης, νευρικής κίνησης. Τα έντονα αυτά ψυχικά συναισθήματα με εκδηλώσεις, ανάλογα, λόγου ή έργου και εν γένει αγανάκτησης, με βίαιη και απότομη συμπεριφορά, εκδηλώνονται από ένα εξοργισμένο πρόσωπο ή άτομο.

Επισημαίνεται ότι σε κάθε οργισμένη εκδήλωση αγανάκτησης δεν είναι απαραίτητο να υποκρύπτεται μνησικακία, μια πικρία αργή, νευρική, γνωστή ως «φούσκωμα». Εν τούτοις μπορεί να εκδηλωθεί με άμεσο ή έμμεσο τρόπο όπως ο Θεός εκδηλώνει το θυμό Του.

Ο θυμός Του στρέφεται εναντίον όσων παραβιάζουν τους ηθικούς νόμους, γι’ αυτό τίθενται κάτω από την οργή Του και λαμβάνουν για τον εαυτό τους «την πλήρη ανταπόδοση που τους αξίζει για την πλάνη τους».

Επίσης όλοι αυτοί υπόκεινται σε μια αποδοκιμασμένη διανοητική κατάσταση με αρρώστιες, έριδες, ξεπεσμό και θάνατο (Rom 1:18,24,27-32). Κλασικές περιπτώσεις εκδήλωσης οργής και θυμού αναφέρονται στα εδάφια της Γένεσης (Gen) 44:18 49:7.

Τέλος, επισημαίνεται ότι ο Ιησούς Χριστός είναι ο κύριος εκτελεστής του θυμού του Θεού και θα εκδηλώσει ολοκληρωτικά την οργή του Θεού σε κάθε αποδοκιμασμένη κατάσταση, για να υλοποιήσει πλήρως το θυμό Του ενάντια στους πονηρούς που εκδηλώνουν το κακό αυτό συναίσθημα.

Apoc 16:14,16: «εσν γρ πνεματα δαιμονων ποιοντα σημεα, κπορεεται π τος βασιλες τς οκουμνης λης συναγαγεν ατος ες τν πλεμον τς μρας τς μεγλης το θεο το παντοκρτορος.» «Κα συνγαγεν ατος ες τν τπον τν καλομενον βραϊστ ρμαγεδδν.»

Apoc 19:11-15: «Κα εδον τν ορανν νεγμνον, κα δο ππος λευκς κα καθμενος π ατν [καλομενος] πιστς κα ληθινς, κα ν δικαιοσν κρνει κα πολεμε. ο δ φθαλμο ατο [ς] φλξ πυρς, κα π τν κεφαλν ατο διαδματα πολλ, χων νομα γεγραμμνον οδες οδεν ε μ ατς, κα περιβεβλημνος μτιον βεβαμμνον αματι, κα κκληται τ νομα ατο λγος το θεο. Κα τ στρατεματα [τ] ν τ οραν κολοθει ατ φ πποις λευκος, νδεδυμνοι βσσινον λευκν καθαρν. κα κ το στματος ατο κπορεεται ομφαα ξεα, να ν ατ πατξ τ θνη, κα ατς ποιμανε ατος ν ῥάβδ σιδηρ, κα ατς πατε τν ληνν το ονου το θυμο τς ργς το θεο το παντοκρτορος»

Οι πολλές μορφές της αδικίας: Αρκεί να σκεφτεί κανείς μόνο τα πολλά χρήματα και τον τεράστιο χρόνο, που σπαταλιούνται στην παραγωγή πολεμικών όπλων και εφοδίων, και που τελικά προκαλούν εκατομμύρια άσκοπους θανάτους, ιδιαίτερα μεταξύ των νέων ανθρώπων. Όπως και τα κολοσσιαία ποσά που απαιτούν και επιζητούν οι, ποικίλης μορφής, «νόμιμες» και παράνομες απολαύσεις στα πλαίσια ιδιοτελών παρορμήσεων των ανθρώπων.

Όλα αυτά προκαλούν και εξάπτουν το δίκαιο θυμό του Δημιουργού Ιεχωβά Θεού. Για το λόγο αυτό Εκείνος έχει διορίσει τον Γιο Του για να διεξαγάγει έναν κατά πάντα δίκαιο πόλεμο εναντίον ολόκληρου αυτού του πονηρού συστήματος πραγμάτων, προκειμένου να τερματίσει οριστικά και τελεσίδικα τις αδικίες κάθε μορφής.

ΠΑΡΑΠΟΜΠΕΣ:

Apoc 6:17: Sop 1:18  Rom 2:5

Apoc 14:10: Psa 75:8  Apoc 11:18  Apoc 16:19

Apoc 16:19: Jer 25:15 Apoc 15:7

1) Η λ. Ὀργήν στο εδάφιο Col 3:8 περιλαμβάνεται σε μια απαρίθμηση αρετών (γνωστή και ως Αρετολογία) αλλά και παθών. Πρόκειται για ένα λογοτεχνικό χαρακτηριστικό του (πρωτότυπου) κειμένου των Χριστιανικών Ελληνικών Γραφών (Καινή Διαθήκη).

2) Η λ. Ὀργή στα εδάφια Rom 1:18 και Joh 3:36 συνοδεύεται με παράλειψη του άρθρου γεγονός το οποίο οφείλεται σε σημιτική επίδραση στη συντακτική εκφορά η οποία σημειωτέον εμφανίζεται και στις περιπτώσεις όπου το άρθρο χρησιμοποιείται και στα δύο ουσιαστικά.

3) Η λ. Ὀργῆς στο εδάφιο Mat 3:7 περιλαμβάνεται σε μια πρόταση η οποία διακρίνεται για τη «βραχύτητα της περιόδου» αυτής. Πρόκειται για ένα λογοτεχνικό χαρακτηριστικό της «Κοινής» Ελληνικής γλώσσας το οποίο περιλαμβάνεται στις Χριστιανικές Ελληνικές Γραφές (Καινή Διαθήκη).

1) ΑΓΓΛΙΚΑ: Anger, Indignation, Vengeance, Wrath.

Ὀργή, ῆς, , the working of the mind; the natural temperament of the mind; μεγαλήτορες ὀργαί, a generous disposition, Pind. Isth. v, 44; disposition, vehemence of mind, Soph. Œd. T. 1241; anger, choler, rage, Id. Phil. 368; character, inclination, temperament, Herodt. vi, 128; pl. manners, prevailing taste; propensity; ὀργῆς νοσούσης εἰσίν ἰατροί λόγοι, arguments are the physicians of a distempered mind, Æschyl. Prom. 386; ὡς ὀργῆς ἔχω, in the state of excitement in which I am, Soph. Œd. T. 345; arrogance; cruelty; ὀργῆς λήγειν and ἀνιέναι, to cease from or forego anger, Eurip. Med. 615; Aristoph. Ran. 90; ὀργῇ φέρειν τόν πόλεμον, to prosecute the war with an implacable spirit, Thucyd. i, 31; πρός ὀργήν, passionately; ὀργήν ἔχειν τινί, to be angry with any one; ὀργήν ποιεῖσθαι, to show one’s indignation; from the pf. ἔοργα, as if the working of the mind; ὀργή, also, Ion., pitch.

2) ΛΑΤΙΝΙΚΑ: Iram, indignationem, Vindicta, Ira, Indignatio.

3) ΓΕΡΜΑΝΙΚΑ: Wut, Empörung, Rache, Zorn.

4) ΙΤΑΛΙΚΑ: Rabbia, Indignazione, Vengeance, Ira.

5) ΓΑΛΛΙΚΑ: La Colère, L'indignation, La Vengeance.

6) ΙΣΠΑΝΙΚΑ: La Ira, La Indignación, La Venganza,.

7) ΠΟΡΤΟΓΑΛΙΚΑ: Raiva, Indignação, Vingança, Ira.

8) ΟΛΛΑΝΔΙΚΑ: Woede, Verontwaardiging, Vengeance, Toorn.