Ευρετήριο

Ἀποκάλυψις



ΡΙΖΑ: < ΑΠΟ + ΚΑΛΥΠΤΩ, (βλ. ΕΙΔ. ΧΑΡΑΚΤΗΡ. ΤΟΥ ΛΟΓΟΥ 4 και 5) (βλ.λ. Καλύπτω).

ΕΡΜΗΝΕΙΑ: Φανέρωση, αποκάλυψη, ξεσκέπασμα, γνωστοποίηση.

ΟΜΟΡΡΙΖΑ: Ἀπό Mat 5:29, 30, Καλύπτω Mat 10:26, 2Co 4:3, Ἀποκαλύπτω Mat 10:26, 11:25.

ΣΥΝΩΝΥΜΑ: Παρουσία Mat 24:3,27, Ἐπιφάνεια 2Th 2:8, 2Ti 1:10, 4:1, Tit 2:13, Φανέρωσις 1Co 12:7, Φανερός 1Ti 4:15, Ἐμφανής Act 10:40, Ἄδηλος Luk 11:44, Ἔλευσις Act 7:52, Εἴσοδος Act 13:24, Φῶς Mat 5:14, 16, Φωτισμός 2Co 4:4, 6, Φέγγος Mar 13:24, Λαμπάς Mat 25:1,3, Λύχνος Mat 6:22, 2Pe 1:19.

ΑΝΤΙΘΕΤΑ: Σκοτία Joh 1:5, 1Jo 1:5, 2:8, Σκοτίζομαι Mat 24:29, Συγκαλύπτομαι Luk 12:2, Τυφλώνω Joh 12:40, 2Co 4:4, Ἀποκρύπτω Luk 10:21, 1Co 2:7, Eph 3:9, Κάλυμμα 2Co 3:13,14,15,16.

ΓΡΑΜΜΑΤΙΚΕΣ ΠΑΡΑΤΗΡΗΣΕΙΣ: Ουσιαστικό γ΄ κλίσης, θηλυκού γένους: Ἀποκάλυψις, -εως.

Για αναλυτική μελέτη βλ. Αρχαιοελληνική Γραμματική ΤΑ ΟΝΟΜΑΤΑ ΟΥΣΙΑΣΤΙΚΑ.

ΤΥΠΟΙ ΤΟΥ ΟΥΣΙΑΣΤΙΚΟΥ ΣΤΟ ΚΕΙΜΕΝΟ:

1) Ἀποκαλύψει: Δοτική ενικού.

2) Ἀποκαλύψεις: Ονομαστική πληθυντικού.

3) Ἀποκαλύψεων: Γενική πληθυντικού.

4) Ἀποκαλύψεως: Γενική ενικού.

5) Ἀποκάλυψιν: Αιτιατική ενικού.

6) Ἀποκάλυψις: Ονομαστική ενικού.

ΕΞΕΙΚΟΝΙΣΤΙΚΗ ΛΕΚΤΙΚΗ ΦΡΑΣΕΟΛΟΓΙΑ:

Αποκάλυψις (Apoc 1:1)

«Ἀποκάλυψις Ἰησοῦ Χριστοῦ ἣν ἔδωκεν αὐτῷ ὁ θεὸς δεῖξαι τοῖς δούλοις αὐτοῦ ἃ δεῖ γενέσθαι ἐν τάχει, καὶ ἐσήμανεν ἀποστείλας διὰ τοῦ ἀγγέλου αὐτοῦ τῷ δούλῳ αὐτοῦ Ἰωάννῃ,».

Αλλά τι είναι στην πραγματικότητα η αποκάλυψη; Μολονότι κάποια λεξικά την ορίζουν ως «επικείμενη παγκόσμια καταστροφή», η λέξη του πρωτότυπου ελληνικού κειμένου ἀποκάλυψις βασικά σημαίνει «ξεσκέπασμα» ή «φανέρωση». Έτσι λοιπόν, είναι κατάλληλο που το τελευταίο βιβλίο της Γραφής ονομάζεται «Αποκάλυψη». Εδώ δεν βρίσκουμε ένα απλό μοιρολατρικό μήνυμα παγκόσμιας καταστροφής, αλλά τη φανέρωση θεϊκών αληθειών, οι οποίες πρέπει να οικοδομούν λαμπρή ελπίδα και ασάλευτη πίστη στην καρδιά μας.

Διδασκαλία - Πλάνη (Apoc 2:20)

Όταν ο Ιωάννης έγραψε την Αποκάλυψη, η Χριστιανοσύνη ήταν πάνω από 60 ετών. Στο ξεκίνημά της, είχε αντέξει 40 χρόνια συνεχούς εναντίωσης από τον Ιουδαϊσμό. Τελικά, το Ιουδαϊκό σύστημα δέχτηκε ένα θανάσιμο πλήγμα το 70 Κ.Χ. όταν οι αμετανόητοι Ιουδαίοι έχασαν την εθνική τους ταυτότητα και αυτό που ουσιαστικά είχε γίνει είδωλο για τους ίδιους—το ναό στην Ιερουσαλήμ.

Ωστόσο, ο απόστολος Παύλος είχε προείπει ότι ανάμεσα στους χρισμένους Χριστιανούς θα λάβαινε χώρα κάποια αποστασία, και τα αγγέλματα του Ιησού δείχνουν ότι όταν ο Ιωάννης βρισκόταν σε προχωρημένη ηλικία αυτή η αποστασία είχε ήδη αρχίσει να αναπτύσσεται. Ο Ιωάννης ήταν ο τελευταίος από εκείνους που ενεργούσαν ως ανασταλτικός παράγοντας σε αυτή την ολομέτωπη προσπάθεια που έκανε ο Σατανάς για να διαφθείρει το σπέρμα της γυναίκας. (2Th 2:3-12· 2Pe 2:1-3· 2Jo 7-11) Συνεπώς, ήταν ο κατάλληλος καιρός για να γράψει ο Αρχιποιμένας του Ιεχωβά προς τους πρεσβυτέρους των εκκλησιών, προειδοποιώντας σχετικά με τις τάσεις που αναπτύσσονταν και παροτρύνοντας εκείνους που είχαν δίκαιη καρδιά να στέκονται σταθεροί υπέρ της δικαιοσύνης.

Δεν γνωρίζουμε πώς ανταποκρίθηκαν οι εκκλησίες το 96 Κ.Χ. στα αγγέλματα του Ιησού. Εκείνο όμως που γνωρίζουμε είναι ότι μετά το θάνατο του Ιωάννη η αποστασία αναπτύχθηκε γρήγορα. Οι «Χριστιανοί» έπαψαν να χρησιμοποιούν το όνομα του Ιεχωβά και στα Βιβλικά χειρόγραφα το αντικατέστησαν με το «Κύριος» ή «Θεός». Ήδη τον τέταρτο αιώνα, το ψεύτικο δόγμα της Τριάδας είχε διεισδύσει στις εκκλησίες. Την ίδια περίοδο, υιοθετήθηκε η αντίληψη περί αθανασίας της ψυχής. Τελικά, ο Ρωμαίος Αυτοκράτορας Κωνσταντίνος χορήγησε την επιδοκιμασία του Κράτους στη «Χριστιανική» θρησκεία και αυτό οδήγησε στην ανάπτυξη του Χριστιανικού κόσμου, όπου η Εκκλησία και το Κράτος ένωσαν τις δυνάμεις τους σε μια διακυβέρνηση χιλίων ετών. Ήταν εύκολο να γίνει κανείς «Χριστιανός» αυτού του νέου τύπου. Ολόκληρες φυλές προσάρμοσαν τις προηγούμενες ειδωλολατρικές τους πεποιθήσεις σύμφωνα με διάφορες παραλλαγές αυτής της θρησκείας. Πολλοί από τους ηγέτες του Χριστιανικού κόσμου έγιναν καταπιεστικοί πολιτικοί τύραννοι επιβάλλοντας τις αποστατικές τους ιδέες με το σπαθί.

Οι αποστάτες Χριστιανοί αγνόησαν εντελώς τα λόγια του Ιησού προς τις εφτά εκκλησίες. Ο Ιησούς είχε προειδοποιήσει τους Εφεσίους να ανακτήσουν την αγάπη που είχαν στην αρχή. (Apoc 2:4) Ωστόσο, τα μέλη του Χριστιανικού κόσμου, επειδή δεν ήταν πια ενωμένα με αγάπη για τον Ιεχωβά, διεξήγαγαν άγριους πολέμους και δίωξαν με φρικτό τρόπο το ένα το άλλο. (1Jo 4:20) Ο Ιησούς είχε προειδοποιήσει την εκκλησία της Περγάμου για τη δημιουργία αιρέσεων. Παρ’ όλα αυτά, το δεύτερο κιόλας αιώνα άρχισαν να εμφανίζονται αιρέσεις, και σήμερα ο Χριστιανικός κόσμος έχει χιλιάδες αντιμαχόμενες αιρέσεις και θρησκείες. (Apoc 2:15).

Ο Ιησούς είχε προειδοποιήσει την εκκλησία των Σάρδεων για τον κίνδυνο του να είναι πνευματικά νεκροί. (Apoc 3:1) Σαν εκείνους που βρίσκονταν στις Σάρδεις, οι καθ’ ομολογία Χριστιανοί λησμόνησαν γρήγορα τα Χριστιανικά έργα και σύντομα ανέθεσαν το εξαιρετικά σημαντικό έργο κηρύγματος σε μια μικρή, μισθωτή τάξη κληρικών. Ο Ιησούς είχε προειδοποιήσει την εκκλησία των Θυατείρων για την ειδωλολατρία και την πορνεία. (Apoc 2:20) Μολαταύτα, ο Χριστιανικός κόσμος υποστήριξε ανοιχτά τη χρήση εικόνων καθώς και την προώθηση μιας πιο ύπουλης ειδωλολατρίας—του εθνικισμού και του υλισμού. Όσο για την ανηθικότητα, αν και μερικές φορές κατακρινόταν, πάντοτε γινόταν ευρύτατα ανεκτή.15 Επομένως, τα λόγια του Ιησού προς τις εφτά εκκλησίες αποκαλύπτουν την πλήρη αποτυχία όλων των θρησκειών του Χριστιανικού κόσμου να αποτελέσουν τον ειδικό λαό του Ιεχωβά. Στην πραγματικότητα, οι κληρικοί του Χριστιανικού κόσμου ήταν τα πιο εξέχοντα μέλη του σπέρματος του Σατανά. Ο απόστολος Παύλος, χαρακτηρίζοντάς τους ως τον “άνομο”, προείπε ότι “η παρουσία τους είναι σύμφωνα με τον τρόπο ενέργειας του Σατανά, με κάθε δυναμικό έργο καθώς και με ψεύτικα σημεία και θαυμαστά προμηνύματα και με κάθε άδικη απάτη”. (2Th 2:9, 10).

Ο ΙΕΧΩΒΑ ΘΕΟΣ ΣΤΟ ΒΙΒΛΙΟ ΤΗΣ ΑΠΟΚΑΛΥΨΗΣ

Apoc 1:1: Η αποκάλυψη που έδωσε § 2/15 (λ/λ ἀποκαλῶ)

1:5: Βασιλεία § 5/19 (λ/λ Βασιλεία)

2:7: Σ’ αυτόν που Νικάει § 13/36 (λ/λ νικῶ, ο νικῶν, παράδεισος)

3:12: Όνομα του Θεού § 23/65 (λ/λ ὄνομα τοῦ Θεοῦ)

3:14: Η αρχή της κτίσεως του Θεού § 3/66 (λ/λ ἀρχή, κτίσις)

4:11: Άξιος ο Θεός μας § 25/81 (λ/λ ἄξιος, λαμβάνω, δόξα, τιμῶ, δύναμις)

5:9: Ψάλλεται ένας νέος ύμνος § 17/87 (λ/λ ἄδω, ὠδή, καινή, ἄξιος, βιβλίον, σφραγίς)

5:10: Κάμνει βασιλείς και ιερείς (λ/λ βασιλεύς, ιερεύς)

7:2: Το σφράγισμα των δούλων του Θεού (λ/λ σφραγίς, κράζω, φωνή – παραβ. και εδάφιο 9:4)

7:10: Η σωτηρία του Θεού § 9/122 (λ/λ θρόνος, Αρνί – παραβ. και 12:10, 19:1)

7:11,12: Προσκυνώ τον Θεό § 15/124 (λ/λ προσκυνῶ, εὐλογία, δόξα, σοφία, τιμή, δύναμις, ισχύς)

7:17: Η εξάλειψη των δακρύων από τους οφθαλμούς των ανθρώπων (λ/λ εξαλείφω, δακρύω, οθφαλμός, ποιμαίνω)

10:7: Το μυστήριο του Θεού § 12/157 (λ/λ μυστήριον, εὐαγγελίζω, δοῦλος, προφήτης)

11:11: Το πνεύμα ζωής του Θεού § 23/169 (λ/λ πνεῦμα, ζωή, ἵσταμαι, ποῦς, φόβος)

11:13: Έδωσαν δόξα στον Θεό του ουρανού § 25/170 (λ/λ δίδω, δόξα, οὐρανός, σεισμός, πόλις, θανατώνω, φόβος)

12:5,6: Η γέννηση του αρσενικού γιου § 11,13/180 (λ/λ γεννῶ, αρσενικός (ἄρσην), υἱός, ποιμαίνω, ἔθνος, ράβδος, σίδηρος, ἁρπάζω, τέκνον)

13:6: Βλασφήμισες προς τον Θεόν § 21/192 (λ/λ ἀνοίγω, στόμα, βλασφημία, ὄνομα, σκηνή, οὐρανός)

14:4: Οι ακόλουθοι, πρώτοι καρποί για τον Θεό § 12/202 (λ/λ μολύνω, παρθένος, ἀκολουθῶ, ἀγοράζω, ἄνθρωπος, ἀπαρχή)

14:10: Ο θυμός του Θεού § 13,14/209,10 (λ/λ πίνω, οἶνος, θυμός, κερασμένος, ἄκρατος, ποτήριον, ὀργή, βασανίζομαι, πῦρ, θεῖον – παραβ. 15:1,7, 16:1,19, 19:15)

15:2: Οι κιθάρες του Θεού § 4-7/216,7 (λ/λ θάλασσα, ὑάλινος, μίγνυμι, πῦρ, νικῶ, θηρίον, εἰκών, ἀριθμός, ὄνομα, ἵσταμαι, θάλασσα, κιθάρα)

16:9: Οι άνθρωποι καίγονται με φωτιά § 11/225 (λ/λ καυματίζω, ἄνθρωπος, βλασφημῶ, ὄνομα, ἐξουσία, πληγή, μετανοῶ, δίδω, δόξα)

16:10,11: Σκοτεινό βασίλειο, πόνος, βλασφημία § 17,18/228 (λ/λ βασιλεία, σκότος, μασσῶ, γλῶσσα, πόνος, βλασφημῶ, ἕλκος, μετανοῶ, ἔργον – παραβ. 16:21)

16:14: Η μεγάλη ημέρα του Θεού του Παντοκράτορος § 25/230 (λ/λ πνεῦμα, δαιμόνιον, ποιῶ, σημεῖον, ἐκπορεύω, βασιλεύς, οἰκουμένη, συνάγω, πόλεμος, ἡμέρα)

17:17: Ο Θεός βάζει στις καρδιές τους τη γνώμη του § 20/257 (λ/λ καρδία, γνώμη, βασιλεία, θηρίον, τελῶ, λόγος)

18:5-8: Συσσώρευση αμαρτιών μέχρι τον ουρανό, ο Θεός ενθυμείται τις άδικες πράξεις § 23/265 (λ/λ κολλάω, ἁμαρτία, οὐρανός, μνημονεύω, ἀδίκημα, ἀποδίδω, διπλοῦς, ποτήριον, κερνῶ, στρηνιάζω, βασανισμός, βασίλισσα, πένθος, χήρα, ἡμέρα, πληγή, θάνατος, λιμός, πῦρ, κατακαίω, ἰσχυρός, κρίνω)

19:17: Το μεγάλο δείπνο του Θεού § 20/284 (λ/λ μέγας, δεῖπνον, ὄρνεον, πετῶ, μεσουράνημα, συνάζω)

20:6β: Ο ιερεύς του Θεού και του Χριστού θα βασιλεύσουν χίλια έτη § 18/290-1 (λ/λ εἰμί, ἱερεύς, βασιλεύω, χίλια, ἔτος)

21:2: Η νύμφη στολισμένη για τον σύζυγό της § 3/301 (λ/λ πόλις, ἁγία, Καινή Ἰερουσαλήμ, καταβαίνω, οὐρανός, ἑτοιμάζομαι, νύμφη, κεκοσμημένη, ἀνήρ)

21:3: Η σκηνή του Θεού με τους ανθρώπους § 4/303 (λ/λ θρόνος, λέγω, σκηνή, ἄνθρωπος, σκηνόω)

21:7: Αυτοί που νικούν § 11,12/304 (λ/λ νικῶ, κληρονομῶ, εἰμί, υἱός)

22:18: Προσθέτει, αφαιρεί πληγές § 13/318 (λ/λ μαρτυρῶ, ἀκούω, λόγος, προφητεία, βιβλίον, θέτω (ἐπιθέτω) πληγή, γράφω)

Ο ΙΗΣΟΥΣ ΧΡΙΣΤΟΣ στην ΑΠΟΚΑΛΥΨΗ

Apoc 1:1: «ποκλυψις ησο Χριστο ν δωκεν ατ θες δεξαι τος δολοις ατο δε γενσθαι ν τχει, κα σμανεν ποστελας δι το γγλου ατο τ δολ ατο ωνν»

1:1α-2: Αποκάλυψη από τον Ιησού Χριστό.

1:5β,γ: Ο Άρχοντας των βασιλιάδων της γης.

1:9: Ο Ιωάννης βλέπει ενδοξασμένο τον Ιησού Χριστό και δίνει μαρτυρία.

1:10, 3:22: Ο Ιησούς επιθεωρεί τον πνευματικό Ισραήλ στη γη και δίνει ένθερμη ενθάρρυνση.

1:16,17α: Ο Λόγος του Θεού έρχεται για να κρίνει την κατοικημένη γη (Joh 1:1, Act 17:31).

1:17β,18β: Ο Ιησούς ο Πρώτος ο Τελευταίος και ο Ζωντανός.

1:19: Ο Ιησούς στο ρόλο του Αρχιερέα του Ιεχωβά Θεού με δοτή εξουσία να κρίνει (Heb 4:14, 7:21-25).

1:20: Ο Ιησούς εξηγεί «το ιερό μυστικό» (των 7 χρυσών λυχνοστατών).

2:1-11: Ο Ιησούς δίνει τα αγγέλματα στις εκκλησίες της Εφέσου και της Σμύρνης.

1:12-29: Ο Ιησούς δίνει τα αγγέλματα στις εκκλησίες της Περγάμου και των Θυατείρων.

3:1-13: Ο Ιησούς δίνει τα αγγέλματα στις εκκλησίες των Σάρδεων και της Φιλαδελφείας.

3:12: Το νέο όνομα του Ιησού (παραβ. Phl 2:9-11, Apoc 19:12).

3:14-22: Ο Ιησούς δίνει τα αγγέλματα στις εκκλησίες της Λαοδίκειας.

5:5: Ο Ιησούς ανοίγει το ρόλο και τις 7 σφραγίδες του (βλ. Αγ. Γραφή 1).

5:6: Ο Ιησούς Χριστός το Αρνί που σφάχτηκε.

5:8: Ο Ιησούς δέχεται το θυμίαμα 4 ζωντανών πλασμάτων και 24 πρεσβυτέρων

5:9: Ένας νέος μελωδικός Ύμνος προς το Αρνί και διακηρύσσονται επιπρόσθετα τα θαυμαστά έργα του Ιεχωβά Θεού.

5:10: Νέος Ύμνος των 24 πρεσβυτέρων – βασιλέων – ιερέων προς τον Ιησού Χριστό.

5:11-13: Μια ουράνια χορωδία: αγγέλων – ζωντανών πλασμάτων – πρεσβυτέρων απευθύνεται προς το Αρνί σε αυξανόμενη ένταση.

6:2: Ο Ιησούς Χριστός μοναχικός ιππέας με στέμμα και τόξο προχωρεί ολοκληρώνοντας τη νίκη του.

7:6 - 14:8,15: Το αίμα του Αρνιού πλένει και κάνει λευκές τις στολές των πιστών αφιερωμένων και βαπτισμένων δούλων «οι οποίοι διαθέτουν αγαθή συνείδηση (1Pe 3:16,21, Mat 20:28).

8:1 - 12:17 (βλ. 7) (κύρια σημεία w15.1.09 σελ. 31, να γραφούν και τα σχετικά ερωτήματα):

10:8-11: Ο Ιεχωβά Θεός και ο Ιησούς Χριστός λένε στον Ιωάννη να προφητεύσει.

11:15: Η βασιλεία του κόσμου έγινε Βασιλεία του Κυρίου και του Χριστού Του και αυτός θα βασιλέψει στους αιώνες των αιώνων.

12:7-9: Ο Μιχαήλ (Ιησούς Χριστός) πολεμάει τον δράκοντα (Σατανά ή Διάβολο) και τον ρίχνει κάτω στη γη.

13:5-8: Οι βλάσφημοι και οι λατρευτές του θηρίου δεν γράφονται στο «ρόλο της ζωής» του Αρνιού.

14:1: Το Αρνί στέκεται πάνω στο Όρος Σιων και μαζί του 144.000 συγκληρονόμοι του Ιησού Χριστού, οι οποίοι αποτελούν την Ουράνια Ιερουσαλήμ που είναι η Βασιλεία του Ιησού Χριστού (1Pe 2:4-6, Luk 22:28-30, Joh 14:2,3).

14:4,5: Οι πνευματικά «παρθένοι» ακολουθούν το Αρνί όπου και αν πηγαίνει. Οι 144.000 είναι τάξη με πνευματική παρθενία.

14:10β,11: Η Βαβυλώνα η Μεγάλη θα βασανιστεί με φωτιά και θειάφι ενώπιον των αγίων αγγέλων και ενώπιον του Αρνιού.

14:14-16: Πάνω στο σύννεφο καθόταν κάποιος όμοιος με «υιό ανθρώπου» με χρυσό στέμμα στο κεφάλι του και κοφτερό δρεπάνι στο χέρι του και έβαλε με ορμή το δρεπάνι του στη γη και η γη θερίστηκε (παραβ. Dan 7:13, 14, Mar 14:61,62, βλ. και Mat 9:37,38, Joh 4:35,36, Deu 16:13-15).

15:3,4: Ψάλλουν τον Ύμνο του Μωϋσή του δούλου του Θεού και τον Ύμνο του Αρνιού (παραβ. Deu 18:15-19, Act 3:22,23, Heb 3:5,6).

16:15: Ορίστε! Έρχομαι σαν κλέφτης! (παραβ. Apoc 3:3, 2Pe 3:10, Mat 24:42,44, Luk 12:37,40).

17:12-14: Τα δέκα κέρατα (βασιλιάδες) θα πολεμήσουν με το Αρνί αλλά το Αρνί θα τους νικήσει επειδή είναι ο Κύριος κυρίων και ο Βασιλιάς βασιλιάδων.

19:7,8: Ας χαιρόμαστε και ας αγαλλιούμε και ας του δώσουμε τη δόξα επειδή είναι ο γάμος του Αρνιού.

19:9: Ευτυχισμένοι είναι εκείνοι που έχουν προσκληθεί στο δείπνο του γάμου του Αρνιού.

19:10β: Διότι εκείνο που εμπνέει την προφητεία είναι το να δοθεί μαρτυρία για τον Ιησού Χριστό.

19:11-12α: Είδα ουρανό ανοιγμένο και εμφανίστηκε ένα λευκό άλογο. Και εκείνος που κάθεται πάνω σ’ αυτό αποκαλείται πιστός και αληθινός και κρίνει και πολεμάει με δικαιοσύνη.

19:12β: Έχει όνομα γραμμένο το οποίο κανείς δεν γνωρίζει παρά μόνο ο ίδιος.

19:13: Είναι στολισμένος… και το όνομα με το οποίο καλείται είναι ο Λόγος του Θεού.

19:15(α): Και από το στόμα του βγαίνει ένα κοφτερό σπαθί για να χτυπήσει με αυτό τα έθνη και θα τους ποιμάνει με σιδερένιο ραβδί.

19:15(β): Αυτός πατάει επίσης το πατητήρι του θυμού, της οργής του Θεού του Παντοδύναμου (Παντοκράτορος) (παραβ. Apoc 14:18-20).

19:16: Και το εξωτερικό του ένδυμα στο μικρό του έχει γραμμένο ένα όνομα: Βασιλιάς βασιλιάδων και Κύριος κυρίων.

19:19-21: Οι δε υπόλοιποι θανατώθηκαν όλοι με το μακρύ σπαθί εκείνου που καθόταν πάνω στο άλογο, το οποίο σπαθί βγήκε από το στόμα του.

20:4(γ): Και ήρθαν στη ζωή και βασίλεψαν με τον Χριστό χίλια χρόνια.

20:6(β): Αλλά θα είναι ιερείς του Θεού και του Χριστού και θα βασιλέψουν μαζί του τα χίλια χρόνια.

21:2: Και είδα την άγια πόλη τη Νέα Ιερουσαλήμ… και να είναι ετοιμασμένη σαν νύφη στολισμένη για το σύζυγό της.

21:6(β): Σε όποιον διψάει θα δώσω από την πηγή του νερού της ζωής δωρεάν (παραβ. Hsa 55:1, Mat 5:3, Joh 4:14,15,28,29).

21:9-11(α): «Έλα εδώ θα σου δείξω τη νύφη τη σύζυγο του Αρνιού… και μου έδειξε την άγια πόλη Ιερουσαλήμ που κατέβαινε από τον ουρανό από τον Θεό και είχε τη δόξα του Θεού».

21:14: Το τείχος της πόλης είχε επίσης δώδεκα θεμέλιες πέτρες και πάνω σε αυτές τα δώδεκα ονόματα των δώδεκα αποστόλων του Αρνιού.

21:22,23: Και δεν είδα ναό μέσα σ’ αυτήν γιατί ο Ιεχωβά Θεός ο Παντοδύναμος είναι ο ναός της καθώς και το Αρνί. Και η πόλη δεν χρειάζεται τον ήλιο ούτε τη σελήνη να λάμπουν πάνω της, γιατί τη φώτισε η δόξα του Θεού και το λυχνάρι της ήταν το Αρνί.

21:27: … Μόνο εκείνοι που είναι γραμμένοι στο ρόλο της ζωής του Αρνιού θα μπουν.

22:1,2(α): Και μου έδειξε ποταμό νερού ζωής καθαρό σαν κρύσταλλο που έρεε από το θρόνο του Θεού και του Αρνιού στη μέση του πλατιού δρόμου της.

22:3,4: Αλλά ο θρόνος του Θεού και του Αρνιού θα είναι στην πόλη και οι δούλοι του θα του αποδίδουν ιερή υπηρεσία και θα βλέπουν το πρόσωπό του και το όνομά του θα είναι στα μέτωπά τους.

22:16: Εγώ ο Ιησούς έστειλα τον άγγελό μου να δώσει μαρτυρία σε σας σχετικά με αυτά τα πράγματα για τις εκκλησίες. Εγώ είμαι η ρίζα και ο απόγονος του Δαβίδ και το λαμπρό πρωινό άστρο.

22:17: Και το πνεύμα και η νύφη λένε: Έλα! Και όποιος ακούει ας πει: Έλα! Και όποιος διψάει ας έρθει και όποιος θέλει ας πάρει νερό ζωής δωρεάν.

22:18,19: Εγώ δίνω μαρτυρία σε όποιον ακούει τα λόγια της προφητείας αυτού του ρόλου… όποιος αφαιρέσει οτιδήποτε από τα λόγια του ρόλου αυτής της προφητείας ο Θεός θα του αφαιρέσει τη μερίδα του… που είναι γραμμένο σε αυτόν τον ρόλο.

22:20(α): Αυτός που δίνει μαρτυρία για αυτά τα πράγματα λέει: Ναι έρχομαι γρήγορα (παραβ. Apoc 2:16, 3:11, 12:7, 12:20).

22:20β-21: Αμήν! Έλα Κύριε Ιησού. Είθε η παρ’ αξία καλωσύνη του Κυρίου ημών Ιησού Χριστού να είναι με τους αγίους.

ΠΑΡΑΠΟΜΠΕΣ:

Apoc 1:1: Gal 1:12  1Co 14:6

1) Η λ. Ἀποκάλυψεν στο εδάφιο Luk 2:32 περιλαμβάνεται σε μια περιγραφή με ποιητική έξαρση ως ένας ύμνος χωρίς μέτρο. Πρόκειται για ένα λογοτεχνικό χαρακτηριστικό του (πρωτότυπου) κειμένου των Χριστιανικών Ελληνικών Γραφών (Καινή Διαθήκη).

2) Η λ. Ἀποκάλυψις στα εδάφια Luk 2:32, Rom 2:5 ανήκει στην κατηγορία των ουσιαστικών που λήγουν σε -σις τα οποία προσφέρουν τη δυνατότητα στον τομέα της παραγωγικής μορφολογίας της «Κοινής» Ελληνικής γλώσσας να παράγονται νέες λέξεις.

3) Η σημασία της λ. Ἀποκάλυψις σε μερικά εδάφια τροποποιήθηκε ή επεκτάθηκε ανάλογα με την αντίστοιχη Εβραϊκή (ή Αραμαϊκή) λέξη ακολουθώντας άλλοτε την βαθύτερη έννοια της εβραϊκής (ή της Αραμαϊκής) λέξης λόγω της στενής σχέσης που υπάρχει με αυτή και άλλοτε την μετάφραση των Ο΄ (Εβδομήκοντα).

4) Η σύνθετη αυτή λ. Ἀποκάλυψις (βλ. ΡΙΖΑ) αποτελεί (ως σύνθεση) ένα από τα γνωρίσματα της «Κοινής» Ελληνικής γλώσσας τα οποία περιλαμβάνονται στις Χριστιανικές Ελληνικές Γραφές (Καινή Διαθήκη).

5) Η λ. Ἀποκάλυψις ανήκει στην κατηγορία των συνθέτων λέξεων της Αρχαίας Ελληνικής γλώσσας με την προσθήκη πρόθεσης. Η σύνθεση αυτή δημιουργείται στα πλαίσια του Μεταρηματικού και του Μετονοματικού Συστήματος του Αρχαίου Ελληνικού γλωσσολογίου.

ΕΒΔΟΜΗΚΟΝΤΑ (Ο'): 1Sa 20:30.

1) α) ΑΓΓΛΙΚΕΣ ΛΕΞΕΙΣ ΜΕ ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΡΙΖΑ: Apocalypse.

β) ΑΓΓΛΙΚΑ: Appearing, Coming, Lighten, Manifestation, Revelation.

Ἀποκάλυψις, εως, , a revelation, diselosure, manifestation; literally, an uncovering, as of the body, etc. Hence, in English, the APOCALYPSE or Revelation of St. John. From ἀποκαλύπτω.

Ἀποκάλυψις, ἰδίως θείων μυστηρίων, πρὸς Rom 16:25, κτλ.· ἐπὶ προσώπων, φανέρωσις, δήλωσις, 2Th 1:7, κτλ.:

Ἡ Ἀποκάλυψις τοῦ Ἁγίου Ἰωάνν. Καιν. Διαθ.

2) ΛΑΤΙΝΙΚΑ: Revelatio, Apocalypsis.

3) ΓΕΡΜΑΝΙΚΑ: Bekanntgabe.

4) ΙΤΑΛΙΚΑ: Rivelazione.

5) ΓΑΛΛΙΚΑ: Révélation.

6) ΙΣΠΑΝΙΚΑ: Revelación.

7) ΠΟΡΤΟΓΑΛΙΚΑ: Divulgação.

8) ΟΛΛΑΝΔΙΚΑ: Onthulling.