Ευρετήριο

Ἀβαδδών


EΡΜΗΝΕΙΑ: (Καταστρέφων). Καταστροφέας Άγγελος.




ΕΞΕΙΚΟΝΙΣΤΙΚΗ ΛΕΚΤΙΚΗ ΦΡΑΣΕΟΛΟΓΙΑ:

Λέξη Ἑβραϊκή που σημαίνει όλεθρο, απώλεια. Στην Αποκάλυψη ερμηνεύεται ως Ἀπολλύων· «τὸν ἄγγελον τῆς ἀβύσσου· ὄνομα αὐτῷ Ἑβραϊστὶ Ἀββαδών, καὶ ἐν τῇ Ἑλληνικῇ ὄνομα ἔχει Ἀπολλύων» (βλ.λ.) (Apoc 9:11).

ΠΑΡΑΠΟΜΠΕΣ:

Apoc 9:11: Apoc 9:1  Apoc 20:1  Luk 4:34  Apoc 19:15




1) Η έννοια της λ. στην εβραϊκή γλώσσα σημαίνει καταστροφή και κατ’ επέκταση ειδικότερα αναφέρεται στον «τόπο της καταστροφής» (παραβ. Job 26:6 (τόπος της καταστροφής), 28:22, (η καταστροφή και ο θάνατος λέγουν…), Psa 88:11 (η πιστότητά σου στον τόπο της καταστροφής), Pro 15:11 (ο Άδης (εβρ. Σιεόλ) και ο τόπος της καταστροφής…).

Επισημαίνεται ότι η λ. Ἀβαδδών παραλληλίζεται με τον Άδη τον κοινό τάφο των ανθρώπων (εβρ. Σιεόλ) και τις σχετικές καταστροφικές συνέπειες που ακολουθούν τον ανθρώπινο θάνατο (η αποσύνθεση του σώματος και ο περαιτέρω αφανισμός).

Τέλος η λ. (στο εδάφιο Job 31:12 φωτιά που θα κατέτρωγε μέχρι καταστροφής) που έχει ως αποτέλεσμα μια μοιχική καταστροφική πορεία).

2) Διευκρινίζεται ότι ο παραλληλισμός της λ. Ἀβαδδών με τον Ἅδη (εβρ. Σιεόλ), τον κοινό τάφο του ανθρώπινου γένους και το θάνατο, συνδέεται στις Ελληνικές Χριστιανικές Γραφές (Καινή Διαθήκη) με τις ακόλουθες αναφορές: α) με την εξουσία της αβύσσου όπως αναφέρεται στο εδάφιο Luk 8:31, β) ότι διαθέτει μεγάλη καταστροφική δύναμη η οποία περιλαμβάνει και τη δύναμη για την καταστροφή του Σατανά ή Διαβόλου, το εδάφιο Heb 2:14 αναφέρει ότι: ἐπεί οὖν τὰ παιδία κεκοινώνηκεν αἵματος καὶ σαρκός καὶ αὐτὸς παραπλησίως μετέσχεν τῶν αὐτῶν, ἵνα διὰ τοῦ θανάτου καταργήσει το κράτος έχοντα τοῦ θανάτου, τουτ’ ἔστιν τοῦ διαβόλου, γ) με τη δήλωση του Ιησού Χριστού: ἐγώ εἰμί ὁ πρῶτος καὶ ὁ ἔσχατος καὶ ὁ ζῶν καὶ ἐγενόμην νεκρὸς καὶ ἰδοὺ ζῶν εἰμι εἰς τοὺς αἰῶνας τῶν αἰώνων καὶ ἔχω τὰς κλεῖς τοῦ θανάτου καὶ τοῦ ᾅδου. (Apoc 1:17,18), δ) η σαφής παρουσία του Ιησού Χριστού ως εντεταλμένου από τον Θεό Καταστροφέα ή Εκτελεστή καθώς «αὐτὸς πατεῖ τὴν ληνὸν τοῦ οἴνου τοῦ θυμοῦ τῆς ὀργῆς τοῦ θεοῦ τοῦ παντοκράτορος» (παραβ. Apoc 19:11-16).

Τα εδάφια αυτά τονίζουν καθαρά ότι ο Ἀβαδδών δεν είναι άγγελος του Σατανά ή Διαβόλου αλλά του Θεού καθώς εκτελεί το καταστροφικό του έργο κατ’ εντολήν του Θεού.

Στα πλαίσια αυτά επισημαίνεται ότι ο άγγελος που έχει «τὴν κλεῖν τῆς ἀβύσσου» παρουσιάζεται ως εκπρόσωπος του Θεού από τον ουρανό και όπως συνεχίζει η περιγραφή έχει «καὶ ἅλυσιν μεγάλην ἐπί ταὴν χεῖρα αὐτοῦ καὶ ἐκράτησε τον δράκοντα ὁ ὄφις ὁ ἀρχαῖος ὅς ἔστιν Διάβολος καὶ ὁ Σατανᾶς καὶ ἔδησεν αὐτοῦ χίλια ἔτη» (Apoc 20:1-3).

Αυτός λοιπόν ο άγγελος είναι ο ίδιος που αναφέρεται ανωτέρω στα εδάφια Apoc 1:17,18, ο Ιησούς Χριστός (βλ. και λ. Ἀπολλύων).


1) ΑΓΓΛΙΚΑ: Abaddon.

Ἀβαδδών, a name of Antichrist, Abaddon, i. e. destruction, devastation, destroyer, N.T.

2) ΛΑΤΙΝΙΚΑ: Abaddon.

3) ΓΕΡΜΑΝΙΚΑ: Abaddon.

4) ΙΤΑΛΙΚΑ: Abaddon.

5) ΓΑΛΛΙΚΑ: Abaddon.

6) ΙΣΠΑΝΙΚΑ: Abaddon.

7) ΠΟΡΤΟΓΑΛΙΚΑ: Abaddon.

8) ΟΛΛΑΝΔΙΚΑ: Abaddon.