Ευρετήριο

Ἀστήρ



ΡΙΖΑ: < Α- προθεμ. + Ι.Ε. *STER- «διασκορπισμένος», πβ. σανσκρ. STAR-, λατ. STELLA (< *STER-LA), αγγλ. STAR. (Βλ. ΕΙΔ. ΧΑΡΑΚΤΗΡ. ΤΟΥ ΛΟΓΟΥ 1, 4 και 5).

ΕΡΜΗΝΕΙΑ: Αστήρ, άστρο, αστέρι, κάθε φωτεινό ουράνιο σώμα σφαιρικού συνήθως σχήματος. (Βλ. και ΕΙΔ. ΧΑΡΑΚΤΗΡ. ΤΟΥ ΛΟΓΟΥ).

ΟΜΟΡΡΙΖΑ: Ἄστρον Act 7:43, Ἀστραπή Mat 24:27, Ἀστράπτω Luk 17:24.

ΣΥΝΩΝΥΜΑ: Φῶς Mat 6:23, Φωστήρ Phl 2:15, Φώσφορος 2Pe 1:19, Φέγγος Mat 24:29, Φωτίζω Luk 11:36, Ἥλιοσ Mar 1:32, Σελήνη Mat 24:39.

ΑΝΤΙΘΕΤΑ: Σκότος 1Th 5:5.

ΓΡΑΜΜΑΤΙΚΕΣ ΠΑΡΑΤΗΡΗΣΕΙΣ: Ουσιαστικό γ΄ κλίσης αρσενικού γένους: Ἀστήρ, -έρος.

Για αναλυτική μελέτη βλ. Αρχαιοελληνική Γραμματική ΤΑ ΟΝΟΜΑΤΑ ΟΥΣΙΑΣΤΙΚΑ.

ΤΥΠΟΙ ΤΟΥ ΟΥΣΙΑΣΤΙΚΟΥ ΣΤΟ ΚΕΙΜΕΝΟ:

1) Ἀστέρα: Αιτιατική ενικού.

2) Ἀστέρας: Αιτιατική πληθυντικού.

3) Ἀστέρες: Ονομαστική πληθυντικού (βλ. ΕΙΔ. ΧΑΡΑΚΤ. ΤΟΥ ΛΟΓΟΥ 2, 3).

4) Ἀστέρος: Γενική ενικού.

5) Ἀστέρων: Γενική πληθυντικού.

6) Ἀστήρ: Ονομαστική ενικού.

ΕΞΕΙΚΟΝΙΣΤΙΚΗ ΛΕΚΤΙΚΗ ΦΡΑΣΕΟΛΟΓΙΑ:

Apoc 1:20: «τὸ μυστήριον τῶν ἑπτὰ ἀστέρων οὓς εἶδες ἐπὶ τῆς δεξιᾶς μου καὶ τὰς ἑπτὰ λυχνίας τὰς χρυσᾶς· οἱ ἑπτὰ ἀστέρες ἄγγελοι τῶν ἑπτὰ ἐκκλησιῶν εἰσιν καὶ αἱ λυχνίαι αἱ ἑπτὰ ἑπτὰ ἐκκλησίαι εἰσίν.».

Ο Ιωάννης είδε τον Ιησού ανάμεσα σε εφτά χρυσούς λυχνοστάτες, με εφτά άστρα στο δεξί του χέρι. (Apoc 1:12, 13, 16) Ο Ιησούς δίνει τώρα την εξήγηση: «Όσο για το ιερό μυστικό των εφτά άστρων που είδες πάνω στο δεξί μου χέρι και των εφτά χρυσών λυχνοστατών: Τα εφτά άστρα σημαίνουν τους αγγέλους των εφτά εκκλησιών, και οι εφτά λυχνοστάτες σημαίνουν εφτά εκκλησίες» (Apoc 1:20.6).

Τα «άστρα» είναι «οι άγγελοι των εφτά εκκλησιών». Στην Αποκάλυψη, τα άστρα μερικές φορές συμβολίζουν κατά γράμμα αγγέλους, αλλά είναι απίθανο να χρησιμοποιούσε ο Ιησούς έναν ανθρώπινο συγγραφέα για να γράψει προς τα αόρατα πνευματικά πλάσματα. Έτσι λοιπόν, τα «άστρα» πρέπει να είναι οι ανθρώπινοι επίσκοποι, δηλαδή πρεσβύτεροι, των εκκλησιών, οι οποίοι θεωρούνται αγγελιοφόροι του Ιησού. Τα αγγέλματα απευθύνονται στα άστρα, επειδή αυτά είναι υπεύθυνα για την επίβλεψη του ποιμνίου του Ιεχωβά (Act 20:28.7).

Αφού ο Ιησούς απευθύνεται σε έναν μόνο «άγγελο» σε κάθε εκκλησία, μήπως αυτό σημαίνει ότι κάθε εκκλησία έχει έναν μόνο πρεσβύτερο; Όχι. Από την εποχή του Παύλου κιόλας, η εκκλησία της Εφέσου είχε αρκετούς πρεσβυτέρους, όχι μόνο έναν. (Apoc 2:1· Act 20:17) Άρα λοιπόν, στις ημέρες του Ιωάννη, όταν στάλθηκαν τα αγγέλματα προς τα εφτά άστρα για να διαβαστούν στις εκκλησίες (περιλαμβανομένης και εκείνης στην Έφεσο), τα άστρα πρέπει να αντιπροσώπευαν όλους όσους υπηρετούσαν στα πρεσβυτέρια μέσα στη χρισμένη εκκλησία του Ιεχωβά Θεού.

Με όμοιο τρόπο, οι επίσκοποι διαβάζουν σήμερα στις εκκλησίες τους τις επιστολές που λαβαίνουν από το Κυβερνών Σώμα, το οποίο αποτελείται από χρισμένους επισκόπους που υπηρετούν υπό την ηγεσία του Ιησού. Τα τοπικά πρεσβυτέρια πρέπει να φροντίζουν ώστε οι εκκλησίες τους να ακολουθούν τις συμβουλές του Ιησού. Φυσικά, οι συμβουλές έχουν σκοπό να ωφελήσουν, όχι μόνο τους πρεσβυτέρους, αλλά όλους όσους είναι συνταυτισμένοι με τις εκκλησίες. (Βλέπε Apoc 2:11α.8).

Εφόσον ο Ιησούς είναι η Κεφαλή της εκκλησίας, κατάλληλα λέγεται ότι οι πρεσβύτεροι βρίσκονται στο δεξί του χέρι, δηλαδή υπό τον έλεγχο και την κατεύθυνσή του. (Kol 1:18) Αυτός είναι ο Αρχιποιμένας και εκείνοι είναι υποποιμένες.—1Pe 5:2-4.9 Οι εφτά λυχνοστάτες είναι οι εφτά εκκλησίες στις οποίες ο Ιωάννης απευθύνει το βιβλίο της Αποκάλυψης: η Έφεσος, η Σμύρνη, η Πέργαμος, τα Θυάτειρα, οι Σάρδεις, η Φιλαδέλφεια και η Λαοδίκεια. Γιατί συμβολίζονται οι εκκλησίες με λυχνοστάτες; Επειδή οι Χριστιανοί, είτε ως άτομα είτε συλλογικά ως εκκλησίες, πρέπει να αφήνουν «το φως τους να λάμπει μπροστά στους ανθρώπους» μέσα σε αυτόν το σκοτεινό κόσμο. (Mat 5:14-16) Επιπρόσθετα, οι λυχνοστάτες συγκαταλέγονταν στον εξοπλισμό του ναού του Σολομώντα.

Ο χαρακτηρισμός των εκκλησιών ως λυχνοστατών πιθανώς θα υπενθύμιζε στον Ιωάννη ότι, με μεταφορική έννοια, η κάθε τοπική εκκλησία των χρισμένων είναι «ναός του Θεού», κατοικία για το πνεύμα του Θεού. (1Co 3:16) Επιπλέον, στην αντιτυπική διευθέτηση του Ιουδαϊκού ναού, τα μέλη της εκκλησίας των χρισμένων υπηρετούν ως «βασιλικό ιερατείο» στη διευθέτηση του μεγάλου πνευματικού ναού του Ιεχωβά, στην οποία ο Ιησούς είναι ο Αρχιερέας και ο Ιεχωβά κατοικεί προσωπικά στα ουράνια Άγια των Αγίων (1Pe 2:4, 5, 9· Εβραίους 3:1· 6:20· 9:9-14, 24).

Apoc 22:16: «Ἐγὼ Ἰησοῦς ἔπεμψα τὸν ἄγγελόν μου μαρτυρῆσαι ὑμῖν ταῦτα ἐπὶ ταῖς ἐκκλησίαις. ἐγώ εἰμι ἡ ῥίζα καὶ τὸ γένος Δαυίδ, ὁ ἀστὴρ ὁ λαμπρὸς ὁ πρωϊνός.». Μετά τον Ιεχωβά, μιλάει ο Ιησούς. Απευθύνει ενθαρρυντικά λόγια προς τους αναγνώστες της Αποκάλυψης που έχουν δίκαιη καρδιά, λέγοντας: «Εγώ, ο Ιησούς, έστειλα τον άγγελό μου να δώσει μαρτυρία σε εσάς σχετικά με αυτά τα πράγματα για τις εκκλησίες. Εγώ είμαι η ρίζα και ο απόγονος του Δαβίδ, και το λαμπρό πρωινό άστρο». (Apoc 22:16) Ναι, αυτά τα λόγια είναι πρωτίστως «για τις εκκλησίες». Αυτό είναι πρώτα από όλα ένα άγγελμα για την εκκλησία των χρισμένων Χριστιανών στη γη. Όλα όσα περιέχονται στην Αποκάλυψη απευθύνονται πρωτίστως στους χρισμένους Χριστιανούς που θα κατοικήσουν στη Νέα Ιερουσαλήμ. Μέσω αυτής της εκκλησίας, το μεγάλο πλήθος έχει επίσης το προνόμιο να αποκτήσει κατανόηση αυτών των πολύτιμων προφητικών αληθειών (Joh 17:18-21.10).

Στον Ιησού Χριστό ανατέθηκε να μεταβιβάσει την Αποκάλυψη στον Ιωάννη και μέσω αυτού στην εκκλησία. Ο Ιησούς είναι και «η ρίζα και ο απόγονος του Δαβίδ». Από σαρκικής πλευράς καταγόταν από τον Δαβίδ και έτσι έχει τα κατάλληλα προσόντα να είναι Βασιλιάς της Βασιλείας του Ιεχωβά. Επίσης, θα γίνει «Αιώνιος Πατέρας» του Δαβίδ, και επομένως «ρίζα» του Δαβίδ. (Hsa 9:6· 11:1, 10) Αυτός είναι ο μόνιμος, αθάνατος Βασιλιάς της γραμμής του Δαβίδ, εκπληρώνοντας έτσι τη διαθήκη που έκανε ο Ιεχωβά με τον Δαβίδ, και είναι «το λαμπρό πρωινό άστρο» που προλέχθηκε στις ημέρες του Μωυσή. (Num 24:17· Psa 89:34-37) Αυτός είναι το «άστρο της ημέρας» που ανατέλλει, κάνοντας την ημέρα να χαράξει. (2Pe 1:19) Όλα τα τεχνάσματα της μεγάλης εχθράς, της Βαβυλώνας της Μεγάλης, δεν κατάφεραν να εμποδίσουν αυτή την ένδοξη ανατολή.

ΠΑΡΑΠΟΜΠΕΣ:

Apoc 1:16: Apoc 1:20

Apoc 1:20: Apoc 1:16

Apoc 2:28: Num 24:17 Apoc 22:16

Apoc 3:1: Apoc 1:16

Apoc 9:1: Num 24:17  Apoc 22:16

Apoc 22:16: Num 24:17  Apoc 2:28

Apoc 12:4: Gen 6:2  Job 38:7  2Co 11:15

1) Αναφέρεται το παράγωγο Ἀστερόεις (γεμάτο άστρα) από το Ι.Ε. *-WENT- που χρησιμοποιείται για το σχηματισμό επιθέτων.

2) Η λ. Ἀστέρες στο εδάφιο Mat 24:29 αποτελεί παραπομπή από σχετικό εδάφιο Εβρ. Γραφ. (Ο΄ Joe 2:31).

3) Η λ. Ἀστέρες στο εδάφιο Mar 13:24 αποτελεί παραπομπή από σχετικό εδάφιο Εβρ. Γραφ. (Ο΄ Hsa 34:4).

4) Η σύνθετη αυτή λ. Ἀστήρ (βλ. ΡΙΖΑ) αποτελεί (ως σύνθεση) ένα από τα γνωρίσματα της «Κοινής» Ελληνικής γλώσσας τα οποία περιλαμβάνονται στις Χριστιανικές Ελληνικές Γραφές (Καινή Διαθήκη).

ΕΒΔΟΜΗΚΟΝΤΑ (Ο'): Gen 22:17, Amo 5:26.

1) α) ΑΓΓΛΙΚΕΣ ΛΕΞΕΙΣ ΜΕ ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΡΙΖΑ: Aster, Asteria, Asterisk, Asterism, Asterismal, Asteroid, Asteroidal, Astral, Asterognosis.

β) ΑΓΓΛΙΚΑ: Star.

Ἀστήρ, έρος, , a star; any luminary, any meteor, Il.; dat. pl. ἄστρασι; a marine animal of the molluscous class, called a starfish; a kind of singing bird; a star-like flower called aster; also Samian clay or earth.

2) ΛΑΤΙΝΙΚΑ: Stella, Astrum, Sidus.

3) ΓΕΡΜΑΝΙΚΑ: Stern.

4) ΙΤΑΛΙΚΑ: Stella.

5) ΓΑΛΛΙΚΑ: Étoile.

6) ΙΣΠΑΝΙΚΑ: Estrella.

7) ΠΟΡΤΟΓΑΛΙΚΑ: Estrela.

8) ΟΛΛΑΝΔΙΚΑ: Ster.