Ευρετήριο

Ἀρχή



ΡΙΖΑ: < ΑΡΧΩ (βλ.λ.)

ΕΡΜΗΝΕΙΑ:

1) Έναρξη, αρχή, η πρώτη αιτία.

2) Αρχή, εξουσία.

ΟΜΟΡΡΙΖΑ: Ἄρχω Mar 10:42, Ἄρχομαι Luk 3:23, Ἐνάρχομαι Phl 1:6, Ἄρχων Luk 12:58, Ἀρχηγός Act 3:15, Πολιτάρχης Act 17:6, Ἀρχαῖος Mat 5:21, Ἀρχιτρίκλινος Joh 2:8, Ἀπαρχή 1Co 15:20, 2Th 2:13.

ΣΥΝΩΝΥΜΑ: Γωνία Mat 6:5, Ἀκρογωνιαῖος 1Pe 2:6, Πρῶτος Mar 6:21, Πρῶτον Mat 8:21, Ἡγοῦμαι 2Pe 1:13, 3:9, Ἀρχιποιμήν 1Pe 5:4, Ἀρχιτελώνης Luk 19:2, Ἐξουσία Mat 7:29, 8:9, 9:6, Κράτος Luk 1:51, Eph 1:19, Πρωτότοκος Luk 2:7, Προΐστημι Rom 12:2, Ἀρχιτρίκλινος Joh 2:8,9, Ἀρχιερεύς Heb 2:17, 3:1.

ΑΝΤΙΘΕΤΑ: Τέλος Mat 10:22, 26:58, Ἔσχατος Mat 12:45, 19:30.

ΓΡΑΜΜΑΤΙΚΕΣ ΠΑΡΑΤΗΡΗΣΕΙΣ: Ουσιαστικό α΄ κλίσης, θηλυκού γένους: Ἀρχή, -ῆς.

Για αναλυτική μελέτη βλ. Αρχαιοελληνική Γραμματική ΤΑ ΟΝΟΜΑΤΑ ΟΥΣΙΑΣΤΙΚΑ.

ΤΥΠΟΙ ΤΟΥ ΟΥΣΙΑΣΤΙΚΟΥ ΣΤΟ ΚΕΙΜΕΝΟ:

1) Ἀρχαί: Ονομαστική πληθυντικού.

2) Ἀρχαῖς: Δοτική πληθυντικού.

3) Ἀρχάς: Αιτιατική πληθυντικού.

4) Ἀρχή: Ονομαστική ενικού.

5) Ἀρχή: Δοτική ενικού.

6) Ἀρχήν: Αιτιατική ενικού.

7) Ἀρχῆς: Γενική ενικού.

ΠΑΡΑΛΛΗΛΕΣ ΣΥΜΦΡΑΖΟΜΕΝΕΣ ΕΚΦΡΑΣΕΙΣ:

Σε ποιον αποδίδονται οι τίτλοι «το Άλφα και το Ωμέγα» και «ο Πρώτος και ο Τελευταίος»; Ο τίτλος «το Άλφα και το Ωμέγα» εφαρμόζεται στον Ιεχωβά, τονίζοντας ότι δεν υπήρχε παντοδύναμος Θεός πριν από αυτόν και ότι δεν θα υπάρξει κανείς έπειτα από αυτόν. Εκείνος είναι «η αρχή και το τέλος». (Apoc 21:6, 22:13)

Παρότι ο Ιεχωβά Θεός αποκαλείται «ο πρώτος και ο τελευταίος» στο εδάφιο Apoc 22:13, με την έννοια ότι δεν υπάρχει κανείς πριν ή έπειτα από αυτόν, τα συμφραζόμενα του πρώτου κεφαλαίου της Αποκάλυψης δείχνουν ότι ο τίτλος «ο Πρώτος και ο Τελευταίος» εκεί εφαρμόζεται στον Ιησού Χριστό. Εκείνος ήταν ο πρώτος άνθρωπος που αναστήθηκε σε αθάνατη πνευματική ζωή και ο τελευταίος που έλαβε τέτοια ανάσταση προσωπικά από τον Ιεχωβά Θεό. —Col 1:18.

ΑΞΙΟΣΗΜΕΙΩΤΑ ΕΔΑΦΙΑ:

Apoc 22:17: «Κα τ πνεμα κα νμφη λγουσιν· ρχου. κα κοων επτω· ρχου. κα διψν ρχσθω, θλων λαβτω δωρ ζως δωρεν.»

Υποκινούμενοι από το Πνεύμα του Θεού, οι Χριστιανοί απευθύνουν σήμερα τη ζωοσωτήρια πρόσκληση του Ιεχωβά σε «όποιον θέλει» να δεχτεί το νερό της ζωής. Οι χρισμένοι Χριστιανοί αναλαμβάνουν την ηγεσία σε αυτό. Αλλά και όσοι ανήκουν στα άλλα πρόβατα συμμετέχουν στην επίδοση αυτής της πρόσκλησης. Και οι δύο τάξεις συνεργάζονται με το ίδιο Άγιο Πνεύμα για την επιτέλεση αυτού του έργου.

Τα μέλη και των δύο τάξεων έχουν συμβολίσει την αφιέρωσή τους στον Ιεχωβά με το βάφτισμά τους «στο όνομα του Πατέρα και του Γιου και του Αγίου Πνεύματος» (Mat 28:19).

Και όλοι τους δέχονται πρόθυμα την επίδραση του Πνεύματος του Θεού στη ζωή τους, επιτρέποντάς του να παράγει μέσα τους τον καρπό του (Gal 5:22,23).

Όπως οι χρισμένοι, έτσι και τα άλλα πρόβατα αφήνουν το Πνεύμα του Θεού να τους βοηθάει. Με τη βοήθειά του κάνουν το καλύτερο που μπορούν για να ανταποκρίνονται στις απαιτήσεις του Ιεχωβά σχετικά με την αγιότητα (2Co 7:1, Apoc 7:9,14).

Apoc 3:14: «Κα τ γγλ τς ν Λαοδικείᾳ κκλησας γρψον· Τδε λγει μν, μρτυς πιστς κα ληθινς, ρχ τς κτσεως το θεο»

Ο Ιεχωβά Θεός είναι από κάθε άποψη πλήρης και αυτάρκης και δεν του λείπει απολύτως τίποτα που θα μπορούσε να του προμηθεύσει κάποιος άλλος.

Η αγάπη Του, μια ενεργή ιδιότητα του Ίδιου, τον υποκίνησε φυσιολογικά να θέλει να μοιραστεί τις χαρές της ζωής με νοήμονα πλάσματα τα οποία θα μπορούσαν να εκτιμήσουν ένα τέτοιο τεράστιας σημασίας και μεγαλειώδες δώρο.

Επισημαίνεται ότι «η Αρχή της δημιουργίας (κτίσεως) του Θεού» ήταν ο Μονογενής Του Υιός. Κατόπιν ο Ιεχωβά Θεός χρησιμοποίησε αυτόν τον Δεξιοτέχνη Εργάτη πορκειμένου να φέρει σε ύπαρξη όλα τα άλλα πράγματα της δημιουργίας, ξεκινώντας από τους αγγέλους (Job 38:4,7, Col 1:16).

Σημειώνεται ότι οι άγγελοι, ως ισχυρά πνεύματα, προικισμένα με ελευθερία, νοημοσύνη και αισθήματα είχαν την ευκαιρία ν’ αναπτύξουν δικούς τους δεσμούς αγάπης, το ένα με το άλλο και πάνω απ’ όλα με τον Ιεχωβά Θεό (2Co 3:17). Κατά συνέπεια αγάπησαν επειδή πριν αγαπήθηκαν.

ΠΡΟΣΔΙΟΡΙΣΤΙΚΕΣ ΛΕΞΕΙΣ-ΕΚΦΡΑΣΕΙΣ:

Apoc 21:6: «κα επν μοι· γγοναν. γμι] τ λφα κα τ , ρχ κα τ τλος. γ τ διψντι δσω κ τς πηγς το δατος τς ζως δωρεν.»

Η λ. κατ’ αρχάς εννοιολογικά αναφέρεται σε μια κατάσταση έναρξης ή αφετηρίας, ως ένα πρώτο σημείο από το οποίο ξεκινάει τοπικά ή χρονικά κάποια ενέργεια, μια ενέργεια ή ένα γεγονός. Είναι γνωστή και η πρώτη αιτία ή ως αρχή ενός τέλους. Εννοιολογικά μπορεί κανείς να τη βρει στα συνώνυμα: αφετηρία, ρίζα, πηγή, θεμέλιο, προϋπόθεση. Με το επίρρημα ἀρχικῶς (αρχικά) σημαίνει «κατ’ αρχάς» (στην αρχή). Τέλος το ρήμα ἄρχω (ετυμ.) ταυτίζεται με κορυφαίες λ. στο ΚΕΙΜ, όπως Αρχηγός, Αρχιερεύς, Άρχιππος, Αρχιποιμήν, Αρχισυνάγωγος, Αρχιτέκτων, Αρχιτελώνης, Αρχιτρίκλινος και Άρχων.

Είναι ενδιαφέρον να υπογραμμιστεί εδώ ότι ο Ιησούς Χριστός ως ο μόνος Ιερεύς (Heb 7:7) και Αρχιερεύς (Heb 6:20) έχει ένα σώμα υφιερέων που θα είναι συμβασιλείς στη Βασιλεία Του (Rom 8:17). Αυτοί είναι γνωστοί ως «βασιλείου ιεράτευμα» (1Pe 2:9). Το βασιλικό αυτό ιερατείο παρουσιάζεται στην Αποκάλυψη (Apoc 5:9,10) να ψάλλουν ένα νέο ύμνο: «κα δουσιν δν καινν λγοντες· ξιος ε λαβεν τ βιβλον κα νοξαι τς σφραγδας ατο, τι σφγης κα γρασας τ θε ν τ αματ σου κ πσης φυλς κα γλσσης κα λαο κα θνους κα ποησας ατος τ θε μν βασιλεῖς κα ερες, κα βασιλεσουσιν π τς γς.». Σ’ ένα ίδιο όραμα αναφέρεται ότι αυτοί αριθμούν 144.000 άτομα: «Κα εδον, κα δο τ ρνον στς π τ ρος Σιν κα μετ ατο κατν τεσσερκοντα τσσαρες χιλιδες χουσαι τ νομα ατο κα τ νομα το πατρς ατο γεγραμμνον π τν μετπων ατν. κα κουσα φωνν κ το ορανο ς φωνν δτων πολλν κα ς φωνν βροντς μεγλης, κα φων ν κουσα ς κιθαρδν κιθαριζντων ν τας κιθραις ατν. κα δουσιν [ς] δν καινν νπιον το θρνου κα νπιον τν τεσσρων ζων κα τν πρεσβυτρων, κα οδες δνατο μαθεν τν δν ε μ α κατν τεσσερκοντα τσσαρες χιλιδες, ο γορασμνοι π τς γς. οτο εσιν ο μετ γυναικν οκ μολνθησαν, παρθνοι γρ εσιν, οτοι ο κολουθοντες τ ρνίῳ που ν πγ. οτοι γορσθησαν π τν νθρπων παρχ τ θε κα τ ρνίῳ…» (Apoc 14:1-4 – βλ. και Jas 1:18). Στο ίδιο κεφάλαιο (14) δίνεται η προειδοποίηση για το σημάδι του θηρίου και καταδεικνύεται ότι η απόρριψη αυτού του σημαδιού «περιλαμβάνει υπομονή για τους αγίους» (Apoc 14:9-12). Τέλος αυτοί οι 144.000 αγορασμένοι από τη γη είναι εκείνοι οι οποίοι υπομένουν πιστά, οι οποίοι έρχονται στη ζωή καθώς είχαν πεθάνει και βασιλεύουν με τον Χριστό. Αυτοί θα είναι ιερείς του Θεού και του Χριστού και θα βασιλέψουν μαζί του τα χίλια χρόνια.

Επισημαίνεται ότι οι Αρχιερατικές υπηρεσίες του Ιησού Χριστού τους φέρνουν σ’ αυτή την ένδοξη θέση ως «βασιλείς και ιερείς» (Apoc 20:4-6).

ΠΑΡΑΠΟΜΠΕΣ:

Apoc 3:14: Col 4:16  2Col 1:20  Heb 3:6  Apoc 1:5  Joh 1:14  Apoc 19:11  Joh 18:37  1Ti 6:13  Pro 8:22  Col 1:15

Apoc 21:6: Apoc 1:8  Apoc 22:13  Psa 36:9  Hsa 55:1  Apoc 7:17  Apoc 22:1

Apoc 22:13: Hsa 44:6  Apoc 1:8  Apoc 21:6  Hsa 48:12

1) Η λ. Ἀρχή στην αρχαία ελληνική γραμματεία ήταν ομόρριζος με το ρήμα άρχω (άρχεσθαι και εμπεριέχεται η σημασία του αρχίζω, διοικώ, ρυθμίζω.

2) Η λ. Ἀρχάς στο εδάφιο Heb 1:109 αποτελεί παραπομπή από σχετικό εδάφιο Εβρ. Γραφ. (Ο΄ Psa 102:15-26).

1) α) ΑΓΓΛΙΚΕΣ ΛΕΞΕΙΣ ΜΕ ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΡΙΖΑ: Archae.

β) ΑΓΓΛΙΚΑ: Beginning, Corner, Estate, First, Magistrate, Power, Principality, Principles, Rule, Ruler.

Ἀρχή, ῆς, , a beginning, commencement, first cause or occasion, origin, source; foundation; τὰς ἀρχὰς καὶ τὰς ὑποθέσεις τῶν πραξέων, the principles and foundations of actions, Dem. Olynth. I, 4; also the extremity, whether beginning or end; the end of a rope, Herodt. iv, 60; Eurip. Hippol. 759; corner of a sheet, Acts x, 11; authority, power; the first place or office; sovereignty, empire; by the tragedians, in plur. commands; the government, the magistracy or persons exercising authority in a state; also ἀρχή, a magistrate, like the Latin potestas, in Juven. Satir. x, and, as we say, an authority, and ἀρχαί, the authorities; ἐξ ἀρχῆς, from the beginning; from the first, from of old; κατ’ ἀρχάς, in the beginning, at first, Herodt. iii, 153; ἐν ἀρχῇ, in the beginning, John I, 1; also ἀρχήν, without an article used adverbially, at first, originally, formerly, Herodt.; when accompanied with a negative particle, it may be rendered by wholly, or altogether; εἰς τὴν ἀρχὴν κατέστησαν, they raised themselves to power, Lys.; τὰ παραγγελλόμενα ὑπὸ τῆς μεγίστης ἀρχῆς, the things commanded by the supreme authority, Xen. Cyr. I, 2, 5; ἀρχαί, plur. elements, first principles, used like στοιχεῖα.

2) ΛΑΤΙΝΙΚΑ: Initium, Origo Initium, Principium, Exordium, Inchoatio.

3) ΓΕΡΜΑΝΙΚΑ: Beginning, First, Principles, Regel.

4) ΙΤΑΛΙΚΑ: All'inizio, In primo luogo, Principi, Regola.

5) ΓΑΛΛΙΚΑ: Début, D'abord, Les principes, La règle.

6) ΙΣΠΑΝΙΚΑ: Comienzo, En primer lugar, Los principios, De reglas.

7) ΠΟΡΤΟΓΑΛΙΚΑ: Início, Primeiro, Princípios, Regras.

8) ΟΛΛΑΝΔΙΚΑ: Begin, De eerste plaats, Principes, Rule.