Ευρετήριο

Ἀγαθός, ὁ (Β) Κ.Δ. (Ε.Γ./ΚΕΙΜ.)


Ἀγαθός, ὁ (Α)

Ἀγαθός, ὁ (ΟΜ)

ΡΙΖΑ: Αρχ. σημ. «γενναίος, ευγενής, έμπειρος, πιθ. < Α- αθροιστικό + ινd/e *GHADH- «κρατώ γερά» από όπου Α- ΚΑΘ- ΟΣ > ΑΓΑΘΟΣ < με τροπή του -Κ- σε -Γ- ίσως από επίδρ. ΑΓΑ/ΑΓΑΝ, πβ. σανσκρ. GADHYA- «σταθερός». (Βλ. ΕΙΔ. ΑΝΑΦ. 8).

ΕΡΜΗΝΕΙΑ:

1) Αγαθός, αυτός που είναι καλός με βάση το απαράμιλλο πρότυπο του Θεού και κατ’ επέκταση: α) ο έχων καλές ιδιότητες, πραΰς, ταπεινός και δίκαιος άνθρωπος, β) παρόμοια και ωφέλιμος, χρήσιμος, ενεργετικός, πρακτικά σωτήριος και παραμένει αθώος και αισθάνεται μακάριος και ευτυχισμένος.

2) (Για γη, καρπό, δέντρο) καρποφόρος, γόνιμος, παραγωγικός.

3) Κάθε τι αγαθό (ως χαρακτηρισμός θεωρητικά και πρακτικά) όπως: λόγος, έργο, πίστη, ελπίδα, συνείδηση, θέλημα και εκδήλωση ανιδιοτελούς προσφοράς.

4) Ουδ.: το αγαθόν: το καλό, το οποίο ανταποκρίνεται στην καλοσύνη και στο θέλημα του Θεού, καθώς και στην ευδαιμονία του ανθρώπου.

ΟΜΟΡΡΙΖΑ: Ἀγαθοποιῶ Mar 3:4, Ἀγαθοποιός 1Pe 2:14, Ἀγαθοποιΐα 1Pe 4:19, Ἀγαθουργῶ Act 14:17, Ἀγαθωσύνη Eph 5:9, Ἀγαθότης (μόνο Ο΄) Sos 1:1, 12:12, Sosr 45:23, Ἐνάρετος (μόνο Ο΄) 4Mac 11:5.

ΣΥΝΩΝΥΜΑ: Εὐεργέτης Luk 22:25, Εὐποιΐα Heb 13:16, Εὐεργετῶ Act 10:38, Εὐεργεσία Act 4:9, Καλοποιῶ 2Th 3:13, Καλός Mat 3:10, Καλῶς Mat 5:44, Χρηστός 1Co 15:33, Χρηστότης Rom 3:12, Χάρις 2Co 1:15, Ὠφέλιμος 1Ti 4:8, (Βλ. επίσης Ἄριστος, Βελτίων, Βέλτιστος).

ΑΝΤΙΘΕΤΑ: Ἀγενής 1Co 1:28, Κακοποιός 1Pe 4:15, Κακός Mat 21:41, Πονηρός Mat 5:11,27,29,45.

ΓΡΑΜΜΑΤΙΚΕΣ ΠΑΡΑΤΗΡΗΣΕΙΣ:

1) Επίθετο β΄ κλίσης, τρικατάληκτο σε: -ός, -ή, -όν, εμφανιζόμενο στο κείμενο και ως: αγαθά, αποκτήματα (Luk 12:18,19), αγαθή πράξη, το καλό (Joh 5:29), ανεξίκακος (2Ti 2:24), δίκαιος (Luk 23:47, 2Ti 4:8), χρηστός (Mat 11:30, Eph 4:32).

2) Η λ. σχηματίζει ανώμαλα παραθετικά επίθετα: α) συγκριτ. βαθμός: βελτίων, ἀμείνων, κρείσσων, λωΐων (λώων), β) συγκριτ.: (ποιητ. τύπου) βέλτερος, λωΐτερος, ωσ. φέρτερος, γ) υπερθ.: βέλτιστος, ἄριστος, κράτιστος, λώιστος (λώστος), δ) υπερθ. ποιητ. τύπου: βέλτατος, φέρτατος, φέριστος.

3) Σε κοινή χρήση σχημ. το επίρ. εὖ = καλώς.

Για αναλυτική μελέτη βλ. Αρχαιοελληνική Γραμματική ΤΑ ΕΠΙΘΕΤΑ.

ΤΥΠΟΙ ΤΟΥ ΕΠΙΘΕΤΟΥ ΣΤΟ ΚΕΙΜΕΝΟ:

1) Ἀγαθά: Ονομαστική-αιτιατική πληθυντικού ουδετέρου γένους.

2) Ἀγαθαί: Ονομαστική πληθυντικού θηλυκού γένους.

3) Ἀγαθάς: Αιτιατική πληθυντικού θηλυκού γένους.

4) Ἀγαθέ: Κλητική ενικού αρσενικού γένους.

5) Ἀγαθῇ: Δοτική ενικού θηλυκού γένους.

6) Ἀγαθή: Ονομαστική ενικού θηλυκού γένους.

7)Ἀγαθήν: Αιτιατική ενικού θηλυκού γένους.

8) Ἀγαθῆς: Γενική ενικού θηλυκού γένους.

9) Ἀγαθοῖς: Δοτική πληθυντικού αρσενικού ή ουδετέρου γένους.

10) Ἀγαθόν: Ονομαστική-αιτιατική ενικού ουδετέρου γένους.

-Αιτιατική ενικού αρσενικού γένους.

11) Ἀγαθός: Ονομαστική ενικού αρσενικού γένους.

12) Ἀγαθοῦ: Γενική ενικού αρσενικού ή ουδετέρου γένους.

13) Ἀγαθούς: Αιτιατική πληθυντικού αρσενικού γένους.

14) Ἀγαθῷ: Δοτική ενικού αρσενικού ή ουδετέρου γένους.

15) Ἀγαθῶν: Γενική πληθυντικού αρσενικού ή θηλυκού ή ουδετέρου γένους.

ΛΕΞΗ-ΦΡΑΣΕΙΣ-ΠΑΡΑΛΛΗΛΕΣ ΑΝΑΦΟΡΕΣ- ΝΟΕΡΕΣ ΛΕΚΤΙΚΕΣ ΕΚΦΡΑΣΤΙΚΕΣ ΑΠΕΙΚΟΝΙΣΕΙΣ:

ΛΕΞΗ: Η λ. ανταποκρίνεται κατά απόλυτο, πρώτιστο και κύριο λόγο στον Δημιουργό Θεό ως την πηγή της αγαθότητας και από αυτή σαν αφετηρία προέλευσης και καταγωγής παντός αγαθού και τέλειου δώρου (Mar 10:18, Jas 1:17). Η έννοια της λ. επεκτείνεται και στον άνθρωπο «ως εικόνα Θεού» πλασθέντα με δυνατότητα σχετικής εφαρμογής στα πλαίσια της ταπεινοφροσύνης, πραότητας και δικαιοσύνης. Εφαρμόζεται δε με ακρίβεια μέσα σ’ ένα περιβάλλον λατρείας προς τον Θεό, με πνεύμα και αλήθεια και προσφορά ολόκαρδης υπηρεσίας προς τον πλησίον με υποδειγματική ταπεινοφροσύνη. Τέλος επισημαίνεται ότι η αγαθότητα είναι μια πτυχή του πνεύματος του Θεού. (Παραβ. Mat 25:15, Rom 15:2, 16:19, Gal 5:13, Phl 6, Act 9:36, Eph 2:10, 1Ti 1:5,19, 2Ti 2:21, 3:17, Jac 1:17, 3:17, 1Pe 3:10,16, Gal 5:22).

ΦΡΑΣΕΙΣ: «Οὐδεὶς ἀγαθός εἰ μὴ εἷς ὁ Θεός» (Mar 10:18).

Η αγαθότητα εμφανίζεται με ό,τι καλύτερο μπορεί να προσφέρει μια αγαθή προσωπικότητα ως δώρο σε κάθε εγκάρδια προσπάθεια για να κάνει το καλό (Mat 25:21)· σε κάθε φιλάγαθη εκδήλωση έμπρακτης αποδοχής μιας ολοκληρωτικής θυσίας και προσφοράς προς την ανθρωπότητα, όπως του Ιησού Χριστού, που έχει ως βάση το θάρρος και την εκπλήρωση σεβασμού με τον προσήκοντα τρόπο (Luk 23:50-53)· η ακτινοβολία της προσωπικότητας που λάμπει, μια τέλεια εκπλήρωση της αγαθοεργίας, η οποία εμφανίζει την αναγνώριση των καλών καρπών και ταυτόχρονα του εσφαλμένου τρόπου της εκδήλωσής της (Joh 7:02)· η ολοκληρωμένη εκδήλωση της ταπεινοφροσύνης με την απόδοση της δέουσας τιμής στον Θεό (Mar 10:18) η υπερβατική πορεία της έννοιας του αγαθού και η αταλάντευτη, χωρίς δισταγμό ακόμα και προς τον θάνατο, εν γνώσει της εκούσιας προσφοράς της ζωής, ως αντάλλαγμα και αντίλυτρο για πολλούς (Rom 5:7-8) η διασύνδεση του αγαθού με άλλες αρετές όπως την υπομονή, την πίστη, την ελεημοσύνη, την ελπίδα και κυρίως με την αγάπη (Rom 2:7, Tit 2:10, Act 9:36, 2Th 2:16, 1Ti 1:5) και με τη συνείδηση (1Ti 1:5,17, Act 23:1, 1Pe 3:16,21)·τέλος η λ. συνδέεται άμεσα με την καρδιά (Luk 8:15).

Η εννοιολογική πληρότητα της έκφρασης της αγαθότητας προέρχεται απευθείας από τον ίδιο τον Δημιουργό (ως το απαράμιλλο πρότυπο όσον αφορά το τι είναι αγαθό), καθώς είναι απόλυτα εναρμονισμένη σύμφωνα με τις οδούς Του και τα λόγια Του τα οποία ήταν είναι και θα είναι αιώνια ο Υπέρτατος Κανόνας για όλο το Σύμπαν: ο ορισμός και η σύνοψη κάθε αγαθότητας (παραβ. Mar 10:17,18, Mat 19:17 και 5:48).

ΠΑΡΑΠΟΜΠΕΣ: Act 9:36, Mar 10:18, Mat 19:17, Luk 18:19, Joh 5:29, Rom 12:2, 1Th 5:15, 3Jo.

ΕΙΔΙΚΕΣ ΑΝΑΦΟΡΕΣ:

1) Στο εδάφιο Mar 10:18 η λ. Ἀγαθός ταυτίζεται με τη μοναδικότητα του Θεού, πράγμα που αποτελεί ένα διαχωριστικό σημείο μεταξύ του Χριστιανισμού και των Εθνικών.

2) Η λ. Ἀγαθῷ (ἔργῳ) στο εδάφιο Rom 13:3 περιλαμβάνεται σε μια φράση με ύφος «όχι ρητορικό» αλλά με «διαλεκτική απλότητα» και μάλιστα με ευχάριστη παραμονή στην «παροιμιακή βραχύτητα». Πρόκειται για ένα λογοτεχνικό χαρακτηριστικό της «Κοινής» Ελληνικής γλώσσας το οποίο περιλαμβάνεται στις Χριστιανικές Ελλη­νικές Γραφές (Καινή Διαθήκη).

3) Η λ. Ἀγαθέ στο εδάφιο Mat 25:23 μεταφέρει μια εικόνα και παρομοίωση από την καθημερινή ζωή των βιβλικών χρόνων. Εδώ από τον τομέα της εμπορικής και της τραπεζικής ζωής. Πρόκειται για ένα λογοτεχνικό χαρακτηριστικό της «Κοινής» Ελληνικής γλώσσας το οποίο περιλαμβάνεται στις Χριστιανικές Ελληνικές Γραφές (Καινή Διαθήκη).

4) Η λ. Ἀγαθῶν στο εδάφιο Luk 1:53 περιλαμβάνεται (με κατάλληλες μετοχές ή αναφορικές προτάσεις) σε μια απαρίθμηση των έργων του Θεού σε αναλογία προς ελληνιστικές ευλογίες, αρετολογίες και δοξολογίες. Πρόκειται για ένα λογοτεχνικό χαρακτηριστικό του (πρωτότυπου) κειμένου των Χριστιανικών Ελληνικών Γραφών (Καινή Διαθήκη).

5) Η λ. Ἀγαθά στο εδάφιο Rom 10:15 αποτελεί εκπλήρωση προφητείας (παραβ. Ο΄ Hsa 52:7).

6) Η λ. Ἀγαθάς στο εδάφιο 1Pe 3:10 αποτελεί παραπομπή από σχετικό εδάφιο Εβρ. Γραφ. (Ο΄ Psa 34:12-16).

7) Η λ. Ἀγαθοῦ στο εδάφιο 1Pe 3:11 αποτελεί παραπομπή από σχετικό εδάφιο Εβρ. Γραφ. (Ο΄ Psa 34:12-16).

8) Η λ. Ἀγαθός συνδυάζει την απόδοση ευχαριστιών ως πηγή παντός αγαθού και τέλειου δώρου (Jac 1:17) και ελέους (στοργικής καλοσύνης) (Ο΄ Psa 118:29, 119:66,68).

ΕΒΔΟΜΗΚΟΝΤΑ (Ο'): Gen 24:10, Pro: 6:11.


ΑΓΑΘΟΣ (AGAThOS)|ἀγαθά!|rm|10|15|πῶς δὲ κηρύξουσιν ἐὰν μὴ ἀποσταλῶσι; καθὼς γέγραπται· ὡς ὡραῖοι οἱ πόδες τῶν εὐαγγελιζομένων εἰρήνην, τῶν εὐαγγελιζομένων τὰ ἀγαθά!

ΑΓΑΘΟΣ (AGAThOS)|ἀγαθέ,|luc|18|18|Καὶ ἐπηρώτησέ τις αὐτὸν ἄρχων λέγων· Διδάσκαλε ἀγαθέ, τί ποιήσας ζωὴν αἰώνιον κληρονομήσω;

ΑΓΑΘΟΣ (AGAThOS)|ἀγαθέ,|mar|10|17|Καὶ ἐκπορευομένου αὐτοῦ εἰς ὁδὸν προσδραμὼν εἷς καὶ γονυπετήσας αὐτὸν ἐπηρώτα αὐτόν· Διδάσκαλε ἀγαθέ, τί ποιήσω ἵνα ζωὴν αἰώνιον κληρονομήσω;

ΑΓΑΘΟΣ (AGAThOS)|ἀγαθά,|mat|12|35|ὁ ἀγαθὸς ἄνθρωπος ἐκ τοῦ ἀγαθοῦ θησαυροῦ ἐκβάλλει ἀγαθά, καὶ ὁ πονηρὸς ἄνθρωπος ἐκ τοῦ πονηροῦ θησαυροῦ ἐκβάλλει πονηρά.

ΑΓΑΘΟΣ (AGAThOS)|ἀγαθά,|mat|12|35|ὁ ἀγαθὸς ἄνθρωπος ἐκ τοῦ ἀγαθοῦ θησαυροῦ ἐκβάλλει ἀγαθά, καὶ ὁ πονηρὸς ἄνθρωπος ἐκ τοῦ πονηροῦ θησαυροῦ ἐκβάλλει πονηρά.

ΑΓΑΘΟΣ (AGAThOS)|ἀγαθέ,|mat|19|16|Καὶ ἰδοὺ εἷς προσελθὼν εἶπεν αὐτῷ· Διδάσκαλε ἀγαθέ, τί ἀγαθὸν ποιήσω ἵνα ἔχω ζωὴν αἰώνιον;

ΑΓΑΘΟΣ (AGAThOS)|ἀγαθῷ,|rm|12|9|Ἡ ἀγάπη ἀνυπόκριτος. ἀποστυγοῦντες τὸ πονηρόν, κολλώμενοι τῷ ἀγαθῷ,

ΑΓΑΘΟΣ (AGAThOS)|ἀγαθῷ.|2th|2|17|παρακαλέσαι ὑμῶν τὰς καρδίας καὶ στηρίξαι ὑμᾶς ἐν παντὶ λόγῳ καὶ ἔργῳ ἀγαθῷ.

ΑΓΑΘΟΣ (AGAThOS)|ἀγαθή.|rm|7|12|ὥστε ὁ μὲν νόμος ἅγιος, καὶ ἡ ἐντολὴ ἁγία καὶ δικαία καὶ ἀγαθή.

ΑΓΑΘΟΣ (AGAThOS)|ἀγαθῷ|1ti|5|10|ἐν ἔργοις καλοῖς μαρτυρουμένη, εἰ ἐτεκνοτρόφησεν, εἰ ἐξενοδόχησεν, εἰ ἁγίων πόδας ἔνιψεν, εἰ θλιβομένοις ἐπήρκεσεν, εἰ παντὶ ἔργῳ ἀγαθῷ ἐπηκολούθησε.

ΑΓΑΘΟΣ (AGAThOS)|ἀγαθῇ|act|23|1|Ἀτενίσας δὲ ὁ Παῦλος τῷ συνεδρίῳ εἶπεν· Ἄνδρες ἀδελφοί, ἐγὼ πάσῃ συνειδήσει ἀγαθῇ πεπολίτευμαι τῷ Θεῷ ἄχρι ταύτης τῆς ἡμέρας.

ΑΓΑΘΟΣ (AGAThOS)|ἀγαθῷ|col|1|10|περιπατῆσαι ὑμᾶς ἀξίως τοῦ Κυρίου εἰς πᾶσαν ἀρεσκείαν, ἐν παντὶ ἔργῳ ἀγαθῷ καρποφοροῦντες καὶ αὐξανόμενοι εἰς τὴν ἐπίγνωσιν τοῦ Θεοῦ,

ΑΓΑΘΟΣ (AGAThOS)|ἀγαθῷ|hb|13|21|καταρτίσαι ὑμᾶς ἐν παντὶ ἔργῳ ἀγαθῷ εἰς τὸ ποιῆσαι τὸ θέλημα αὐτοῦ, ποιῶν ἐν ὑμῖν τὸ εὐάρεστον ἐνώπιον αὐτοῦ διὰ Ἰησοῦ Χριστοῦ, ᾧ ἡ δόξα εἰς τοὺς αἰῶνας τῶν αἰώνων· ἀμήν.

ΑΓΑΘΟΣ (AGAThOS)|ἀγαθὴ|jac|1|17|πᾶσα δόσις ἀγαθὴ καὶ πᾶν δώρημα τέλειον ἄνωθέν ἐστι καταβαῖνον ἀπὸ τοῦ πατρὸς τῶν φώτων, παρ' ᾧ οὐκ ἔνι παραλλαγὴ ἢ τροπῆς ἀποσκίασμα.

ΑΓΑΘΟΣ (AGAThOS)|ἀγαθὰ|joh|5|29|καὶ ἐκπορεύσονται οἱ τὰ ἀγαθὰ ποιήσαντες εἰς ἀνάστασιν ζωῆς, οἱ δὲ τὰ φαῦλα πράξαντες εἰς ἀνάστασιν κρίσεως.

ΑΓΑΘΟΣ (AGAThOS)|ἀγαθὰ|luc|11|13|εἰ οὖν ὑμεῖς, ὑπάρχοντες πονηροὶ, οἴδατε δόματα ἀγαθὰ διδόναι τοῖς τέκνοις ὑμῶν, πόσῳ μᾶλλον ὁ πατὴρ ὁ ἐξ οὐρανοῦ δώσει πνεῦμα ἀγαθὸν τοῖς αἰτοῦσιν αὐτόν;

ΑΓΑΘΟΣ (AGAThOS)|ἀγαθά|luc|12|18|καὶ εἶπε· τοῦτο ποιήσω· καθελῶ μου τὰς ἀποθήκας καὶ μείζονας οἰκοδομήσω, καὶ συνάξω ἐκεῖ πάντα τὰ γεννήματά μου καὶ τὰ ἀγαθά μου,

ΑΓΑΘΟΣ (AGAThOS)|ἀγαθὰ|luc|12|19|καὶ ἐρῶ τῇ ψυχῇ μου· ψυχή, ἔχεις πολλὰ ἀγαθὰ κείμενα εἰς ἔτη πολλά· ἀναπαύου, φάγε, πίε, εὐφραίνου.

ΑΓΑΘΟΣ (AGAThOS)|ἀγαθά|luc|16|25|εἶπε δὲ Ἀβραάμ· τέκνον, μνήσθητι ὅτι ἀπέλαβες σὺ τὰ ἀγαθά σου ἐν τῇ ζωῇ σου, καὶ Λάζαρος ὁμοίως τὰ κακά· νῦν δὲ ὧδε παρακαλεῖται, σὺ δὲ ὀδυνᾶσαι·

ΑΓΑΘΟΣ (AGAThOS)|ἀγαθὲ|luc|19|17|καὶ εἶπεν αὐτῷ· εὖ, ἀγαθὲ δοῦλε! ὅτι ἐν ἐλαχίστῳ πιστὸς ἐγένου, ἴσθι ἐξουσίαν ἔχων ἐπάνω δέκα πόλεων.

ΑΓΑΘΟΣ (AGAThOS)|ἀγαθῇ|luc|8|15|τὸ δὲ ἐν τῇ καλῇ γῇ, οὗτοί εἰσιν οἵτινες ἐν καρδίᾳ καλῇ καὶ ἀγαθῇ ἀκούσαντες τὸν λόγον κατέχουσι καὶ καρποφοροῦσιν ἐν ὑπομονῇ.

ΑΓΑΘΟΣ (AGAThOS)|ἀγαθὰ|mat|12|34|γεννήματα ἐχιδνῶν, πῶς δύνασθε ἀγαθὰ λαλεῖν πονηροὶ ὄντες; ἐκ γὰρ τοῦ περισσεύματος τῆς καρδίας τὸ στόμα λαλεῖ.

ΑΓΑΘΟΣ (AGAThOS)|ἀγαθὲ|mat|25|21|ἔφη αὐτῷ ὁ κύριος αὐτοῦ· εὖ, δοῦλε ἀγαθὲ καὶ πιστέ! ἐπὶ ὀλίγα ἦς πιστός, ἐπὶ πολλῶν σε καταστήσω· εἴσελθε εἰς τὴν χαρὰν τοῦ κυρίου σου.

ΑΓΑΘΟΣ (AGAThOS)|ἀγαθὲ|mat|25|23|ἔφη αὐτῷ ὁ κύριος αὐτοῦ· εὖ, δοῦλε ἀγαθὲ καὶ πιστέ! ἐπὶ ὀλίγα ἦς πιστός, ἐπὶ πολλῶν σε καταστήσω· εἴσελθε εἰς τὴν χαρὰν τοῦ κυρίου σου.

ΑΓΑΘΟΣ (AGAThOS)|ἀγαθὰ|mat|7|11|εἰ οὖν ὑμεῖς, πονηροὶ ὄντες, οἴδατε δόματα ἀγαθὰ διδόναι τοῖς τέκνοις ὑμῶν, πόσῳ μᾶλλον ὁ πατὴρ ὑμῶν ὁ ἐν τοῖς οὐρανοῖς δώσει ἀγαθὰ τοῖς αἰτοῦσιν αὐτόν;

ΑΓΑΘΟΣ (AGAThOS)|ἀγαθὰ|mat|7|11|εἰ οὖν ὑμεῖς, πονηροὶ ὄντες, οἴδατε δόματα ἀγαθὰ διδόναι τοῖς τέκνοις ὑμῶν, πόσῳ μᾶλλον ὁ πατὴρ ὑμῶν ὁ ἐν τοῖς οὐρανοῖς δώσει ἀγαθὰ τοῖς αἰτοῦσιν αὐτόν;

ΑΓΑΘΟΣ (AGAThOS)|ἀγαθῷ|rm|12|21|μὴ νικῶ ὑπὸ τοῦ κακοῦ, ἀλλὰ νίκα ἐν τῷ ἀγαθῷ τὸ κακόν.

ΑΓΑΘΟΣ (AGAThOS)|ἀγαθά;|rm|3|8|καὶ μὴ καθὼς βλασφημούμεθα καὶ καθώς φασί τινες ἡμᾶς λέγειν ὅτι ποιήσωμεν τὰ κακὰ ἵνα ἔλθῃ τὰ ἀγαθά; ὧν τὸ κρῖμα ἔνδικόν ἐστι.

ΑΓΑΘΟΣ (AGAThOS)|ἀγαθόν,|1pe|3|11|ἐκκλινάτω ἀπὸ κακοῦ καὶ ποιησάτω ἀγαθόν, ζητησάτω εἰρήνην καὶ διωξάτω αὐτήν·

ΑΓΑΘΟΣ (AGAThOS)|ἀγαθήν,|1pe|3|16|συνείδησιν ἔχοντες ἀγαθήν, ἵνα ἐν ᾧ καταλαλοῦσιν ὑμῶν ὡς κακοποιῶν, καταισχυνθῶσιν οἱ ἐπηρεάζοντες ὑμῶν τὴν ἀγαθὴν ἐν Χριστῷ ἀναστροφήν.

ΑΓΑΘΟΣ (AGAThOS)|ἀγαθὴν,|1th|3|6|Ἄρτι δὲ ἐλθόντος Τιμοθέου πρὸς ἡμᾶς ἀφ' ὑμῶν καὶ εὐαγγελισαμένου ἡμῖν τὴν πίστιν καὶ τὴν ἀγάπην ὑμῶν, καὶ ὅτι ἔχετε μνείαν ἡμῶν ἀγαθὴν, πάντοτε ἐπιποθοῦντες ἡμᾶς ἰδεῖν καθάπερ καὶ ἡμεῖς ὑμᾶς,

ΑΓΑΘΟΣ (AGAThOS)|ἀγαθόν,|2co|9|8|δυνατὸς δὲ ὁ Θεὸς πᾶσαν χάριν περισσεῦσαι εἰς ὑμᾶς, ἵνα ἐν παντὶ πάντοτε πᾶσαν αὐτάρκειαν ἔχοντες περισσεύητε εἰς πᾶν ἔργον ἀγαθόν,

ΑΓΑΘΟΣ (AGAThOS)|ἀγαθόν,|eph|6|8|εἰδότες ὅτι ὃ ἐάν τι ἕκαστος ποιήσῃ ἀγαθόν, τοῦτο κομιεῖται παρὰ τοῦ Κυρίου, εἴτε δοῦλος εἴτε ἐλεύθερος.

ΑΓΑΘΟΣ (AGAThOS)|ἀγαθῶν,|hb|10|1|Σκιὰν γὰρ ἔχων ὁ νόμος τῶν μελλόντων ἀγαθῶν, οὐκ αὐτὴν τὴν εἰκόνα τῶν πραγμάτων, κατ' ἐνιαυτὸν ταῖς αὐταῖς θυσίαις ἃς προσφέρουσιν εἰς τὸ διηνεκὲς, οὐδέποτε δύναται τοὺς προσερχομένους τελειῶσαι·

ΑΓΑΘΟΣ (AGAThOS)|ἀγαθῶν,|jac|3|17|ἡ δὲ ἄνωθεν σοφία πρῶτον μὲν ἁγνή ἐστιν, ἔπειτα εἰρηνική, ἐπιεικής, εὐπειθής, μεστὴ ἐλέους καὶ καρπῶν ἀγαθῶν, ἀδιάκριτος καὶ ἀνυπόκριτος.

ΑΓΑΘΟΣ (AGAThOS)|ἀγαθόν,|luc|6|45|ὁ ἀγαθὸς ἄνθρωπος ἐκ τοῦ ἀγαθοῦ θησαυροῦ τῆς καρδίας αὐτοῦ προφέρει τὸ ἀγαθόν, καὶ ὁ πονηρὸς ἄνθρωπος ἐκ τοῦ πονηροῦ θησαυροῦ τῆς καρδίας αὐτοῦ προφέρει τὸ πονηρόν· ἐκ γὰρ τοῦ περισσεύματος τῆς καρδίας λαλεῖ τὸ στόμα αὐτοῦ.

ΑΓΑΘΟΣ (AGAThOS)|ἀγαθόν,|luc|6|45|ὁ ἀγαθὸς ἄνθρωπος ἐκ τοῦ ἀγαθοῦ θησαυροῦ τῆς καρδίας αὐτοῦ προφέρει τὸ ἀγαθόν, καὶ ὁ πονηρὸς ἄνθρωπος ἐκ τοῦ πονηροῦ θησαυροῦ τῆς καρδίας αὐτοῦ προφέρει τὸ πονηρόν· ἐκ γὰρ τοῦ περισσεύματος τῆς καρδίας λαλεῖ τὸ στόμα αὐτοῦ.

ΑΓΑΘΟΣ (AGAThOS)|ἀγαθήν,|luc|8|8|καὶ ἕτερον ἔπεσεν εἰς τὴν γῆν τὴν ἀγαθήν, καὶ φυὲν ἐποίησε καρπὸν ἑκατονταπλασίονα. ταῦτα λέγων ἐφώνει· Ὁ ἔχων ὦτα ἀκούειν ἀκουέτω.

ΑΓΑΘΟΣ (AGAThOS)|ἀγαθόν,|rm|16|19|ἡ γὰρ ὑμῶν ὑπακοὴ εἰς πάντας ἀφίκετο. χαίρω οὖν τὸ ἐφ' ὑμῖν· θέλω δὲ ὑμᾶς σοφοὺς μὲν εἶναι εἰς τὸ ἀγαθόν, ἀκεραίους δὲ εἰς τὸ κακόν.

ΑΓΑΘΟΣ (AGAThOS)|ἀγαθόν,|rm|2|10|δόξα δὲ καὶ τιμὴ καὶ εἰρήνη παντὶ τῷ ἐργαζομένῳ τὸ ἀγαθόν, Ἰουδαίῳ τε πρῶτον καὶ Ἕλληνι·

ΑΓΑΘΟΣ (AGAThOS)|ἀγαθόν,|rm|7|19|οὐ γὰρ ὃ θέλω ποιῶ ἀγαθόν, ἀλλ' ὃ οὐ θέλω κακὸν τοῦτο πράσσω.

ΑΓΑΘΟΣ (AGAThOS)|ἀγαθόν,|rm|8|28|Οἴδαμεν δὲ ὅτι τοῖς ἀγαπῶσι τὸν Θεὸν πάντα συνεργεῖ εἰς ἀγαθόν, τοῖς κατὰ πρόθεσιν κλητοῖς οὖσιν·

ΑΓΑΘΟΣ (AGAThOS)|ἀγαθήν,|tit|2|10|μὴ νοσφιζομένους, ἀλλὰ πίστιν πᾶσαν ἐνδεικνυμένους ἀγαθήν, ἵνα τὴν διδασκαλίαν τοῦ σωτῆρος ἡμῶν Θεοῦ κοσμῶσιν ἐν πᾶσιν.

ΑΓΑΘΟΣ (AGAThOS)|ἀγαθῶν.|1ti|2|10|ἀλλ' ὃ πρέπει γυναιξὶν ἐπαγγελλομέναις θεοσέβειαν, δι' ἔργων ἀγαθῶν.

ΑΓΑΘΟΣ (AGAThOS)|ἀγαθόν.|rm|13|4|Θεοῦ γὰρ διάκονός ἐστι σοὶ εἰς τὸ ἀγαθόν. ἐὰν δὲ τὸ κακὸν ποιῇς, φοβοῦ· οὐ γὰρ εἰκῇ τὴν μάχαιραν φορεῖ· Θεοῦ γὰρ διάκονός ἐστιν εἰς ὀργὴν, ἔκδικος τῷ τὸ κακὸν πράσσοντι.

ΑΓΑΘΟΣ (AGAThOS)|ἀγαθόν.|rm|14|16|μὴ βλασφημείσθω οὖν ὑμῶν τὸ ἀγαθόν.

ΑΓΑΘΟΣ (AGAThOS)|ἀγαθὴν|1pe|3|16|συνείδησιν ἔχοντες ἀγαθήν, ἵνα ἐν ᾧ καταλαλοῦσιν ὑμῶν ὡς κακοποιῶν, καταισχυνθῶσιν οἱ ἐπηρεάζοντες ὑμῶν τὴν ἀγαθὴν ἐν Χριστῷ ἀναστροφήν.

ΑΓΑΘΟΣ (AGAThOS)|ἀγαθὸν|1th|5|15|ὁρᾶτε μή τις κακὸν ἀντὶ κακοῦ τινι ἀποδῷ, ἀλλὰ πάντοτε τὸ ἀγαθὸν διώκετε καὶ εἰς ἀλλήλους καὶ εἰς πάντας.

ΑΓΑΘΟΣ (AGAThOS)|ἀγαθὴν|1ti|1|19|ἔχων πίστιν καὶ ἀγαθὴν συνείδησιν, ἥν τινες ἀπωσάμενοι περὶ τὴν πίστιν ἐναυάγησαν·

ΑΓΑΘΟΣ (AGAThOS)|ἀγαθὸν|2co|5|10|τοὺς γὰρ πάντας ἡμᾶς φανερωθῆναι δεῖ ἔμπροσθεν τοῦ βήματος τοῦ Χριστοῦ, ἵνα κομίσηται ἕκαστος τὰ διὰ τοῦ σώματος πρὸς ἃ ἔπραξεν, εἴτε ἀγαθὸν εἴτε κακὸν.

ΑΓΑΘΟΣ (AGAThOS)|ἀγαθὴν|2th|2|16|Αὐτὸς δὲ ὁ Κύριος ἡμῶν Ἰησοῦς Χριστὸς καὶ ὁ Θεὸς καὶ πατὴρ ἡμῶν, ὁ ἀγαπήσας ἡμᾶς καὶ δοὺς παράκλησιν αἰωνίαν καὶ ἐλπίδα ἀγαθὴν ἐν χάριτι,

ΑΓΑΘΟΣ (AGAThOS)|ἀγαθὸν|2ti|2|21|ἐὰν οὖν τις ἐκκαθάρῃ ἑαυτὸν ἀπὸ τούτων, ἔσται σκεῦος εἰς τιμήν, ἡγιασμένον καὶ εὔχρηστον τῷ δεσπότῃ, εἰς πᾶν ἔργον ἀγαθὸν ἡτοιμασμένον.

ΑΓΑΘΟΣ (AGAThOS)|ἀγαθὸν|2ti|3|17|ἵνα ἄρτιος ᾖ ὁ τοῦ Θεοῦ ἄνθρωπος, πρὸς πᾶν ἔργον ἀγαθὸν ἐξηρτισμένος.

ΑΓΑΘΟΣ (AGAThOS)|ἀγαθῶν|act|9|36|Ἐν Ἰόππῃ δέ τις ἦν μαθήτρια ὀνόματι Ταβιθά, ἣ διερμηνευομένη λέγεται Δορκάς· αὕτη ἦν πλήρης ἀγαθῶν ἔργων καὶ ἐλεημοσυνῶν ὧν ἐποίει.

ΑΓΑΘΟΣ (AGAThOS)|ἀγαθὸν|eph|4|28|ὁ κλέπτων μηκέτι κλεπτέτω, μᾶλλον δὲ κοπιάτω ἐργαζόμενος τὸ ἀγαθὸν ταῖς χερσίν, ἵνα ἔχῃ μεταδιδόναι τῷ χρείαν ἔχοντι.

ΑΓΑΘΟΣ (AGAThOS)|ἀγαθὸν|gal|6|10|ἄρα οὖν ὡς καιρὸν ἔχομεν, ἐργαζώμεθα τὸ ἀγαθὸν πρὸς πάντας, μάλιστα δὲ πρὸς τοὺς οἰκείους τῆς πίστεως.

ΑΓΑΘΟΣ (AGAThOS)|ἀγαθῶν|hb|9|11|Χριστὸς δὲ παραγενόμενος ἀρχιερεὺς τῶν μελλόντων ἀγαθῶν διὰ τῆς μείζονος καὶ τελειοτέρας σκηνῆς, οὐ χειροποιήτου, τοῦτ' ἔστιν οὐ ταύτης τῆς κτίσεως,

ΑΓΑΘΟΣ (AGAThOS)|ἀγαθὸν|joh|1|47|καὶ εἶπεν αὐτῷ Ναθαναήλ· Ἐκ Ναζαρὲτ δύναταί τι ἀγαθὸν εἶναι; λέγει αὐτῷ Φίλιππος· Ἔρχου καὶ ἴδε.

ΑΓΑΘΟΣ (AGAThOS)|ἀγαθῶν|luc|1|53|πεινῶντας ἐνέπλησεν ἀγαθῶν καὶ πλουτοῦντας ἐξαπέστειλε κενούς.

ΑΓΑΘΟΣ (AGAThOS)|ἀγαθὴν|luc|10|42|ἑνὸς δέ ἐστι χρεία· Μαρία δὲ τὴν ἀγαθὴν μερίδα ἐξελέξατο, ἥτις οὐκ ἀφαιρεθήσεται ἀπ' αὐτῆς.

ΑΓΑΘΟΣ (AGAThOS)|ἀγαθὸν|luc|11|13|εἰ οὖν ὑμεῖς, ὑπάρχοντες πονηροὶ, οἴδατε δόματα ἀγαθὰ διδόναι τοῖς τέκνοις ὑμῶν, πόσῳ μᾶλλον ὁ πατὴρ ὁ ἐξ οὐρανοῦ δώσει πνεῦμα ἀγαθὸν τοῖς αἰτοῦσιν αὐτόν;

ΑΓΑΘΟΣ (AGAThOS)|ἀγαθὸν|mat|19|16|Καὶ ἰδοὺ εἷς προσελθὼν εἶπεν αὐτῷ· Διδάσκαλε ἀγαθέ, τί ἀγαθὸν ποιήσω ἵνα ἔχω ζωὴν αἰώνιον;

ΑΓΑΘΟΣ (AGAThOS)|ἀγαθὸν|mat|7|17|οὕτω πᾶν δένδρον ἀγαθὸν καρποὺς καλοὺς ποιεῖ, τὸ δὲ σαπρὸν δένδρον καρποὺς πονηροὺς ποιεῖ·

ΑΓΑΘΟΣ (AGAThOS)|ἀγαθὸν|mat|7|18|οὐ δύναται δένδρον ἀγαθὸν καρποὺς πονηροὺς ποιεῖν, οὐδὲ δένδρον σαπρὸν καρποὺς καλοὺς ποιεῖν.

ΑΓΑΘΟΣ (AGAThOS)|ἀγαθὸν|phil|1|6|πεποιθὼς αὐτὸ τοῦτο, ὅτι ὁ ἐναρξάμενος ἐν ὑμῖν ἔργον ἀγαθὸν ἐπιτελέσει ἄχρις ἡμέρας Ἰησοῦ Χριστοῦ,

ΑΓΑΘΟΣ (AGAThOS)|ἀγαθὸν|rm|12|2|καὶ μὴ συσχηματίζεσθε τῷ αἰῶνι τούτῳ, ἀλλὰ μεταμορφοῦσθε τῇ ἀνακαινώσει τοῦ νοός ὑμῶν, εἰς τὸ δοκιμάζειν ὑμᾶς τί τὸ θέλημα τοῦ Θεοῦ τὸ ἀγαθὸν καὶ εὐάρεστον καὶ τέλειον.

ΑΓΑΘΟΣ (AGAThOS)|ἀγαθῶν|rm|13|3|οἱ γὰρ ἄρχοντες οὐκ εἰσὶ φόβος τῶν ἀγαθῶν ἔργων ἀλλὰ τῶν κακῶν. θέλεις δὲ μὴ φοβεῖσθαι τὴν ἐξουσίαν; τὸ ἀγαθὸν ποίει, καὶ ἕξεις ἔπαινον ἐξ αὐτῆς·

ΑΓΑΘΟΣ (AGAThOS)|ἀγαθὸν|rm|13|3|οἱ γὰρ ἄρχοντες οὐκ εἰσὶ φόβος τῶν ἀγαθῶν ἔργων ἀλλὰ τῶν κακῶν. θέλεις δὲ μὴ φοβεῖσθαι τὴν ἐξουσίαν; τὸ ἀγαθὸν ποίει, καὶ ἕξεις ἔπαινον ἐξ αὐτῆς·

ΑΓΑΘΟΣ (AGAThOS)|ἀγαθὸν|rm|15|2|ἕκαστος ἡμῶν τῷ πλησίον ἀρεσκέτω εἰς τὸ ἀγαθὸν πρὸς οἰκοδομήν·

ΑΓΑΘΟΣ (AGAThOS)|ἀγαθὸν|rm|7|13|τὸ οὖν ἀγαθὸν ἐμοὶ γέγονε θάνατος; μὴ γένοιτο· ἀλλὰ ἡ ἁμαρτία, ἵνα φανῇ ἁμαρτία, διὰ τοῦ ἀγαθοῦ μοι κατεργαζομένη θάνατον, ἵνα γένηται καθ' ὑπερβολὴν ἁμαρτωλὸς ἡ ἁμαρτία διὰ τῆς ἐντολῆς.

ΑΓΑΘΟΣ (AGAThOS)|ἀγαθόν·|rm|7|18|οἶδα γὰρ ὅτι οὐκ οἰκεῖ ἐν ἐμοί, τοῦτ' ἔστιν ἐν τῇ σαρκί μου, ἀγαθόν· τὸ γὰρ θέλειν παράκειταί μοι, τὸ δὲ κατεργάζεσθαι τὸ καλὸν οὐχ εὑρίσκω·

ΑΓΑΘΟΣ (AGAThOS)|ἀγαθὸν|rm|9|11|μήπω γὰρ γεννηθέντων μηδὲ πραξάντων τι ἀγαθὸν ἢ κακόν, ἵνα ἡ κατ' ἐκλογὴν τοῦ Θεοῦ πρόθεσις μένῃ, οὐκ ἐξ ἔργων, ἀλλ' ἐκ τοῦ καλοῦντος,

ΑΓΑΘΟΣ (AGAThOS)|ἀγαθὸν|tit|1|16|Θεὸν ὁμολογοῦσιν εἰδέναι, τοῖς δὲ ἔργοις ἀρνοῦνται, βδελυκτοὶ ὄντες καὶ ἀπειθεῖς καὶ πρὸς πᾶν ἔργον ἀγαθὸν ἀδόκιμοι.

ΑΓΑΘΟΣ (AGAThOS)|ἀγαθὸν|tit|3|1|Ὑπομίμνησκε αὐτοὺς ἀρχαῖς καὶ ἐξουσίαις ὑποτάσσεσθαι, πειθαρχεῖν, πρὸς πᾶν ἔργον ἀγαθὸν ἑτοίμους εἶναι,

ΑΓΑΘΟΣ (AGAThOS)|ἀγαθόν;|luc|18|19|εἶπε δὲ αὐτῷ ὁ Ἰησοῦς· Τί με λέγεις ἀγαθόν; οὐδεὶς ἀγαθὸς εἰ μὴ εἷς, ὁ Θεός.

ΑΓΑΘΟΣ (AGAThOS)|ἀγαθόν;|mar|10|18|ὁ δὲ Ἰησοῦς εἶπεν αὐτῷ· Τί με λέγεις ἀγαθόν; οὐδεὶς ἀγαθὸς εἰ μὴ εἷς ὁ Θεός.

ΑΓΑΘΟΣ (AGAThOS)|ἀγαθόν;|mat|19|17|ὁ δὲ εἶπεν αὐτῷ· Τί με λέγεις ἀγαθόν; οὐδεὶς ἀγαθὸς εἰ μὴ εἷς ὁ Θεὸς. εἰ δὲ θέλεις εἰσελθεῖν εἰς τὴν ζωὴν, τήρησον τὰς ἐντολάς.

ΑΓΑΘΟΣ (AGAThOS)|ἀγαθόν;|mat|19|17|ὁ δὲ εἶπεν αὐτῷ· Τί με λέγεις ἀγαθόν; οὐδεὶς ἀγαθὸς εἰ μὴ εἷς ὁ Θεὸς. εἰ δὲ θέλεις εἰσελθεῖν εἰς τὴν ζωὴν, τήρησον τὰς ἐντολάς.

ΑΓΑΘΟΣ (AGAThOS)|ἀγαθοῦ|1pe|3|13|Καὶ τίς ὁ κακώσων ὑμᾶς, ἐὰν τοῦ ἀγαθοῦ μιμηταὶ γένησθε;

ΑΓΑΘΟΣ (AGAThOS)|ἀγαθοῦ|luc|6|45|ὁ ἀγαθὸς ἄνθρωπος ἐκ τοῦ ἀγαθοῦ θησαυροῦ τῆς καρδίας αὐτοῦ προφέρει τὸ ἀγαθόν, καὶ ὁ πονηρὸς ἄνθρωπος ἐκ τοῦ πονηροῦ θησαυροῦ τῆς καρδίας αὐτοῦ προφέρει τὸ πονηρόν· ἐκ γὰρ τοῦ περισσεύματος τῆς καρδίας λαλεῖ τὸ στόμα αὐτοῦ.

ΑΓΑΘΟΣ (AGAThOS)|ἀγαθοῦ|luc|6|45|ὁ ἀγαθὸς ἄνθρωπος ἐκ τοῦ ἀγαθοῦ θησαυροῦ τῆς καρδίας αὐτοῦ προφέρει τὸ ἀγαθόν, καὶ ὁ πονηρὸς ἄνθρωπος ἐκ τοῦ πονηροῦ θησαυροῦ τῆς καρδίας αὐτοῦ προφέρει τὸ πονηρόν· ἐκ γὰρ τοῦ περισσεύματος τῆς καρδίας λαλεῖ τὸ στόμα αὐτοῦ.

ΑΓΑΘΟΣ (AGAThOS)|ἀγαθοῦ|mat|12|35|ὁ ἀγαθὸς ἄνθρωπος ἐκ τοῦ ἀγαθοῦ θησαυροῦ ἐκβάλλει ἀγαθά, καὶ ὁ πονηρὸς ἄνθρωπος ἐκ τοῦ πονηροῦ θησαυροῦ ἐκβάλλει πονηρά.

ΑΓΑΘΟΣ (AGAThOS)|ἀγαθοῦ|mat|12|35|ὁ ἀγαθὸς ἄνθρωπος ἐκ τοῦ ἀγαθοῦ θησαυροῦ ἐκβάλλει ἀγαθά, καὶ ὁ πονηρὸς ἄνθρωπος ἐκ τοῦ πονηροῦ θησαυροῦ ἐκβάλλει πονηρά.

ΑΓΑΘΟΣ (AGAThOS)|ἀγαθοῦ|rm|2|7|τοῖς μὲν καθ' ὑπομονὴν ἔργου ἀγαθοῦ δόξαν καὶ τιμὴν καὶ ἀφθαρσίαν ζητοῦσι ζωὴν αἰώνιον,

ΑΓΑΘΟΣ (AGAThOS)|ἀγαθοῦ|rm|5|7|μόλις γὰρ ὑπὲρ δικαίου τις ἀποθανεῖται· ὑπὲρ γὰρ τοῦ ἀγαθοῦ τάχα τις καὶ τολμᾷ ἀποθανεῖν.

ΑΓΑΘΟΣ (AGAThOS)|ἀγαθοῦ|rm|7|13|τὸ οὖν ἀγαθὸν ἐμοὶ γέγονε θάνατος; μὴ γένοιτο· ἀλλὰ ἡ ἁμαρτία, ἵνα φανῇ ἁμαρτία, διὰ τοῦ ἀγαθοῦ μοι κατεργαζομένη θάνατον, ἵνα γένηται καθ' ὑπερβολὴν ἁμαρτωλὸς ἡ ἁμαρτία διὰ τῆς ἐντολῆς.

ΑΓΑΘΟΣ (AGAThOS)|ἀγαθοῖς,|eph|2|10|αὐτοῦ γάρ ἐσμεν ποίημα, κτισθέντες ἐν Χριστῷ Ἰησοῦ ἐπὶ ἔργοις ἀγαθοῖς, οἷς προητοίμασεν ὁ Θεὸς ἵνα ἐν αὐτοῖς περιπατήσωμεν.

ΑΓΑΘΟΣ (AGAThOS)|ἀγαθοῖς.|gal|6|6|Κοινωνείτω δὲ ὁ κατηχούμενος τὸν λόγον τῷ κατηχοῦντι ἐν πᾶσιν ἀγαθοῖς.

ΑΓΑΘΟΣ (AGAThOS)|ἀγαθοῖς|1pe|2|18|οἱ οἰκέται ὑποτασσόμενοι ἐν παντὶ φόβῳ τοῖς δεσπόταις, οὐ μόνον τοῖς ἀγαθοῖς καὶ ἐπιεικέσιν, ἀλλὰ καὶ τοῖς σκολιοῖς.

ΑΓΑΘΟΣ (AGAThOS)|ἀγαθούς·|mat|22|10|καὶ ἐξελθόντες οἱ δοῦλοι ἐκεῖνοι εἰς τὰς ὁδοὺς συνήγαγον πάντας ὅσους εὗρον, πονηρούς τε καὶ ἀγαθούς· καὶ ἐπλήσθη ὁ γάμος ἀνακειμένων.

ΑΓΑΘΟΣ (AGAThOS)|ἀγαθάς,|tit|2|5|σώφρονας, ἁγνάς, οἰκουρούς, ἀγαθάς, ὑποτασσομένας τοῖς ἰδίοις ἀνδράσιν, ἵνα μὴ ὁ λόγος τοῦ Θεοῦ βλασφημῆται.

ΑΓΑΘΟΣ (AGAThOS)|ἀγαθὰς|1pe|3|10|ὁ γὰρ θέλων ζωὴν ἀγαπᾶν καὶ ἰδεῖν ἡμέρας ἀγαθὰς παυσάτω τὴν γλῶσσαν αὐτοῦ ἀπὸ κακοῦ καὶ χείλη αὐτοῦ τοῦ μὴ λαλῆσαι δόλον,

ΑΓΑΘΟΣ (AGAThOS)|ἀγαθῆς|1pe|3|21|ὃ ἀντίτυπον νῦν καὶ ὑμᾶς σῴζει βάπτισμα, οὐ σαρκὸς ἀπόθεσις ῥύπου, ἀλλὰ συνειδήσεως ἀγαθῆς ἐπερώτημα εἰς Θεόν, δι' ἀναστάσεως Ἰησοῦ Χριστοῦ,

ΑΓΑΘΟΣ (AGAThOS)|ἀγαθῆς|1ti|1|5|τὸ δὲ τέλος τῆς παραγγελίας ἐστὶν ἀγάπη ἐκ καθαρᾶς καρδίας καὶ συνειδήσεως ἀγαθῆς καὶ πίστεως ἀνυποκρίτου,

ΑΓΑΘΟΣ (AGAThOS)|ἀγαθὸς|act|11|24|ὅτι ἦν ἀνὴρ ἀγαθὸς καὶ πλήρης Πνεύματος ἁγίου καὶ πίστεως· καὶ προσετέθη ὄχλος ἱκανὸς τῷ Κυρίῳ.

ΑΓΑΘΟΣ (AGAThOS)|ἀγαθὸς|eph|4|29|πᾶς λόγος σαπρὸς ἐκ τοῦ στόματος ὑμῶν μὴ ἐκπορευέσθω, ἀλλ' εἴ τις ἀγαθὸς πρὸς οἰκοδομὴν τῆς χρείας, ἵνα δῷ χάριν τοῖς ἀκούουσι.

ΑΓΑΘΟΣ (AGAThOS)|ἀγαθός|joh|7|12|καὶ γογγυσμὸς πολὺς περὶ αὐτοῦ ἦν ἐν τοῖς ὄχλοις, οἱ μὲν ἔλεγον ὅτι ἀγαθός ἐστιν, ἄλλοι ἔλεγον, οὔ, ἀλλὰ πλανᾷ τὸν ὄχλον.

ΑΓΑΘΟΣ (AGAThOS)|ἀγαθὸς|luc|18|19|εἶπε δὲ αὐτῷ ὁ Ἰησοῦς· Τί με λέγεις ἀγαθόν; οὐδεὶς ἀγαθὸς εἰ μὴ εἷς, ὁ Θεός.

ΑΓΑΘΟΣ (AGAThOS)|ἀγαθὸς|luc|23|50|Καὶ ἰδοὺ ἀνὴρ ὀνόματι Ἰωσὴφ, βουλευτὴς ὑπάρχων καὶ ἀνὴρ ἀγαθὸς καὶ δίκαιος

ΑΓΑΘΟΣ (AGAThOS)|ἀγαθὸς|luc|6|45|ὁ ἀγαθὸς ἄνθρωπος ἐκ τοῦ ἀγαθοῦ θησαυροῦ τῆς καρδίας αὐτοῦ προφέρει τὸ ἀγαθόν, καὶ ὁ πονηρὸς ἄνθρωπος ἐκ τοῦ πονηροῦ θησαυροῦ τῆς καρδίας αὐτοῦ προφέρει τὸ πονηρόν· ἐκ γὰρ τοῦ περισσεύματος τῆς καρδίας λαλεῖ τὸ στόμα αὐτοῦ.

ΑΓΑΘΟΣ (AGAThOS)|ἀγαθὸς|luc|6|45|ὁ ἀγαθὸς ἄνθρωπος ἐκ τοῦ ἀγαθοῦ θησαυροῦ τῆς καρδίας αὐτοῦ προφέρει τὸ ἀγαθόν, καὶ ὁ πονηρὸς ἄνθρωπος ἐκ τοῦ πονηροῦ θησαυροῦ τῆς καρδίας αὐτοῦ προφέρει τὸ πονηρόν· ἐκ γὰρ τοῦ περισσεύματος τῆς καρδίας λαλεῖ τὸ στόμα αὐτοῦ.

ΑΓΑΘΟΣ (AGAThOS)|ἀγαθὸς|mar|10|18|ὁ δὲ Ἰησοῦς εἶπεν αὐτῷ· Τί με λέγεις ἀγαθόν; οὐδεὶς ἀγαθὸς εἰ μὴ εἷς ὁ Θεός.

ΑΓΑΘΟΣ (AGAThOS)|ἀγαθὸς|mat|12|35|ὁ ἀγαθὸς ἄνθρωπος ἐκ τοῦ ἀγαθοῦ θησαυροῦ ἐκβάλλει ἀγαθά, καὶ ὁ πονηρὸς ἄνθρωπος ἐκ τοῦ πονηροῦ θησαυροῦ ἐκβάλλει πονηρά.

ΑΓΑΘΟΣ (AGAThOS)|ἀγαθὸς|mat|12|35|ὁ ἀγαθὸς ἄνθρωπος ἐκ τοῦ ἀγαθοῦ θησαυροῦ ἐκβάλλει ἀγαθά, καὶ ὁ πονηρὸς ἄνθρωπος ἐκ τοῦ πονηροῦ θησαυροῦ ἐκβάλλει πονηρά.

ΑΓΑΘΟΣ (AGAThOS)|ἀγαθὸς|mat|19|17|ὁ δὲ εἶπεν αὐτῷ· Τί με λέγεις ἀγαθόν; οὐδεὶς ἀγαθὸς εἰ μὴ εἷς ὁ Θεὸς. εἰ δὲ θέλεις εἰσελθεῖν εἰς τὴν ζωὴν, τήρησον τὰς ἐντολάς.

ΑΓΑΘΟΣ (AGAThOS)|ἀγαθὸς|mat|19|17|ὁ δὲ εἶπεν αὐτῷ· Τί με λέγεις ἀγαθόν; οὐδεὶς ἀγαθὸς εἰ μὴ εἷς ὁ Θεὸς. εἰ δὲ θέλεις εἰσελθεῖν εἰς τὴν ζωὴν, τήρησον τὰς ἐντολάς.

ΑΓΑΘΟΣ (AGAThOS)|ἀγαθός|mat|20|15|ἢ οὐκ ἔξεστί μοι ποιῆσαι ὃ θέλω ἐν τοῖς ἐμοῖς, εἰ ὁ ὀφθαλμός σου πονηρός ἐστιν ὅτι ἐγὼ ἀγαθός εἰμι;

ΑΓΑΘΟΣ (AGAThOS)|ἀκεραίους|rm|16|24|… χαίρω οὖν τὸ ἐφ' ὑμῖν· θέλω δὲ ὑμᾶς σοφοὺς μὲν εἶναι εἰς τὸ ἀγαθόν, ἀκεραίους δὲ εἰς τὸ κακόν...

EKΤΥΠΩΣΗ εκτύπωση